ยุวธรรมทายาท

ที่บาห์เรนอากาศเย็นสบาย มีหนูน้อยสองคนอายุสิบสองและสิบสามขวบต้องอยู่จนเที่ยงคืนครึ่งด้วยความปีติเบิกบาน เพื่อประกอบพิธีขลิบปลงผมก่อนบวชเป็นสามเณรวันที่ 28 ธันวาคม ส่วนเด็กที่อายุน้อยที่สุดที่อยู่ร่วมจนเสร็จพิธีตอนตีสองคือน้องมิลค์ อายุหนึ่งขวบเศษ และยังมีเด็กอายุสามขวบ ห้าขวบ เจ็ดขวบ และแปดขวบ อยู่ร่วมในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ด้วย ไม่ง่วงนอน ไม่งอแง ยิ้มเบิกบานและพนมมืออยู่ตลอด แสดงว่าถ้าผู้ใหญ่เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดี หนูน้อยก็พร้อมเดินตาม

บอกว่าจะเข้าสู่ช่วงผลการปฏิบัติธรรมของยุวธรรมทายาทที่ส่งผลงานมา แล้วคุยขำ ๆ ถึงพระรามว่าเลือกใครมาเป็นทหารสู้ยักษ์ ช่วงนี้ถอดเพี้ยนมาก พอจับได้ว่าพูดถึงความหนักแน่นในธรรม และช่วงติวเข้มแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับพระพี่เลี้ยง จากนั้นเปิดเทปโดยเอ่ยชื่อที่ถอดได้ว่า หนูโรส จาก Shining Star (ยังไม่ยืนยัน) ต่อด้วยบรรทัด jingle ซ้ำยาวราวสามนาที

ครูไม่ใหญ่อ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 14 ปีจากสหรัฐอเมริกา (ชื่อถอดเพี้ยน) เคยบวชมาแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม ชอบบวชเพราะมีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น นั่งนิ่ง ๆ ภาวนาสัมมาอะระหัง เห็นแสงสว่างสีขาว ร่างกายเบาจนหายไป แล้วเห็นลูกบอลแก้วใสสว่างเหมือนจ้องแสงแฟลชกล้องถ่ายรูป รู้สึกสุขสงบ อธิษฐานในสมาธิให้ตนและคุณแม่เข้าถึงพระธรรมกาย และแผ่เมตตา ถ้ามีคนถามว่าทำไมต้องนั่งสมาธิ จะตอบว่าถ้าคุณรักตัวเองต้องนั่งสมาธิ เล่าว่าพ่อเสียชีวิตแล้ว ขอบคุณทุกคนที่มาถวายอาหารทำให้มีแรงนั่งสมาธิฝึกตนเพื่อให้บุญเกิดกับพ่อแม่และทุกคนในโลก

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 13 ปี (ชื่อถอดเพี้ยน) ก่อนบวชไม่ได้นั่งสมาธิจริงจังและไม่ได้ถือศีลห้าเคร่งครัด บวชแล้วถือศีลเคร่งครัด นั่งสมาธิสวดมนต์ทุกวัน หลับตาแล้วเห็นแสงวูบวาบนึกว่าแฟลชกล้องถ่ายรูป แล้วสว่างจ้า เห็นพุทธรูปใหญ่สว่างมากในตัวเหมือนพระประธานในโบสถ์แต่สีต่างกัน รู้สึกผ่อนคลาย ตัวเบาเหมือนลอย บอกเพื่อนว่าการบวชเป็นสามเณรเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในชีวิต ถ้ามีใครบอกว่าเขาเป็นคนดีอยู่แล้วทำไมต้องบวช จะถามกลับว่าดีอย่างไร ดีแค่ไหน และนั่งสมาธิแผ่เมตตาจากรอบวัดพระธรรมกายไปทั่วประเทศไทยและทั่วโลก

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 13 ปี (ชื่อถอดเพี้ยน) ระหว่างบวชเห็นดวงแก้วเหมือนมีพระอาทิตย์อยู่ในท้อง ใสเหมือนแก้วเพิ่งล้าง แล้วเห็นองค์พระอยู่ในดวงแก้ว บางทีอยู่บนดวงแก้ว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเป็นคำของสามเณรเองไม่มีการปรุงแต่ง และแปลว่าประสบการณ์นี้เป็นสากลที่ทุกคนทำได้ไม่จำกัดเชื้อชาติศาสนา สามเณรแนะว่าไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่นึกถึงดวงแก้วนิ่ง ๆ ถ้าตั้งใจเกินไปจะไม่เห็น ปล่อยทุกสิ่ง ชีวิตบวชดีกว่าชีวิตปกติเพราะถือศีลสิบและนั่งสมาธิได้ผลดี อนุโมทนาบุญกับหลวงพ่อที่ให้โอกาสสร้างบารมี

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอีกรูป (ชื่อถอดเพี้ยน) ก่อนบวชไม่ได้นั่งสมาธิมาก บวชแล้วไม่มีภาระ ทำแค่การบ้านสิบข้อ มีบุญมากขึ้นและนั่งสมาธิได้ง่ายขึ้น เห็นพระพุทธรูปและคริสตัลบอลที่กลางกาย รู้สึกสบาย สงบ ไม่กังวล ขยายองค์พระใหญ่คลุมตัว คลุมเพื่อนที่นั่งสมาธิ แล้วขยายคลุมวัดพระธรรมกาย บอกว่าสนุกมาก และเอ่ยถึงพระพี่เลี้ยง

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุเก้าปีจากแคนาดา (ชื่อถอดเพี้ยน) ครูไม่ใหญ่บอกว่าเป็นตัวอย่างเพราะอ่านหมดไม่ไหว สามเณรชอบบวชเพราะได้นั่งสมาธิเยอะ เห็นคริสตัลบอลเหมือนลูกบอลชายหาดสว่างมาก หลับตาปุ๊บก็เห็นทันทีที่ศูนย์กลางกาย สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ สีขาวใส เห็นพระพุทธรูปในท่านั่งสมาธิ ร่างกายเบา ชวนเพื่อนที่ยังไม่ได้บวชให้มาบวช ขอบคุณหลวงพ่อที่ให้โอกาสบวช อยากอยู่กับหลวงพ่อในชาติต่อ ๆ ไป และจะนำบุญไปฝากพ่อแม่

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุเจ็ดขวบ (ชื่อถอดเพี้ยน) นั่งสมาธิหลับตาเห็นคริสตัลบอลสว่างต่อเนื่องที่กลางท้อง และเห็นพระแก้วใสสว่างกว่าพระอาทิตย์ ขนาดใหญ่เท่าพี่ชาย การบวชทำให้นั่งสมาธิได้ดีขึ้น มีความสุขมากขึ้น ครูไม่ใหญ่แทรกว่าสมาธิเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญาและความสุข สามเณรขอบคุณหลวงพ่อที่จัดงานบวชและแบ่งบุญให้พ่อแม่ ครูไม่ใหญ่ปิดช่วงด้วยการสาธุการ

อ่านจดหมายจากคุณแม่ชาวศรีลังกาที่อยู่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (ชื่อถอดได้ประมาณ รัตนา ยังไม่ยืนยันการสะกด) รู้จัก DMC ตั้งแต่ 2547 เมื่อคืนได้ดูช่วงอ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรยุวธรรมทายาทนานาชาติรุ่นที่หนึ่ง ซึ่งลูกชายสองคนมาบวชด้วย ชื่อถอดได้ประมาณ สามเณรดุสิตา กับสามเณรมิฮินดู (ยังไม่ยืนยันการสะกด) คือพี่น้องในเทปเมื่อครู่ ปลื้มกับการบวชอย่างมีคุณภาพและขอบคุณพระพี่เลี้ยง เล่าว่าสามเณรองค์พี่กลัวผีเปรต ส่วนองค์น้องไม่ค่อยกลัวแม้พระพี่เลี้ยงขู่ว่าผีจะมา เพราะมีองค์พระไว้ป้องกันแล้ว บางช่วงถอดเพี้ยน

บอกลูกเณรทุกรูปว่าพรุ่งนี้ต้องลาสิกขาแล้ว ให้ตั้งใจปฏิบัติธรรมให้ดีก่อนลา และนึกถึงบุญที่ได้บวช สวดมนต์ เจริญภาวนา ทำกิจวัตรและงานพระศาสนาส่วนรวม แล้วอธิษฐานว่าเมื่อจำเป็นต้องลาสิกขาไปเรียนหนังสือ ขอบุญนี้บันดาลให้เป็นเด็กเก่งและดี เป็นบัณฑิต เป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก และขอให้บุญถึงพ่อแม่หมู่ญาติ ให้นั่งสมาธิทุกวัน ดูองค์พระและดวงแก้วใส ๆ ในตัว กลับจากโรงเรียนและก่อนนอน ช่วงไหนสะดวกก็กลับมาบวชใหม่ หลวงพ่อและพระอาจารย์พี่เลี้ยงจะคิดถึงทุกวัน

ชี้ให้ดูอดีตสามเณรสองคนที่ลาสิกขาแล้วนั่งอยู่ในแถว นั่งเรียบร้อยสง่างามสมเป็นอดีตสามเณร วันนี้พระอาจารย์ประกอบพิธีลาสิกขาให้ อธิบายว่าการดึงผ้าจีวรออกไม่ใช่เพราะทำผิด แต่คือการเปลี่ยนเพศจากนักบวชมาเป็นคฤหัสถ์ ไม่มีสิทธิ์สวมชุดนั้นแล้ว เปลี่ยนเป็นชุดขาว จบการอบรมโครงการยุวธรรมทายาทนานาชาติแล้ว พระอาจารย์พี่เลี้ยงคิดถึงและเหงา เพราะไม่ได้ใช้คำเรียกสามเณรอีกแล้ว

บอกว่าจะเข้าสู่ช่วงผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรนานาชาติ (ถอดเพี้ยนเป็น สำเนตรโรงเรียนนานาชาติ) แล้วเลือกเปิดเพลงมะพร้าวมหัศจรรย์ก่อน

อ่านผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรนานาชาติรูปหนึ่งที่พูดไทยไม่ค่อยแข็งแรง รู้จัก DMC ปี 2549 จากเพื่อน และรู้ข่าวงานบวชตั้งแต่อยู่ที่วัดแห่งหนึ่งในลอนดอน (ชื่อวัดถอดเพี้ยน) ชอบหลวงพ่อมาก อยากเห็นองค์จริง เมื่อได้มาเห็นใกล้ ๆ ก็ปลื้ม ขนลุก เดินยิ้มทั้งวัน วันหนึ่งทำตัวสบาย นึกดวงแก้วที่ศูนย์กลางกาย ฟุ้งก็ภาวนาสัมมาอะระหัง รู้สึกตัวมารวมที่ศูนย์กลางกาย ตัวเบามาก เห็นแสงนวลไม่แสบตาออกมาจากศูนย์กลางกาย ตื่นเต้นมีความสุขหลั่งไหล นอกรอบนึกดวงแก้วได้ชัดโดยอัตโนมัติ ขอบคุณหลวงพ่อที่จัดโครงการ อยากกลับไปช่วยคนที่อังกฤษให้พ้นทุกข์ (ช่วงท้ายถอดเพี้ยน)

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 13 ปีจากสวิตเซอร์แลนด์ (ชื่อถอดเพี้ยน) เกิดในเมืองไทย เรียนถึง ป.4 แล้วตามไปอยู่กับแม่ที่สวิตเซอร์แลนด์ ยังฟังพูดอ่านเขียนภาษาไทยได้คล่อง แม้อยู่ห่างไกลวัดวาอารามแต่ใจไม่ห่างพระพุทธศาสนา เพราะสวดมนต์เช้าเย็นและนั่งสมาธิผ่าน DMC บวชครั้งนี้อยากมาพบครูไม่ใหญ่องค์จริง และจะนำธรรมะไปเผยแผ่กับเพื่อน นั่งสมาธินึกดวงแก้วใสสว่าง เห็นดวงแก้วเหมือนฟองสบู่ขนาดลูกปิงปอง รู้สึกสบาย สดชื่นมาก

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 13 ปี ชั้น ม.1 มาจากบาห์เรน ขอบพระคุณหลวงพ่อที่จัดงานบวชนานาชาติและให้ไปอยู่ที่อีกสถานที่หนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน) อาหารเหมือนโรงแรมห้าดาว อยู่ท่ามกลางธรรมชาติและสวนดอกไม้เหมือนสวรรค์บนดิน นี่เป็นการบวชครั้งที่สอง ครั้งแรกบวชที่บาห์เรน ข้อความขาดไปเพราะช่วงต่อจากนั้นเป็นบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้วซ้ำหลายบรรทัด

เรื่องเล่าของสามเณรรูปหนึ่ง (ชื่อถอดได้ว่า ทวร หรือ ถวร ยังไม่ยืนยัน ช่วงต้นมีบรรทัดที่ถอดหลุด) ที่ไปสอนแม่อายุเจ็ดสิบกว่านั่งสมาธิ แม่ถามว่าปั้นพระเสร็จหรือยัง เขาขอให้แม่ช่วยบอกว่าปั้นตรงไหนถึงจะถูก คิ้ว ตา จมูก ปาก ใบหน้าองค์พระ แล้วชวนแม่นั่งในมุ้ง ให้หลับตานึกถึงพระพุทธรูปที่บ้านที่กราบทุกวัน แม่เห็นชัด แล้วให้ดูเข้าไปในท้ององค์พระ แม่เห็นดวงแก้ว ในดวงแก้วมีองค์พระ ในองค์พระมีดวงแก้วซ้อนกันไปเรื่อย ๆ แม่ถามว่าให้ดูอะไร

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 12 ปี (ชื่อถอดเพี้ยน) สนุกกับการบวช ซึ้งใจแม่มาก เพราะพอมาบวชแม่ก็มาถวายภัตตาหารทุกวัน เมื่อย้ายไปอีกสถานที่หนึ่ง (ถอดได้ว่าภาวนาวัด) แม่ก็มาปฏิบัติธรรมอยู่ใกล้ ๆ และถวายภัตตาหารที่นั่นอีก ทำให้ไม่คิดถึงแม่มาก แต่รักแม่มากขึ้น บวชแล้วได้เพื่อนเยอะ นั่งสมาธิเริ่มนิมิตดวงแก้วที่กลางท้อง รู้สึกนิ่ง ไม่ปวดเมื่อย ไม่คิดอะไร อธิษฐานให้หลวงพ่อสุขภาพแข็งแรงหายปวดขา จะนั่งสมาธิเพื่อแม่ ต่อด้วยสามเณรอีกรูปสั้น ๆ ว่าบวชสนุก คิดถึงแม่แต่ไม่ร้องไห้ ช่วงหลังจากนั้นถอดหลุดเป็นส่วนใหญ่

ผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรอายุ 10 ปีจากสวิตเซอร์แลนด์ (ชื่อถอดเพี้ยน) ตัดสินใจบวชเอง อยากพาพ่อแม่และพี่ชายไปดุสิตบุรี และอยากเจอหลวงพ่อองค์จริง เห็นหลวงพ่อครั้งแรกเป็นรูปเล็ก ๆ พอบ้านติดจานดาวธรรมก็เห็นเต็มจอ เริ่มนั่งสมาธิภาวนาสัมมาอะระหัง เห็นดวงแก้วขนาดลูกเทนนิส ใสเหมือนพระจันทร์ ง่วงก็ปล่อยให้หลับ ฟุ้งก็ปล่อยให้ฟุ้ง วันหนึ่งขาเจ็บมาก นึกถึงคำหลวงปู่ที่ว่ายอมตายไม่ยอมแพ้ จึงฮึดนั่งต่อไม่ขยับตลอด 45 นาที สุขจนอธิบายไม่ถูก ล่าสุดเห็นพระอาทิตย์ดวงเล็กขนาดดวงดาว แล้วเห็นแสงวงกลมซ้อน ๆ กันลงมาที่ศูนย์กลางกาย