เยอรมนี

เจ้าของจดหมายเป็นคนไทยที่อยู่ประเทศเยอรมนี เข้าวัดเมื่อมิถุนายน 2548 โดยจูนพบสัญญาณดาวธรรมโดยความบังเอิญ จึงได้มาสร้างบารมีต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน และตั้งใจขอสร้างบารมีไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ แล้วเข้าเรื่องราวของครอบครัวตัวเอง

ผู้เขียนตอบตกลงกับชายที่มาจีบว่าจะแต่งงานด้วย เขาจึงบินมาแต่งงานแล้วพาไปอยู่ประเทศเยอรมนีเมื่อผู้เขียนอายุ 25 ปี ปี 2535 อายุ 30 ปีจึงตั้งครรภ์กับสามีและคลอดออกมาเป็นลูกชาย

ผู้เขียนไปทำงานที่ภูเก็ต รู้จักชายชาวเยอรมันที่อยากแต่งงานด้วย จึงไปเยอรมนีอีกครั้ง ระหว่างทำเอกสารแต่งงาน เพื่อนของเขาซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่สรรพากรมาช่วย ยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง ดูอบอุ่นมั่นคง ความสนิทสนมก่อตัวจากรอยยิ้มจนเป็นความรัก ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างคนแรกที่อ่อนกว่าแปดปี กับคนนี้ที่อายุเท่ากัน การงานมั่นคงและรักกันทั้งคู่ ไม่อยากตัดสินใจเรื่องความรักผิดพลาดอีกจึงเลือกคนหลัง หลังแต่งงานสามีรักมาก ให้เงินใช้ไม่ต้องทำงาน กลายเป็นสาวสังคมไฮโซ เปลี่ยนรถรุ่นใหม่บ่อย นั่งไขว่ห้างจิบไวน์แพงทั้งวัน แถมถูกล็อตโต้หนึ่งแสนยูโร จึงยอมมีลูกสาวหนึ่งคน ลูกได้ราวขวบหนึ่งสามีถูกไล่ออกจากงานเพราะเกี่ยวข้องกับคอร์รัปชัน ทำธุรกิจส่วนตัวก็ล้มเหลว ชีวิตเหมือนเล่นยูโดถูกชูขึ้นสูงแล้วทุ่มลงพื้น เงินหมดในพริบตา มีหนี้สินแทน ยิ่งกลุ้มยิ่งดื่มไวน์ดีกรีแรงขึ้นมากขึ้น

บอกว่าวันนี้จะทำรายการเร็วหน่อยไม่ให้นอนดึก เพราะพรุ่งนี้ต้องรับบุญตั้งแต่สี่โมงครึ่ง ชวนว่าวันอาทิตย์อย่าอยู่บ้าน ให้มาติวเข้มปฏิบัติธรรมที่วัด ใครอยู่ใกล้วัดไหนไปวัดนั้น แฟนวัดพระธรรมกายก็มานั่งร่วมกันให้เกิดพลัง ถ่ายทอดออก DMC สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้มีบุญทั่วโลก แล้วแนะนำผลการปฏิบัติธรรมของกัลยาณมิตรจากเยอรมนี (ชื่อถอดได้ว่า วทินี คลอสเทอร์ฮูเบอร์ ยังไม่ยืนยันการสะกด) ว่ามาไกลทีเดียว

จดหมายของชายที่ติดตามรายการมาปีกว่า เกิดที่ประเทศโปแลนด์ ย้ายตามครอบครัวมาอยู่เยอรมนีเมื่อปี 2507 ตอนอายุเจ็ดแปดขวบ เรียนจบภาคบังคับแล้วทำงานตั้งแต่อายุสิบแปด อายุ 21 ปีพบรักกับหญิงชาวต่างประเทศคนหนึ่งที่ตั้งท้องมาแล้วสองเดือนกับใครก็ไม่รู้ เขาใจอ่อนพาเธอไปทำแท้งที่ประเทศฮอลแลนด์ อีกหกเดือนก็แต่งงานกัน ชีวิตคู่ไม่เหมาะสมเหมือนกิ่งทองกับใบตำแย แต่อยู่กันได้เก้าปี เขาต้องไปทำงานต่างเมือง กลับบ้านเฉพาะเสาร์อาทิตย์ รักแต่ไม่แสดงออก ครูไม่ใหญ่แซวว่าเทพบุตรไม่ยอมบอกรัก เธอจึงปันใจให้ชายอื่นแล้วหนีไป ทิ้งคำลาสั้น ๆ ว่าเลิกกันเถอะ หัวใจเขาสลาย