วันบูชาข้าวพระ

เล่าว่าคุณพ่อไปช่วยงานที่วัดอย่างสม่ำเสมอ รับบุญทุกอย่างเท่าที่ทำได้โดยไม่เห็นว่าเหนื่อยหรือยากลำบาก และที่สำคัญคือไม่เคยขาดการไปวัดทำบุญในวันบูชาข้าวพระ เมื่อกลับจากวัดท่านจะโทรศัพท์ทางไกลไปหาลูก ๆ ทั้งสามคนที่เมืองไทยเพื่อตรวจสอบว่าได้ไปวัดในวันบูชาข้าวพระหรือเปล่า ครูไม่ใหญ่แทรกว่าท่านเห็นความสำคัญของวันบูชาข้าวพระมาก และย้ำว่าเราต้องมีบุญเยอะ ๆ เพราะบุญหมดเปลืองไปกับการตัดรอนวิบากกรรมและการใช้ชีวิตประจำวัน ต้องเป็นบุญต่อบุญเพื่อให้สมบัติต่อสมบัติกลับตั้งผังในอนาคต

บอกว่าลูกที่ส่งคำถามมาอายุ 37 ปี คิดถึงคุณพ่อที่อายุหกสิบเจ็ดปี แล้วเล่าลำดับเหตุการณ์ว่าก่อนวันบูชาข้าวพระหนึ่งวันคือวันศุกร์ที่ 1 กรกฎาคม ตามเวลาที่อเมริกา เพื่อนสนิทของคุณพ่ออีกท่านหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของร้านอาหารได้โทรไปหาคุณพ่อแต่ติดต่อไม่ได้ จึงฝากข้อความไว้ทางโทรศัพท์ ซึ่งปกติคุณพ่อจะต้องโทรกลับภายในวันเดียวกันหรือทันทีที่ได้รับข้อความ ลูกจึงสงสัยว่าท่านเสียชีวิตตั้งแต่ตอนนั้นหรือเปล่า และในวันบูชาข้าวพระซึ่งตรงกับวันเสาร์ที่ 2 เวลา 19.30 น. ที่อเมริกา คุณพ่อก็ไม่ได้ไปร่วมงานเลย ซึ่งปกติท่านไม่เคยขาดแม้แต่ครั้งเดียว และเป็นวันที่ท่านเคยโทรมาเช็คลูกชายคนเล็กว่าได้ไปบูชาข้าวพระที่วัดหรือเปล่า

ขึ้นต้นด้วยประโยคถ้าเธอจะไปกับฉันว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน แล้วเล่าว่าบุญบูชาข้าวพระวันอาทิตย์ต้นเดือนมีต่อเนื่องมาอย่างน้อยครึ่งศตวรรษ ครูไม่ใหญ่เองทำมาสี่สิบกว่าปี บางเดือนต้องเลื่อนเมื่อติดภารกิจเพื่อประโยชน์ส่วนรวม เดือนหน้าวันอาทิตย์ที่ 2 เมษายน 2549 มีการเลือกตั้ง จึงเลื่อนอาทิตย์ต้นเดือนไปเป็นวันอาทิตย์ที่ 9 เมษายน ครูไม่ใหญ่ชอบเลขสองเบิ้ล วันที่ 22 เมษายนตรงกับวันคุ้มครองโลก แล้วถามว่าลืมเรื่องมาหล่อพระแสนองค์กันหรือยัง และก่อนจะไปเรื่องใครเป็นผู้ออกแบบชีวิต ให้ทบทวนก่อนว่าวันที่ 22 จะมาทำอะไรกัน

ครูไม่ใหญ่ขอให้คืนนี้รักษาใจให้ใสและไม่นอนดึก จะได้เตรียมตัวเตรียมใจไปรับบุญใหญ่วันพรุ่งนี้ แล้วบอกว่าวันนี้มีพิธีถวาย ขอมาทบทวนบุญกัน คำที่ถอดได้คือพิธีถวายพระอาจารย์ ซึ่งฟังไม่ชัด จากช่วงถัดไปน่าจะเป็นพิธีถวายกองทุนผ้าไตรจีวรที่ประกาศไว้ว่าจัดวันเสาร์ที่ 4 มีนาคม

ครูไม่ใหญ่ว่าเมื่อวานวันอาทิตย์ต้นเดือนผ่านบุญใหญ่มา มีคนมามาก คิดดีพูดดีทำดี และน่าชื่นใจที่ไม่ได้ยินเสียงเครื่องมือสื่อสารเลย รู้สึกว่าเริ่มสร้างบารมีเป็นแล้ว ให้ชวนกันมามาก ๆ เพราะสร้างสภาธรรมกายสากลหลังใหญ่กว่าสนามหลวงสองเท่าไว้รองรับผู้มีบุญที่จะเป็นหัวเชื้อความดีกระจายไปทุกภูมิภาคและทั่วโลก ในต่างประเทศดูผ่านจานดาวธรรม นักเรียนทั่วโลกปลื้มปีติในมหาทานบารมีที่บูชาข้าวพระเมื่อวานและเกิดแรงบันดาลใจสร้างความดีต่อ

เดิมเจ้าของจดหมายตั้งใจจะทำบุญห้องสุขาและบันไดเพียงชุดเดียว วันที่ 22 เมษายนทำไปหนึ่ง M กับหนึ่ง S (ถอดได้ไม่ชัด) แต่วันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม 2549 ขณะนั่งสมาธิช่วงบูชาข้าวพระ นำใจหยุดกลางกายตามเสียงหลวงพ่อ เกิดปีติศรัทธาอย่างแรงกล้าจะทำบุญให้เต็มกำลังสิบชุด รู้สึกจากศูนย์กลางกายว่าบุญนี้ต้องทำให้สุดความสามารถ เมื่อใจเปิดก็เปิดกระเป๋า แต่พบว่าไม่ได้เอาเงินสดมา ก็ไม่อับจนเพราะมีเช็คมา ครูไม่ใหญ่แซวว่ามีเช็คดี เช็คเด้ เช็คเด้ง และชมผู้ประสานงานที่ช่วยจนสำเร็จ ทำให้ได้ถวายปัจจัยขณะศรัทธาและปีติเต็มเปี่ยม ปีติต่อเนื่องมาจนทุกวันนี้