มีบุตรยาก

ผู้เขียนมีบุตรยาก แต่งงานแปดปี อายุใกล้สี่สิบยังไม่มีลูก สองสามีภรรยาจึงทำบุญใหญ่อธิษฐานขอผู้มีบุญมาเกิด ช่วงนั้นตรงกับบุญเสาหลักแห่งธาตุธรรม จึงจารึกชื่อให้ว่าที่ผู้มีบุญว่าลูกแก้วเพราะอยากได้ลูกสาว รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีวี่แวว จึงอธิษฐานครั้งสุดท้ายขอผู้มีบุญมาเกิดให้ทันก่อนเจดีย์สร้างเสร็จ ถ้าไม่มีก็จะไม่ขอมีลูกอีก แพทย์แนะนำให้ผสมเชื้อภายนอกจนเซลล์แบ่งตัวเป็นตัวอ่อนแล้วใส่เข้าไป วิธีที่ถอดเสียงได้ว่า อีซี่ ต่างจากการทำกิฟต์เล็กน้อย (น่าจะเป็น ICSI) คราวนี้ได้ผล แต่ระหว่างตั้งครรภ์เกิดภาวะแท้งคุกคาม ต้องให้เลือดและนอนพักสองสัปดาห์ จนคลอดลูกสาวสมใจ ชื่อเล่นลูกแก้ว ชื่อจริงพระอาจารย์รูปหนึ่งตั้งให้ ถอดเสียงได้คล้าย อัจจิมา แปลว่าผู้มีธรรมะสว่างสวยรุ่งเรือง (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ลูกแก้วตัวเล็กมากเหมือนคลอดก่อนกำหนด อายุสิบเอ็ดวันอาเจียนหนัก หมอคิดว่าหูรูดกระเพาะตีบจึงผ่าท้องแต่ไม่ตีบ ต้องผ่าครั้งที่สองยาวกว่าเดิมเพื่อตรวจหาเนื้องอก ช่วงหลังจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที มีเพียงบรรทัดเดียวที่ได้ยินคล้ายเนื้อเพลง

เจ้าของจดหมายแต่งงานกับภรรยามาสิบสี่ปี มีบุตรเพียงคนเดียวแล้วไม่มีอีกเลย ทั้งที่ภรรยาไม่มีโรคประจำตัว แพทย์แนะนำให้ทำกิฟต์ ทำครั้งเดียวไม่สำเร็จจึงเลิก ครูไม่ใหญ่ว่าไม่เป็นไร เลี้ยงคนเดียวก็ได้ เจ้าชายสิทธัตถะกับพระนางพิมพาก็มีโอรสองค์เดียว พอเจ็ดขวบก็เอามาบวช

เขากับภรรยามีบุตรยากเพราะในอดีตเคยเป็นสามีภรรยากันและมีลูกมาก แต่ลูกไม่ค่อยสามัคคีกัน บางคนเกเร จึงอธิษฐานว่าทุกชาติต่อไปขอมีลูกแต่อย่ามาก ชาตินี้จึงมีเพียงคนเดียว ไม่ต้องทะเลาะกับใคร ครูไม่ใหญ่ว่าคนเดียวขอให้เป็นคนดีก็เพียงพอ ตัวเขา ภรรยา พี่ชาย และพี่สะใภ้เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง ทำตามกำลังและบางครั้งตามอารมณ์

คำตอบ สามีไม่ได้อยู่กับพ่อแม่แท้แต่ต้องมาอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม เพราะในอดีตสามีเคยเป็นลูกแท้ ๆ ของพ่อแม่บุญธรรม แต่ท่านทั้งสองเคยทำกรรมบางอย่างไว้ (ถอดได้ว่า ชอบไปจับรักใคร ไม่ชัดว่าเป็นกรรมอะไร) ชาตินี้จึงไม่มีลูก แต่ด้วยบุญที่เคยทำร่วมกันในอดีตจึงดึงดูดให้กลับมาเป็นพ่อแม่ลูกกันอีก ไม่ได้เกิดจากกรรมส่วนตัวของสามีหรือกรรมกับพ่อแม่แท้