หนึ่งสมองสองมือ

เฉลย เวลาลูกจะได้อะไรหรือสำเร็จอะไรต้องบากบั่นเองอย่างยากลำบาก เพราะชาติก่อนก่อนมาสร้างบารมีกับหมู่คณะ เชื่อว่าชีวิตจะสำเร็จได้ด้วยหนึ่งสมองสองมือเท่านั้น ต้องขยันและใช้มันสมอง ไม่เชื่อว่าบุญมีส่วนทำให้สำเร็จในภพชาติต่อไป จึงไม่ค่อยทำบุญในช่วงนั้น จะแก้ต้องสั่งสมบุญทุกบุญ ทาน ศีล ภาวนามาก ๆ และตั้งใจให้ดีในทุกเรื่อง

ชวนทำบุญเริ่มต้นหนึ่งบาท ทำได้ง่าย ใครศรัทธามากกว่านี้ก็ทำได้ ทำน้อยได้น้อย ทำปานกลางได้ปานกลาง ทำมากได้มาก เศรษฐีที่มีทรัพย์มากในปัจจุบันล้วนประกอบเหตุจากการสร้างทานบารมี ตั้งแต่ทำบุญสงเคราะห์โลก สร้างโรงเรียน โรงพยาบาล จนถึงทำบุญในเนื้อนาบุญ จะมองแค่หนึ่งสมองสองมือไม่พอ บางคนทีมถึง ทุนถึง ใจถึง แต่บุญไม่ถึงก็ไม่สำเร็จ ยกตัวอย่างคนรวยที่ไม่แสดงอาการ มีบ้านหลายหลังจนอยู่ไม่ทัน บางแห่งแค่สร้างรั้วก็เกือบพันล้าน

เฉลยว่าพ่อไม่นับถือศาสนาใดแต่เชื่อว่าคนจะดีได้เพราะความสามารถส่วนตัว เป็นนิสัยที่ติดข้ามชาติ ชาติก่อนนับถือศาสนาเทวนิยม สวดอ้อนวอนเทพเจ้าให้ช่วยเรื่องธุรกิจการงานทุกวัน ต่อมาเลิกนับถือแล้วช่วยตัวเอง ประจวบกับบุญเก่ามาส่งผลพอดีจึงประสบความสำเร็จ จึงเข้าใจว่าสำเร็จได้เพราะขวนขวายเองอย่างเดียว (ช่วงกลางมีเรื่องที่ครูไม่ใหญ่แทรกซึ่งถอดเพี้ยนจนจับความไม่ได้) ครูไม่ใหญ่ยกคำสอนว่าจงช่วยตัวเองแล้วพระเจ้าจะช่วย ซึ่งก็คืออัตตา หิ อัตตโน นาโถ แต่คนจะสำเร็จไม่ใช่หนึ่งสมองสองมืออย่างเดียว ต้องมีบุญเก่าได้ช่องด้วย ตายแล้วพ่อไปเป็นภุมเทวา (ที่ถอดได้เพี้ยนเป็น บุมาติวาท) ที่มีสมบัติไม่มาก เพราะไม่ค่อยได้สร้างบุญไว้ ชีวิตในปรโลกยาวนานเป็นพันเป็นหมื่นเป็นล้านปี อย่าไปเสี่ยง บางคนทีมถึง ใจถึง มือถึง แต่ไม่สำเร็จเพราะบุญไม่ถึง ได้รับบุญที่อุทิศไปจึงพอมีพอกินขึ้นมา ให้อุทิศไปให้บ่อย ๆ