มหาปีติ

อธิบายว่าปีนี้ผู้ปกครองพญานาคมีภารกิจ และการจะพ่นบั้งไฟพญานาคได้ต้องอยู่จำพรรษา เกิดมหาปีติในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บวกพุทธานุภาพ จึงจะกลั่นเป็นดวงไฟใส ๆ ผ่านสายน้ำขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ ไม่ใช่เรื่องธรรมดา ถ้ามีภารกิจมากก็จะให้บริวารจำพรรษาแทน

หลังวันนั้นพญานาคไม่ค่อยสบายใจที่ไม่ได้มาพ่นตรงนั้น ผู้ปกครองภพจึงเรียกมาสั่งให้ไปแก้ตัว เพราะได้ข่าวจากเทวดาที่ลือกันต่อ ๆ ไปตั้งแต่ภุมมเทวา รุกขเทวา อากาศเทวา ว่าจะมีการหล่อพระประธานที่จะนำไปประดิษฐานที่อาคารภาวนา 60 ปี เป็นบุญยิ่งใหญ่ที่เทวดามาชุมนุมกัน จึงมากันสิบกว่าตน นึกถึงบุญและระลึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจนเกิดมหาปีติ ตรงจังหวะที่กำลังเททองหล่อพระประธานและสวดธัมมจักกัปปวัตตนสูตร

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าการที่พระอินทร์ลงมาเป็นพ่อครัวเองไม่ใช่เรื่องธรรมดา คนถวายทานใส่บาตรมีทุกวันแต่พระอินทร์ไม่ลงทุกวัน แสดงว่าหัวใจของมหาทุคตะไม่ธรรมดา ไม่คิดว่าต้องขายอะไรก่อนหรือรอให้รวยก่อน จุดเริ่มต้นมาจากมหาอุบาสกที่มีกุศลศรัทธาและเมตตา อยากช่วยให้มหาทุคตะพ้นจากความยากจน รู้หลักวิชาว่าต้องให้จึงจะได้ และต้องทำถูกเนื้อนาบุญถูกทักขิไณยบุคคล จึงไปบอกคนที่จนที่สุดในเมือง ซึ่งเข้าวัดแต่ไม่ได้ไปฟังธรรม เอาแต่รอรับอาหารที่เหลือจากพระไปเลี้ยงชีวิตวันต่อวัน เมื่อมหาทุคตะรู้ว่าตัวเองทำได้ก็เกิดมหาปีติ ไม่ใช่ปีติธรรมดา เป็นปีติระดับที่สะเทือนไปถึงภพเทวดาซึ่งอยู่ไกลจากภพมนุษย์มาก จนท้าวสักกะรู้ว่าคนยากไร้คนนี้กำลังจะสร้างบุญใหญ่ จึงลงมาเป็นพ่อครัวเอง มาลำพังโดยไม่บอกนางสุชาดา มาถึงก็ปฏิบัติภารกิจทันที