สงเคราะห์โลกสงเคราะห์ธรรม

ช่วงต้นมีท่อนที่ถอดได้ไม่ต่อเนื่องว่าด้วยคนที่เคยรวยแต่ตระหนี่ คิดว่ารวยเพราะหนึ่งสมองสองมือของตัวเอง แล้วถอดเสียงเพี้ยน จากนั้นครูไม่ใหญ่ว่าวัดทำทั้งสงเคราะห์โลกและสงเคราะห์ธรรม พระมีหน้าที่หลักเป็นครูสอนศีลธรรม มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นต้นแบบ การแจกอาหารเสื้อผ้าหรือช่วยผู้ประสบภัยทำเป็นครั้งคราว ถ้าทำตลอดชาติจนไม่มีเวลาบำเพ็ญสมณธรรมก็ผิดวัตถุประสงค์ของการบวช ควรไปอยู่มูลนิธิ แล้วถามว่าชวนคนทำความดี สอนคนให้เป็นคนดี และเชิญคนมีเงินสร้างสาธารณกุศลให้คนทั่วโลกใช้ร่วมกัน ผิดตรงไหน

ครูไม่ใหญ่ว่าสงเคราะห์โลกก็ต้องทำ ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาก็ต้องทำ แต่ถ้าเทียบบุญ เนื้อนาบุญมีลำดับ ทำบุญกับสัตว์ได้บุญระดับหนึ่งไม่อดอยากไปร้อยชาติ ทำกับมนุษย์ที่ศีลไม่ครบยังดีกว่าสัตว์ ทำกับกัลยาณชนที่มีศีลห้าได้บุญมากกว่า ทำกับผู้ได้ฌานสมาบัติมากกว่า ทำกับผู้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวเป็นโคตรภูบุคคลมากกว่า แล้วเรียงไปตามลำดับถึงมหาสังฆทาน ชาวพุทธต้องศึกษาไม่งั้นทำไม่ถูก ต้องทำคู่กันทั้งสงเคราะห์โลกและทางธรรมจึงได้บุญเป็นอสงไขยอัปปมาณัง