-
1:26:01
ลูกชาวยโสธรอยู่เมืองไซตามะ ญี่ปุ่น รู้จักศูนย์โตเกียวโดยบังเอิญ ดีใจได้ทำบุญกับพระที่มาญี่ปุ่น
เริ่มอ่านจดหมายกรณีศึกษา ผู้เขียนบอกว่าเรื่องนี้ฟังแล้วได้ข้อคิดเตือนสติ เป็นคนไทยบ้านเกิดจังหวัดยโสธร ปัจจุบันอยู่เมืองไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น รู้จักศูนย์โตเกียวเพราะบังเอิญ เพื่อนคนไทยชวนไปทำบุญกับพระภิกษุที่มาฉันเพลที่บ้านคนรู้จัก พอรู้ว่ามีพระมาญี่ปุ่นก็ดีใจตื่นเต้นมาก รีบไปทันที ครูไม่ใหญ่แทรกว่าญาติโยมอยากทำบุญกับพระอยู่แล้ว ขอเพียงพระทำตัวเป็นเนื้อนาบุญ เหมือนพระราชาที่เสด็จไปทำบุญกับฤๅษีหมื่นรูปทุกวัน และบุญนั้นไม่มีขาย
-
1:29:03
แทรกเรื่องน้ำปานะถวายพระ แล้วผู้เขียนเล่าว่ามีสามีญี่ปุ่นลูกชายสองคน แต่วัยเด็กจนมาก พ่อแบกไถ ลูกลากไถ
ครูไม่ใหญ่แทรกย้อนเรื่องน้ำดื่มปานะที่อาจมีคนเอามาถวายพระ ว่ายังมีคนที่มีความเห็นลึก ๆ เหมือนคอลัมนิสต์ (ชื่อถอดเสียงไม่ชัด) ซึ่งจริง ๆ อยู่เฉย ๆ ก็ได้แต่เป็นห่วงเพราะเป็นชาวพุทธ ชาวพุทธต้องคิดกันแล้ว จากนั้นอ่านจดหมายต่อ ผู้เขียนปัจจุบันมีสามีชาวญี่ปุ่นและลูกชายสองคน ครอบครัวอบอุ่นมีความสุข แต่วัยเด็กเกิดในครอบครัวยากจนมาก อยู่กระต๊อบหลังเล็กหลังคามุงหญ้า ตอนเด็กหัดเดินช้ากว่าเด็กทั่วไปต้องใช้วิธีลาก ครูไม่ใหญ่พูดขึ้นว่าพ่อแบกไถ ลูกลากไถ
-
1:31:07
ขี่ควายไปส่งข้าวให้พ่อไถนา ชุดนักเรียนชุดเดียว เรียนไม่จบ ป.4 สมควรจนไหม หรือออกแบบชีวิตมาเอง
ผู้เขียนต้องขี่ควายไปส่งข้าวให้พ่อแม่ที่ไถนา พ่อเป็นคนแบกคันไถ ส่งข้าวเสร็จก็รีบวิ่งไปโรงเรียน เลิกเรียนกลับมาต้องช่วยพ่อแม่ทำงานทุกอย่างจนค่ำ เช้าวันไหนพ่อเมาเหล้าไม่ไปไถนา ลูกต้องควบควายไปไถนาเอง ชุดนักเรียนมีชุดเดียว ใส่เช้าแล้วรีบถอดตอนเย็นกลัวเลอะ ซักอาทิตย์ละครั้ง เรียน ป.4 ยังไม่จบก็ต้องออกเพราะพ่อแม่ไม่มีเงิน ครูไม่ใหญ่ถามว่าสมควรจนไหม เป็นพระประสงค์ของใคร หรือเป็นบททดลอง หรือออกแบบชีวิตมาเอง ต้องศึกษา อย่าไปอ้างหรือโทษสิ่งอื่น ที่มนุษย์อ้างก็เพราะไม่รู้จะตอบอย่างไรหรือเพื่อปลอบใจ
-
1:34:15
ดำนาจนมือเจ็บคับแค้นใจ ตามพี่สาวข้างบ้านไปเป็นแม่บ้านที่กรุงเทพฯ ติดค่ารถ 150 บาท
ผู้เขียนเล่าว่าดำนาไม่ทันเพื่อน มือเจ็บและคับแค้นใจมาก คิดว่าทำไมชีวิตต้องลำบากอย่างนี้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าแม้ยกย่องชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติแต่ก็เป็นแค่กระดูก มีพี่สาวข้างบ้านทำงานอยู่กรุงเทพฯ บอกว่าหางานไม่ยาก ให้ไปเป็นแม่บ้านเลี้ยงเด็ก ผู้เขียนจึงตัดสินใจเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าไปกับพี่สาวทันที มีค่ารถราว 150 บาท จากบ้านนามากรุงเทพฯ เป็นสาวนาพเนจร
-
1:37:50
เป็นแม่บ้านห้าปีแล้วฝึกทำผม ส่งเงินให้พ่อแต่พ่อเอาไปซื้อเหล้า อยู่กับแฟนไม่จดทะเบียน เขาไปมีคนอื่นตอนตั้งท้อง
ชีวิตในกรุงเทพฯ เริ่มจากแม่บ้านราวห้าปีกว่า แล้วเปลี่ยนงานไปเรื่อย ๆ ได้ฝึกทำผม ส่งเงินให้พ่อแม่ทุกเดือนแต่พ่อเอาไปซื้อเหล้า เมาแล้วไม่ทำงาน ต่อมามีแฟนโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส เขาเรียนจบไปทำงานที่จังหวัดลพบุรี ช่วงแรกไปมาหาสู่ แล้วค่อย ๆ ห่างไป ผู้เขียนแอบไปหาโดยไม่บอกล่วงหน้า เห็นเสื้อผ้าผู้หญิงอื่นในบ้านเขาจึงเสียใจมาก ต่อมาเพิ่งรู้ว่าตั้งท้องได้หนึ่งเดือน จึงโทรไปถามเขา (บางช่วงถอดเสียงเพี้ยน)
-
1:40:45
ตัดสินใจทำแท้ง แล้วปี 2536 มีคนชวนไปทำงานญี่ปุ่น ติดหนี้หกเจ็ดแสน เสิร์ฟร้านอาหารไทยแล้วย้ายไปร้านสแน็ก
ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน จับได้ว่าผู้เขียนตัดสินใจทำแท้ง (ยืนยันจากช่วงเฉลยที่พูดถึงกรรมทำแท้ง) ตอนนั้นอายุราว 27 ปี ต่อมาอายุ 29 ปี ในปี 2536 มีคนชวนไปทำงานที่ญี่ปุ่นบอกว่าได้เงินเยอะ ประจวบกับพ่อป่วยเป็นโรคตับแข็งเพราะดื่มเหล้าและเป็นอัมพาตต้องใช้เงินรักษามาก นายหน้าออกค่าใช้จ่ายให้ก่อนแต่ต้องทำงานใช้หนี้หกเจ็ดแสนบาท เริ่มทำงานเป็นคนเสิร์ฟร้านอาหารไทยได้ราวเดือนหนึ่ง เห็นว่าใช้หนี้ไม่ทันแน่ เจ้าของร้านแนะนำให้ไปทำร้านสแน็กที่ต้องรินเหล้าดื่มเหล้ากับแขก ทำได้ราวเดือนหนึ่งก็พบสามีคนปัจจุบันที่มาเที่ยวร้าน เขาบอกว่าอยากช่วยเพราะชอบมาก และบอกรัก
-
1:43:52
สามีชาวญี่ปุ่นไถ่ตัวหนึ่งล้านบาท พ้นขุมนรกบนดิน สามีไม่หล่อแต่ใจดี ส่งเงินให้บ้านจนสร้างบ้านใหม่ได้
สามีคนปัจจุบันไถ่ตัวผู้เขียนเป็นเงินหนึ่งล้านบาททั้งที่หนี้ไม่ถึง ผู้เขียนจำยอม ตั้งแต่นั้นจึงได้ออกจากขุมนรกบนดิน สามีไม่หล่อแต่ใจดี ให้เงินส่งไปที่บ้านจนมีเงินปลูกบ้านหลังใหม่ ดีกับผู้เขียนทุกอย่าง ตามใจทุกอย่าง สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตคือได้พบเขา ผู้เขียนสารภาพว่ารักสามีมาก
-
1:45:47
ไปงานบุญใหญ่ศูนย์โตเกียว 22 เม.ย. สองวันต่อมารถถูกชนหมุนสามสี่รอบ บาดเจ็บแค่ถลอก
ผู้เขียนเล่าว่า 22 เมษายนที่ผ่านมาไปร่วมงานบุญใหญ่พิเศษที่ศูนย์โตเกียว ปลื้มปีติมาก รักษาใจต่อเนื่องจนถึง 24 เมษายน ขับรถตู้ถึงสี่แยกที่ไม่มีไฟแดงแล้วถูกรถอีกคันชน รถหมุนเป็นวงกลมสามสี่รอบ กระจกหน้าและด้านที่นั่งแตก ท้ายรถยุบ ตั้งสติได้ก็นึกถึงคุณยาย (อาจารย์ผู้ก่อตั้งวัด) และบุญที่ทำมา ไปโรงพยาบาลมีแค่หนังถลอกเลือดซึมนิดหน่อย หมอให้กลับบ้านได้เลย ตำรวจบอกว่าโชคดีที่สุด คนอื่นสภาพรถอย่างนี้ต้องตัดแขนตัดขา
-
1:46:58
พ่อดื่มเหล้าจนเป็นโรคตับแข็งและอัมพาตสิบปี ท้องบวมน้ำ เสียชีวิตอายุ 64
พ่อของผู้เขียนดื่มเหล้ามานานจนเป็นโรคตับแข็งและเป็นอัมพาตอยู่สิบปี ช่วงท้ายชีวิตนอนโรงพยาบาลสี่ห้าเดือน มีสายระโยงระยางเต็มตัว พูดไม่ได้ ไม่ได้สติ จับนอนท่าไหนก็ค้างอยู่ท่านั้นจนก้นเปื่อย ผู้เขียนรับภาระค่าใช้จ่ายทั้งหมด หมอช่วยจนอาการดีขึ้นได้กลับบ้าน ก่อนเสียชีวิตท้องบวมมากเหมือนท้องมาน ขาบวม เสียชีวิตด้วยโรคตับแข็งเมื่ออายุ 64 ปี
-
1:47:39
พ่อแม่สามีไม่ลงรอยกันแยกกินแยกนอน แต่หลังผู้เขียนมาอยู่ก็ยิ้มแย้มกันทั้งบ้าน และรับเป็นประธานกฐินสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี
พ่อสามีกับแม่สามีใจดีกับผู้เขียนมาก ให้เงินใช้จ่ายทุกเดือน ก่อนผู้เขียนไปอยู่ทุกคนในบ้านต่างซื้ออาหารกินเอง เพราะพ่อแม่สามีไม่ลงรอยกันตั้งแต่อายุห้าสิบ แยกกันกินแยกกันนอน แต่ภายหลังทุกคนเข้าครัวด้วยกัน ยิ้มแย้มแจ่มใส เพราะผู้เขียนคอยดูแลทุกคนอย่างดี ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดหญิง ครั้งหนึ่งผู้เขียนรับเป็นประธานกฐินเพื่อสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (ยอดถอดเสียงไม่ชัด) เก็บเงินได้ราวครึ่งหนึ่งจึงคิดจะไปขอพ่อสามี จากนั้นถอดเสียงเพี้ยน
-
1:50:17
ชุดคำถาม ทำไมหัดเดินช้าต้องถัดก้นไปตามพื้นถึงสามขวบ ทำไมเกิดมาจน รถชนแทบไม่เจ็บ พ่อตายแล้วไปไหน
ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยน จับได้ว่ามีผู้เสียชีวิตด้วยโรคปอดอายุ 72 ปี ก่อนอีกคนห้าเดือน (น่าจะเป็นพ่อแม่สามี ยังไม่ชัด) แล้วเข้าชุดคำถาม ผู้เขียนมีบุพกรรมใดจึงหัดเดินช้ากว่าเด็กทั่วไป ต้องใช้วิธีลากถัดก้นไปตามพื้นจนสามขวบจึงเดินได้ ชาติต่อไปจะเป็นอีกไหม ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำไมไม่ไปเกิดบ้านรวยแต่มาเกิดบ้านจน เป็นพระประสงค์หรือบททดสอบหรือเปล่า ไม่น่าจะใช่ ทำไมลำบากมากเรียนจบแค่ ป.3 จะแก้ไขได้อย่างไร ด้วยบุญอะไรรถชนจึงแทบไม่บาดเจ็บ มีคนมาจัดการเรื่องตำรวจ ซ่อมรถ รถพยาบาล และเพื่อนมารับส่ง บุพกรรมใดทำให้พ่อเป็นโรคตับแข็งและอัมพาตนับสิบปี ทำไมท้องบวมน้ำ พ่อตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปหรือไม่
-
1:52:53
คำถามต่อ พ่อแม่สามี ลูกชายสองคนบวชทุกปีที่ศูนย์โตเกียว เพื่อนผู้นำบุญสามคนความคิดไม่ลงรอยกัน แผ่นดินไหวญี่ปุ่น
คำถามต่อ ทำไมพ่อสามีกับแม่สามีไม่ลงรอยกัน ทั้งสองตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่ลูกทำพระประจำตัวให้หรือไม่ มีอะไรฝากบอกลูกและสามี พ่อสามีตอนมีชีวิตมักปิดกองบุญให้ลูกเสมอและสร้างพระองค์ใหญ่หนึ่งองค์ จะมีส่วนในบุญนี้อย่างไร ลูกเคยเป็นญาติกับพ่อแม่สามีในอดีตหรือไม่ ลูกชายสองคนบวชที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวตั้งแต่เล็กและบวชทุกปี ลูกคนโตบอกว่าโตขึ้นจะไม่แต่งงานอยากบวชเป็นพระ ลูกทั้งสองสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร จะได้บวชตลอดชีวิตไหม ผู้เขียนกับเพื่อนสองคนตั้งใจเป็นผู้นำบุญ นิมนต์พระมาทำบุญที่บ้าน แต่ความคิดไม่ลงรอยกันงานจึงไม่สำเร็จ (มีบรรทัด jingle คั่น) พูดไม่ค่อยชัดเกิดจากอะไร อยากสร้างวัดมาก ญี่ปุ่นแผ่นดินไหวบ่อยจนคนตายครั้งละเป็นแสนเพราะกรรมอะไร ครูไม่ใหญ่แซวว่าแผ่นดินนี้อันเลิศ และถามผลการปฏิบัติธรรม จะได้ไปดุสิตบุรีและมาสร้างบารมีรอบสองหรือไม่
-
1:59:47
เฉลย ถัดก้นแทนการเดินสามปีเพราะเคยทรมานสัตว์ เกิดจนเรียนแค่ ป.3 เพราะตระหนี่และมานะถือตัว
เฉลย ผู้เขียนต้องใช้ก้นถูพื้นแทนการเดินสามปีกว่าเพราะในอดีตทำปาณาติบาต ทรมานสัตว์ แต่วิบากไม่หนักจึงโดนแค่สามปี จะแก้ไขก็อย่าไปทำอย่างนั้นอีกในชาตินี้ สั่งสมบุญทุกบุญและอธิษฐานให้พ้นวิบากกรรมนี้ ที่เกิดในครอบครัวยากจนเรียนแค่ ป.3 เพราะความตระหนี่ และมีมานะถือตัวเมื่อเกิดในตระกูลสูงในอดีต ดูหมิ่นผู้ที่ด้อยกว่า จะแก้ต้องอ่อนน้อมถ่อมตน เป็นคนว่าง่าย ทำทานมาก ๆ และอธิษฐานให้พ้นจากวิบากกรรมนี้ (บางช่วงถอดเสียงเพี้ยน)
-
2:01:37
เฉลย ทำแท้งเพราะอดีตเป็นชายเจ้าชู้ทำผู้หญิงท้อง ทำงานร้านสแน็กเพราะชอบเที่ยวบาร์ แต่เป็นเศษกรรมจึงเจอแค่เดือนเดียว
เฉลย ผู้เขียนต้องทำแท้งเพราะในอดีตชาติเป็นผู้ชายเจ้าชู้ไปทำผู้หญิงท้องจนเขาต้องไปทำแท้ง จะแก้ต้องรักษาศีลและอุทิศบุญให้เด็กที่ถูกทำแท้งบ่อย ๆ (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนคำอังกฤษ) ที่ต้องไปทำงานร้านที่รินเหล้าเพราะอดีตเป็นชายเจ้าชู้ชอบเที่ยวร้านบาร์ที่มีผู้หญิงบริการ แต่เป็นเศษกรรมจึงเจอแค่หนึ่งเดือน ได้พบสามีที่ดีเพราะบุญสามอย่างมาส่งผล คือบุญที่เคยทำกับหมู่คณะ บุญที่เคยสงเคราะห์ญาติในอดีต และบุญที่เคยทำร่วมกับสามี จึงพ้นจากสภาพที่ไม่ดี ต่อจากนี้เป็นบรรทัด jingle ยาวราวสองนาที เฉลยข้อเรื่องรถชน พ่อ และพ่อแม่สามี จึงไม่มีในไฟล์ส่วนนี้
-
2:05:27
เฉลย ลูกชายสองคนเคยบวชกับหมู่คณะมาหลายชาติ เพื่อนผู้นำบุญความเห็นไม่ลงรอยเพราะนั่งสมาธิน้อยใจหยาบ
เฉลย ลูกชายทั้งสองสร้างบารมีกับหมู่คณะมา บางชาติบวชช่วงสั้น บางชาติช่วงยาว บางชาติบวชตลอดชีวิต ลูกชายคนโตมีนิสัยบวชมากกว่าคนเล็กแต่ยังไม่หนาแน่น ต้องคอยประคับประคองเมื่อโตขึ้น ผู้เขียนกับเพื่อนสองคนที่เป็นผู้นำบุญความเห็นไม่ลงรอยกันเพราะต่างคนนั่งสมาธิน้อย ใจไม่ละเอียด จิตหยาบ ความคิดจึงหยาบ จะแก้ให้นั่งสมาธิมาก ๆ ใจจะหยุดและเยือกเย็น ยิ้มแย้มเข้าหากัน ทิฐิมานะลดลงเอง ยอมกันได้ด้วยความสมัครใจ นั่งสมาธิจะเป็นจุดเชื่อมโยงใจไปสู่ความรักสามัคคี
-
2:06:55
เฉลย สามเพื่อนเคยเป็นกองเสบียงด้วยกันแต่กระทบกันด้วยคำพูด อาณาจักรปิยวาจาอยู่ติดแคว้นผรุสวาจา
เฉลย ผู้เขียนกับเพื่อนสองคนเคยร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียง แต่มักกระทบกันด้วยคำพูด ครูไม่ใหญ่ว่าพูดดี ๆ กันก็หมดเรื่อง คำพูดดี ๆ มีอยู่ในตัวเรา เรามีอาณาจักรของปิยวาจา แต่ไม่เปิดประตูใจเข้าไป กลับไปเอาอีกอาณาจักรหนึ่งที่เป็นแคว้นติดกันคือผรุสวาจา เดี๋ยวงอนกันเดี๋ยวดีกันเป็นอย่างนี้มาในชาติที่ผ่านมา นิสัยนี้ยังติดมา ให้รื้อนิสัยทั้งสามคน คิดดี พูดดี ทำดีร่วมกัน วัดจะได้สร้างเสร็จ ถ้ายังกระทบกระทั่งกันแล้วเมื่อไรจะเสร็จ
-
2:08:57
เฉลย พูดไม่ชัดเพราะเคยล้อเลียนเพื่อน สร้างวัดต้องร่วมมือเป็นทีม แผ่นดินไหวญี่ปุ่นเป็นกรรมหลายคนมารวมกัน
เฉลย ผู้เขียนพูดไม่ค่อยชัดทำให้เวลาไปชวนคนทำบุญคนมักไม่เชื่อถือ เพราะในอดีตชอบพูดล้อเลียนเพื่อนที่พูดไม่ชัด การสร้างวัดต้องร่วมมือกันเป็นทีม เอาชีวิตเป็นเดิมพัน รักกันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว อย่าทะเลาะกัน ในที่ที่ผู้เขียนอยู่มีผู้มีบุญจำนวนหนึ่งที่รวมตัวสร้างวัดให้สำเร็จได้อย่างอัศจรรย์ ให้นั่งสมาธิมาก ๆ และอธิษฐานจิตบ่อย ๆ ขอให้ผู้มีบุญมารวมตัวสร้างวัดเป็นศูนย์กลางการสร้างบารมี ญี่ปุ่นแผ่นดินไหวรุนแรงจนคนตายเป็นแสนเพราะกรรมส่วนตัวของแต่ละคน เช่น ปาณาติบาต ฆ่าสัตว์ ฆ่ามนุษย์ ดึงดูดให้มารวมกันในที่เกิดเหตุ บางคนแค่บาดเจ็บเพราะกรรมหนักเบาไม่เท่ากัน ข้อสุดท้ายเรื่องดุสิตบุรีวงบุญพิเศษและการมาสร้างบารมีรอบสองถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้