-
2:21
เกริ่นกรณีศึกษาวันนี้ และที่มาของชื่อเรื่องบ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร
บอกว่าวันนี้ฝนตกจึงหายใจไม่ค่อยสะดวก แล้วเกริ่นว่าจะมีเรื่องกฎแห่งกรรมชื่อ บ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร เล่าติดตลกว่าฝ่ายชายเสนอให้ตั้งชื่อเรื่องว่า จอมขวัญดวงใจของพี่ แต่เสียงข้างมากของฝ่ายหญิงชนะ เพราะชื่อที่ฝ่ายชายเสนอหวานเกินไป
-
1:41:03
สมัยก่อนต้องทำสงครามเพื่อให้ได้ทำบุญ แต่ที่นี่เปิดตลอดไม่มีทหารกั้น ชวนสร้างมหารัตนวิหารคด
สรุปข้อคิดว่าผู้คนในสมัยก่อนกว่าจะได้ทำบุญถวายทานแด่เนื้อนาบุญอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงกับต้องตัดสินใจทำสงครามเพื่อให้ตนได้ทำบุญ เมื่อรู้ว่าทำบุญได้ยากเขาจึงทำอย่างเต็มที่เต็มกำลัง เพราะรู้ว่าบุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ครูไม่ใหญ่เสริมว่าคนในสารคดีต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเดิมพันฝ่าทหารเข้าไปจึงจะทำบุญได้ แต่ที่นี่เปิดตลอด ไม่มีทหาร ไม่มีอะไรกั้น ทำได้เลย และชี้ว่าในอนาคตอันใกล้เมื่อมหารัตนวิหารคดสำเร็จ พวกเราจะได้สร้างบุญใหญ่ถวายภัตตาหารและไทยธรรมแก่พระภิกษุสงฆ์ทั่วประเทศพร้อมกัน จึงควรร่วมแรงร่วมใจสร้างให้สำเร็จโดยเร็ว ท้ายช่วงถามผู้ฟังว่าจะฟังกรณีศึกษาคืนนี้หรือพรุ่งนี้ดีเพราะดึกแล้ว สุดท้ายตกลงว่าเอาก็เอา
-
1:46:01
เข้ากรณีศึกษา: ครอบครัวที่ลำปาง คุณพ่อผู้เป็นมัคทายกวัดที่รักและเคารพพระมาก
เริ่มกรณีศึกษาเรื่องบ่ฮักก็บ่ต้องสงสาร ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าครอบครัวอยู่ที่จังหวัดลำปาง คุณพ่อคุณแม่มีลูกสี่คนเป็นหญิงล้วน ตัวเองเป็นคนที่สาม คุณพ่อเป็นคนดีเป็นต้นบุญต้นแบบในการทำความดีให้ลูกเห็นเสมอ ใจบุญสุนทาน ชอบทำบุญตักบาตร สร้างโบสถ์สร้างวิหาร ทอดกฐินพระป่า ชอบสวดมนต์เช้าเย็นและนั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด ทั้งยังเป็นมัคทายกที่วัดอีกด้วย ผู้เขียนเล่าว่าคุณพ่อมีความรักและเคารพพระมาก วันที่ฝนตกพระออกบิณฑบาตไม่ได้ ท่านจะกังวลใจกลัวว่าพระจะไม่มีฉัน จึงจัดเตรียมอาหารที่บ้านไปถวายพระที่วัดด้วยตัวท่านเอง เพราะท่านรู้ว่าพระสงฆ์นั้นคือใคร ในช่วงเข้าพรรษาจะเห็นคุณพ่อไปถืออุโบสถศีลและนอนค้างที่วัดด้วย ทุกวันนี้สุขภาพร่างกายของคุณพ่อไม่ค่อยดี ไปรักษาทั้งยาแผนไทยและแผนปัจจุบันก็ไม่หาย
-
1:49:48
คุณแม่ถวายพระทุกวัน แต่อายุหกสิบกว่าเกิดอาการเหมือนผีเข้าจำใครไม่ได้
ผู้เขียนเล่าว่าคุณแม่จัดแจงข้าวปลาอาหารถวายพระทุกวันไม่เคยขาด ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาเป็นนิตย์ ช่วงเข้าพรรษาทุกวันพระก็ถืออุโบสถศีลเหมือนคุณพ่อ แต่วันหนึ่งขณะอายุหกสิบกว่าปี ท่านสั่นหัวไปมา นั่งตัวสั่นเหมือนผีเข้า จำใครไม่ได้เลยแม้กระทั่งตัวเอง พูดคุยสื่อสารกับใครก็ไม่รู้เรื่อง หมอตรวจพบว่าป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองฝ่อ เบาหวาน ความดันสูง ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นประจำ ปัจจุบันอายุหกสิบห้าปี ลูกทำได้เพียงเล่าเรื่องบุญให้ท่านฟังแล้วให้ท่านสาธุ
-
1:51:09
พี่สาวคนที่สองช้ำใจเพราะสามีเจ้าชู้มีภรรยาน้อยมาสร้างบ้านอยู่ด้วย
ผู้เขียนเล่าว่าพี่สาวคนที่สองมีชีวิตครอบครัวที่ลำบากมาก เพราะสามีชอบดื่มเหล้าและเจ้าชู้ มีกิ๊กเรื่อยไป จนพี่สาวจับได้คาหนังคาเขาว่าไปมีภรรยาน้อยเป็นตัวเป็นตน ยังซ้ำไปสร้างบ้านมาอยู่กับภรรยาน้อยอีกด้วย พี่สาวเสียใจและช้ำใจมาก จึงตรอมใจ ร่างกายผ่ายผอม ป่วยกระเสาะกระแสะเรื่อยมา
-
1:54:09
รักษากับร่างทรงด้วยการคลึงไข่ไก่ ก่อนหมอพบมะเร็งกระเพาะ และน้องสาวที่โมโหก่อนใส่บาตรทุกครั้ง
ผู้เขียนเล่าว่าพาพี่สาวไปรักษากับร่างทรง ร่างทรงใช้สูตรเดิมคือเอาไข่ไก่คลึงไปคลึงมาตามตัว แล้วเอาไข่ไปตอกให้เลือดออก ในไข่มีตะปูและเส้นผม ครั้งละพันบาท หมอร่างทรงบอกว่าเธอโดนคุณไสยจากภรรยาน้อย หลังจากนั้นพี่สาวมีอาการดีขึ้นและสบายใจ แต่ไม่นานอาการก็หนักกว่าเดิม ผู้เขียนเล่าว่าครั้งนี้ต้องรักษาในโรงพยาบาลอีก หมอตรวจพบว่าพี่สาวป่วยเป็นมะเร็งในกระเพาะอาหาร หลังจากนั้นหมาที่บ้านก็เห่าหอนทุกวัน ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านตกลงแตกเองโดยไม่มีใครเห็น และเล่าถึงน้องสาวคนสุดท้องซึ่งเป็นคนอารมณ์หงุดหงิดง่าย โมโหร้าย แต่ชอบทำบุญใส่บาตร และทุกครั้งก่อนใส่บาตรเธอจะโมโหหงุดหงิดก่อนเสมอ
-
1:59:07
ผู้เขียนไปทำงานที่ญี่ปุ่นปี 2534 แต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น แล้วอยู่กันแบบพี่แบบน้องสิบกว่าปี
ผู้เขียนเล่าว่าเคยเปิดร้านเสริมสวยและขายของชำอยู่ที่ลำปางระยะหนึ่ง ต่อมาปี 2534 ขณะอายุ 28 ปี มีเพื่อนชวนไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในร้านขายเครื่องดื่มแห่งหนึ่ง ขายเครื่องดื่มอย่างเดียวไม่มีบริการอื่น และในปี 2536 ได้พบรักแต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น จนหันมาทำอาชีพนวดแผนโบราณถึงปัจจุบัน สามีเป็นลูกโทน พ่อเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุหกขวบ เหลือแม่เพียงคนเดียวที่ดูแลเขามาตั้งแต่เล็ก ผู้เขียนเล่าว่าหลังแต่งงานอยู่กันเป็นสามีภรรยาได้แค่สองปี หลังจากนั้นก็อยู่แบบพี่แบบน้อง เลิกความสัมพันธ์แบบสามีภรรยามาสิบกว่าปีแล้ว แต่ตัวเองรู้สึกเสมอว่าสามีเป็นเหมือนพี่ชาย เหมือนพระ เหมือนพ่อ เหมือนเพื่อน เหมือนน้อง และเหมือนลูกชาย ครูไม่ใหญ่ถามผู้ฟังว่ามีใครรู้สึกอย่างนี้บ้างไหม และว่าเขาให้ความคุ้มครองปกป้องและให้ความอบอุ่น
-
2:02:14
สามีส่งเสริมให้ทำบุญและปฏิบัติธรรมที่ศูนย์โตเกียวตั้งแต่ปี 2538 ก่อนป่วยจนน้ำหนักลด 20 กิโล
ผู้เขียนเล่าว่าสามีชอบและส่งเสริมให้ทำบุญในพุทธศาสนา และมาปฏิบัติธรรมด้วยกันที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียวตั้งแต่ปี 2538 เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ ร่วมทำบุญกับทางศูนย์โตเกียวมาตลอด แรก ๆ สวดมนต์ไม่ได้คล่อง แต่หมั่นเพียรจนสวดได้คล่องและจำได้แม่นยำโดยไม่ต้องดูหนังสือ ทั้งยังชอบฟังหลวงพ่อเทศน์มาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าเพิ่งเจอเคสแรกที่เป็นอย่างนี้ ผู้เขียนเล่าว่าสามีเคยไปฝึกฝนอบรมที่วัด และได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์ พระมหาสมชาย ฐานวุฑโฒ ต่อมาช่วงที่ป่วย น้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วจาก 70 กิโลกรัม เหลือประมาณ 50 กิโลกรัม ลดไป 20 กิโลกรัม ร่างกายอ่อนเพลียไม่มีแรง ช่วงนี้ในไฟล์เสียงเพี้ยนสลับภาษาหลายจุด
-
2:07:00
สามีนอนสะดุ้งผวาเห็นสัตว์สี่เท้ามาทับ ไตวายต้องฟอกไต และไปขอไตจากแม่แต่แม่ไม่ให้
ผู้เขียนเล่าว่าก่อนเข้ารักษาตัว เกิดเหตุการณ์กับสามีคือตกดึกจะนอนสะดุ้งผวาตลอด ยกแขนยกขาเหมือนมีอะไรมาฉุด แล้วบอกว่าเห็นสัตว์สี่เท้าตัวใหญ่เข้ามาทับทั้งตัวจนหายใจไม่ออก ดิ้นทุลักทุเล ต่อมาอาการหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องฟอกไตวันเว้นวัน สามีอึดอัดมากและบ่นกับผู้เขียนเสมอว่าอยากหาย ไม่อยากตาย และอยากกลับไปบวช ผู้เขียนเล่าว่าสามียังกังวลจึงไปปรึกษาหมอว่าทำอย่างไรจึงจะหาย หมอแนะว่าต้องเปลี่ยนไต เขาจึงมีความหวังขึ้นมา ไปหาแม่ของเขาแล้วพูดว่าแม่ครับ ผมขอไตข้างหนึ่งได้ไหม ถ้าได้ผมจะหายเป็นปกติเหมือนคนทั่วไป แม่ตอบว่าหัวอกแม่ ถ้าให้แล้วแม่ต้องลำบากใช่ไหม จึงไม่ให้ เมื่อผิดหวังจากคุณแม่แล้วจึงมาขอจากภรรยา
-
2:09:50
แม้ฟอกไตยังแปลกรณีศึกษาเป็นภาษาญี่ปุ่น ส่วนผู้เขียนป่วยกระดูกทับเส้นประสาทแต่ไม่ละทิ้งการสร้างบารมี
ผู้เขียนเล่าว่าสามียังช่วยงานแปลที่ศูนย์โตเกียวจนถึงปัจจุบัน ถึงทุกวันนี้แม้จะฟอกไตวันเว้นวัน เขายังเอางานกรณีศึกษามาแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นด้วย ส่วนสุขภาพของผู้เขียนเองก็ไม่แข็งแรง เหนื่อยง่าย ปวดตามเนื้อตัว ตามคอ แขนและขา และมีอาการชาตลอด หมอบอกว่าเป็นโรคกระดูกทับเส้นประสาทที่คอ และทำงานหนักไม่ได้เพราะอาจปวดจากโรคมดลูกบวม แต่ทุกวันนี้ยังต้องทำงานหนักหาเงินเลี้ยงครอบครัวขณะที่สามีป่วยหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตัวเองก็รักษาตัวทุกวิธีเพื่อให้อาการทุเลา แต่ก็ไม่ละทิ้งการสร้างบารมีเลย ครูไม่ใหญ่ให้กำลังใจว่าอยากให้ลูกสู้ ทุกคนขอเป็นกำลังใจให้ลูกและพ่อบ้านสู้ชีวิตต่อไป เหมือนยอดหญิงที่ไม่ยอมแพ้
-
2:16:03
คำถามทั้งชุด: บุพกรรมของคุณพ่อคุณแม่ พี่สาว น้องสาวเจ้าโทสะ และโรคไตของสามี
ผู้เขียนตั้งคำถามว่าบุพกรรมใดทำให้คุณพ่อป่วยและปัสสาวะทุกครั้งมีก้อนหินเล็ก ๆ ปนออกมา บุญจากการทำบุญและการถืออุโบสถศีลจะช่วยท่านได้ไหม บุพกรรมใดทำให้คุณแม่มีอาการป่วยเหมือนผีเข้า เป็นโรคเส้นเลือดในสมองฝ่อ ความดัน เบาหวาน และจำใครไม่ได้เลย และบุพกรรมใดทำให้พี่สาวคนที่สองต้องช้ำใจเพราะสามีเจ้าชู้ เธอตายเพราะเหตุใด เพราะมะเร็งในกระเพาะหรือโดนคุณไสย คำถามต่อว่าหลังพี่สาวตายได้มาทำของหล่นแตกที่บ้านหรือไม่ ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ ทำไมน้องสาวคนเล็กจึงเป็นคนเจ้าโทสะ ผลบุญผลกรรมของการโมโหก่อนและหลังทำบุญแตกต่างกันอย่างไร บุพกรรมใดสามีจึงกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก ทำไมจึงศรัทธาการบวชและชอบศึกษาพระพุทธศาสนาทั้งที่เป็นชายญี่ปุ่น บุพกรรมใดทำให้เจ็บป่วยด้วยโรคไตวายและความดัน ถ้าผู้เขียนบริจาคไตให้เขาจะดีหรือไม่ บุญที่แปลกรณีศึกษาจะช่วยตัดรอนกรรมได้ไหม และทั้งสองจะได้ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์หรือไม่
-
2:19:10
เฉลย: คุณพ่อให้อธิษฐานขอเจอหมอดียาดี และคุณแม่ป่วยเหมือนผีเข้าเพราะกรรมโกหกมารวมกัน
เริ่มเฉลย ช่วงต้นของการเฉลยเรื่องคุณพ่อในไฟล์เสียงเพี้ยนมากจนจับใจความไม่ได้ครบ จับได้ว่าเกี่ยวกับก้อนหินเล็ก ๆ และวิบากกรรมเรื่องการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ส่วนที่ชัดคือให้สั่งสมบุญและอธิษฐานจิตขอให้ได้เจอหมอดี ยาดี และให้หายจากโรคนี้ เฉลยว่าคุณแม่มีอาการป่วยเหมือนผีเข้า เป็นโรคเส้นเลือดในสมองฝ่อ ความดันสูง เบาหวาน และจำใครไม่ได้ เพราะกรรมที่เคยโกหกในหลาย ๆ โอกาสมารวมกัน เช่นโกหกในการค้าขายและโกหกพ่อแม่ ให้สั่งสมบุญให้มาก ๆ บุญจะไปตัดรอนวิบากกรรมให้หนักเป็นเบา แต่คงจะหายยากเพราะกรรมส่งผลยังหนักอยู่
-
2:21:59
เฉลย: พี่สาวช้ำใจเพราะเศษกรรมเจ้าชู้ ตายเพราะมะเร็งเป็นหลัก และมาทำของหล่นแตกจริง
เฉลยว่าพี่สาวคนที่สองมีสามีเจ้าชู้ต้องช้ำใจ เพราะเป็นเศษกรรมเจ้าชู้ของเธอเอง ตอนที่เคยเกิดเป็นผู้ชายเจ้าชู้มามาก ส่วนสาเหตุการตายคือตายเพราะมะเร็งในกระเพาะเป็นหลัก การุณยฆาตเป็นส่วนเสริม และย้ำว่าการเอาไข่ไปคลึงตัวนั้นไม่ได้ผล ไม่เกิดประโยชน์ ที่จริงไม่ได้ตายเพราะโดนคุณไสย เฉลยว่าช่วงแรกพี่สาวยังรับไม่ได้จากการตาย ยังไม่ยอมรับว่าตายแล้ว จึงได้มาทำของหล่นแตกในบ้านจริง ๆ แต่เมื่อได้รับบุญกุศลที่อุทิศไปให้ก็ทำให้มีสภาพดีขึ้น ใจสงบขึ้น ยอมรับว่าตายแล้ว แต่ก็ยังอยู่ที่บ้าน
-
2:23:20
เฉลย: น้องสาวติดนิสัยเทวดาสายยักษ์ และสามีกำพร้าพ่อเพราะอดีตชาติพูดพล่อยกับบิดา
เฉลยว่าน้องสาวเป็นคนเจ้าโทสะทั้งก่อนและหลังทำบุญ เพราะติดนิสัยเป็นเทวดาสายยักษ์มาหลายชาติ จึงมีนิสัยมักโกรธ ผลบุญผลกรรมของการโมโหทั้งก่อนและหลังทำบุญคือจะต้องไปเกิดเป็นยักษ์อีก แต่จะเป็นยักษ์ที่มีระดับขึ้น คือยักษ์ไฮโซ ยักษ์รวย ยักษ์สวย ด้วยบุญที่ทำด้วยจิตที่มักโกรธ และย้ำว่าถ้าแก้ไขได้เด็ดขาดก็มีสิทธิ์ไม่ต้องเป็นยักษ์ เฉลยว่าสามีกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก เพราะในอดีตชาติเคยทะเลาะกับบิดาถึงขนาดพูดพล่อยว่าชาติต่อไปขออย่าได้มีพ่ออย่างนี้อีก ตอนนั้นเขายังเป็นวัยรุ่น วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล ส่วนที่เขามีใจศรัทธาในการบวชและชอบศึกษาพระพุทธศาสนา เพราะในอดีตเคยบวชระยะสั้นกับหมู่คณะมาเป็นส่วนใหญ่ บวชระยะยาวมีแต่น้อยชาติกว่า จึงติดอัธยาศัยนี้มา
-
2:24:47
เฉลย: ไตวายเพราะอดีตเป็นพ่อค้าโกงตาชั่งขายของปลอม เรื่องบริจาคไตให้ปรึกษาหมอ
เฉลยว่าสามีเจ็บป่วยด้วยโรคไตวายและโรคความดัน เพราะกรรมในอดีตเคยเป็นพ่อค้าที่มักโกงตาชั่ง และมักขายของที่มีคุณภาพไม่ดีบ้าง ของปลอมบ้าง สอดไส้ปนกับของดีของแท้อยู่เป็นประจำ รวมกับกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมารวมส่งผล แต่เขามีบุญพอที่จะดีขึ้นในระดับที่จะได้สร้างบารมีต่อไป จึงให้สั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก อย่าไปกังวล บุญจะไปตัดรอนวิบากกรรมให้หนักเป็นเบา เฉลยว่าผู้เขียนไม่ได้มีกรรมเกี่ยวกับเรื่องไตร่วมกับสามี บุญจะมีสำหรับตัวผู้เขียนเองและเขาก็จะได้สร้างบารมีต่อไป แต่ต้องรักษาสุขภาพของตัวเองให้ดีทั้งคู่ ส่วนเรื่องจะบริจาคไตหรือไม่ ให้ไปตัดสินใจกันเองโดยปรึกษาคุณหมอ
-
2:25:49
เฉลย: นอนสะดุ้งผวาเพราะธาตุวิปริตและภุมเทวามาเลี้ยง และเคยเกิดเป็นลูกชายกันหลายชาติ
เฉลยว่าอาการที่สามีชอบนอนสะดุ้งผวา ยกแขนขาเหมือนมีอะไรมาฉุด และบอกว่าเห็นสัตว์สี่เท้าตัวใหญ่มาทับทั้งตัวจนหายใจไม่ออก เกิดจากธาตุวิปริตที่สุขภาพร่างกายเขาไม่แข็งแรง ประกอบกับภุมเทวามาเลี้ยงในขณะนอนหลับ จึงมีอาการดังกล่าว แต่ไม่ได้มีตัวอะไรมาทับจริง เฉลยว่าที่ผู้เขียนรู้สึกว่าสามีคือลูกชายเสมอ เพราะในอดีตหลาย ๆ ชาติเขาเคยเป็นสามีเหมือนชาติปัจจุบัน และอีกหลาย ๆ ชาติก็เคยเกิดเป็นลูกชายของผู้เขียนจริง ๆ โดยเกิดเป็นลูกชายมากกว่าเป็นสามี ทั้งในปัจจุบันผู้เขียนก็ดูแลเขาด้วย ความรู้สึกลึก ๆ จึงเป็นเช่นนั้น