สามีอยากบวช

ผลการปฏิบัติธรรมของสามีของแอน หัว ทิ เล เขานั่งในความสงบแล้วตัวก็หายไป บางครั้งเหมือนตัวจะหล่นตกเหว จนตกใจสะดุ้งลืมตา เอามือไปจับภรรยาข้าง ๆ บางครั้งมือเท้าหายไป บางครั้งเห็นดวงสว่างใส มีความสุขมากจนไม่อยากเลิกนั่ง ครูไม่ใหญ่ว่าเมื่อสามีภรรยาต่างบอกว่ามีความสุขไม่อยากเลิกนั่ง สิ่งดี ๆ จะเกิดขึ้นในครอบครัว เป็นครอบครัวสวรรค์แล้ว สามีบอกเธอเสมอว่าเห็นหรือไม่เห็นก็ไม่เป็นไร สมาธิเป็นหน้าที่ของมนุษย์ทุกคนที่ต้องปฏิบัติ ตอนนี้เขาเริ่มพูดบ่อย ๆ ว่าสุขจังเลย และอยากบวชดูชีวิตในพระพุทธศาสนาที่เป็นสมาธิภาวนาไปตลอดชีวิต

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าก็ยอมกันบ้างสิ เวลาอีกฝ่ายพูดมากให้อมน้ำไว้ ห้ามกลืนห้ามบ้วน คนอื่นเห็นจะนึกว่าอมยิ้ม ที่จริงอมน้ำ แล้วอ่านคำถามต่อว่าสามีคิดว่าในวัฏสงสารไม่มีชีวิตไหนปลอดภัยจากวิบากกรรม จะสั่งสมบารมีได้สูงสุดก็ในเพศสมณะ ครูไม่ใหญ่ว่าเพิ่งคิดออก หลังลูก ๆ สำเร็จการศึกษาแล้ว สามีตั้งใจจะบวชสร้างบารมีเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอเมริกา จะสมหวังไหม และครอบครัวสร้างบุญกับหมู่คณะมาอย่างไร มีวิบากอะไรต้องแก้ ควรสร้างบุญอะไรเพื่อได้สร้างบารมีตามติดหลวงปู่ หลวงพ่อ และหมู่คณะไปตลอด (ท้ายช่วงถอดเพี้ยน)

หลังช่วงพัก ครูไม่ใหญ่บอกว่าบุญปัจจุบันจะส่งผลในอนาคต แล้วเฉลยว่าผู้เขียนกับสามีไม่ค่อยปรองดองเพราะทิฏฐิ คือความเห็นไม่ตรงกัน แต่ยังดีที่มีศรัทธาในพระรัตนตรัยและศีลเสมอกัน เคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีตและเป็นคู่บุญกัน จึงยังรักกันอยู่ สามีเคยบวชมาหลายชาติ อัธยาศัยจึงน้อมไปทางบวช เมื่อลูกสาวสองคนเรียนจบ สามีตั้งใจจะบวชก็จะสมหวังเพราะมีผังบวชมาแล้ว ให้ประคองความตั้งใจไว้ ส่วนผู้เขียนอย่าตกใจหรือกลัวความเหงา ให้ตั้งใจทำสมาธิจนเข้าถึงพระธรรมกาย จะหายเหงาและได้ชื่อว่าบวชภายใน ส่วนพ่อบ้านบวชภายนอกแล้วเข้าถึงพระภายในด้วยก็เป็นบวชสองชั้น