บวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อน

ด้วยความลำบากตั้งแต่เยาว์วัย คุณยายบุญช่วยจึงขยันขันแข็งและประหยัดมัธยัสถ์มาก บ้านเป็นเพียงห้องแถวเล็ก ๆ มีตั่งไม้ตัวใหญ่ตัวเดียวใช้เป็นทั้งที่นอน ที่กิน และที่ทำบัญชี เสื้อผ้ามีชุดเก่า ๆ ไม่กี่ชุด อาหารก็นำปลาที่ขายมาทำกินทุกวัน แต่มีอุปนิสัยรักการทำบุญให้ทาน ตักบาตรทุกเช้าและทำบุญกับวัดต่าง ๆ จนลูกชายมาบวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อนที่วัดพระธรรมกาย จึงชักชวนคุณแม่ให้สร้างมหาทานเรื่อยมา

ตั้งชื่อเรื่องว่าเตี่ยยกกำลังสาม เพราะทั้งเรื่องมีแต่เตี่ย ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าเริ่มเข้าอบรมธรรมทายาทภาคฤดูร้อนรุ่นที่สิบสี่ นับแต่นั้นก็เข้าร่วมงานกับชมรมพุทธศาสตร์ จนมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานของวัดจนจบการศึกษา ต่อมาได้ช่วยติดต่อประสานงานการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ กระทั่งเข้าร่วมเป็นหนึ่งในทีมผู้ออกแบบและบริหารงานก่อสร้างจนจบสิ้นเฟสแรกและโครงงานต่าง ๆ ของวัด เขาบอกว่ามีบุญที่ได้ทำงานรับใช้พระศาสนา เป็นความปลื้มปีติภาคภูมิใจมาก และหวังว่าเตี่ยจะได้บุญด้วย จึงขอความเมตตาให้หลวงพ่อฝันในฝันเรื่องเตี่ยและคนในครอบครัว