ทบทวนบุญก่อนตาย

เล่าว่ามิถุนายน 2548 พี่ชายคนที่สามซึ่งอายุห้าสิบเอ็ดปีตัดสินใจบวชธรรมทายาทอุปสมบทนานาชาติ และชวนพี่เขยคนที่สามบวชด้วย แล้วพาคณะพระอาจารย์มาโปรดเตี่ยถึงบ้านหลายครั้ง ครูไม่ใหญ่ชมว่าฉลาดในการหาบุญ แต่ไม่ทราบว่าเตี่ยจะปลื้มหรือไม่เพราะเตี่ยพูดไม่ได้และสมองเริ่มฝ่อ หลังลาสิกขาเกือบสองเดือน เตี่ยอาการทรุดเข้าห้องไอซียู ก่อนเตี่ยละโลก ผู้เขียนกับพี่ชายพี่สาวไปเยี่ยมและทบทวนบุญทั้งหลายที่เตี่ยได้ร่วมทำกับวัดพระธรรมกาย ตั้งแต่บุญสร้างองค์พระของมหาธรรมกายเจดีย์ในช่วงแรก และให้เตี่ยได้กำมหาสุวรรณนิธิเพื่อช่วยนึกถึงองค์พระที่จะหล่อ ระยะแรกเตี่ยยังลืมตาตอบสนองรับรู้ได้แต่ไม่พูดอะไร เพราะพูดไม่ได้มานานกว่าสี่ห้าปีตั้งแต่เป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีก ในที่สุดเตี่ยก็สิ้นใจ รวมอยู่ได้แปดสิบปี หมอวินิจฉัยว่าเป็นโรคตับอ่อนอักเสบ

ต่อมาเมื่ออายุ 69 ปี คุณพ่อมีอาการตัวแข็ง แพทย์สันนิษฐานว่าลิ่มเลือดกระจายอุดตันในเส้นเลือดสมอง และมีความเสี่ยงจะเสียชีวิตหากผ่าตัด แพทย์จึงให้ญาติเลือกว่าจะใช้เครื่องช่วยหายใจต่อหรือไม่ ครอบครัวเห็นว่าให้นำกลับบ้าน แล้วคอยให้ท่านนึกถึงบุญนึกถึงพระอยู่ราวสามวันจนกระทั่งเสียชีวิต

คำตอบว่าในคืนที่คุณพ่อจะเสียชีวิต ท่านได้ฟังเสียงสวดมนต์ที่ลูกเปิดให้ฟัง และได้นึกทบทวนบุญต่าง ๆ ตามที่ลูกบอกให้นึกถึง ย้ำว่าใครอยู่ใกล้ผู้ป่วยต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ดี ต้องรู้หลักวิชาการทบทวนบุญให้ผู้ไข้ฟัง ผลคือใจของคุณพ่อเป็นกุศลและผ่องใสในช่วงชิงช่วงปิดงบดุลชีวิต สรุปว่าแม้วัดก็เข้าเหล้าก็กิน แต่สำคัญที่ช่วงท้ายว่าจิตผ่องใสหรือเศร้าหมอง

นอกจากสอนสมาธิ พระธรรมกายยังสอนให้ท่านเทพบุตรอย่าประมาท เพราะที่ท่านได้มาบังเกิดเป็นภุมเทวาระดับไฮโซได้ ก็เพราะได้ลูกสาวดี ที่ไปช่วยให้ท่านนึกถึงบุญทุก ๆ บุญในช่วงชิงช่วง จึงมีใจผ่องใสก่อนเสียชีวิต และย้ำอีกว่าบาปที่เคยทำผิดกฎแห่งกรรมไว้นั้นไม่ได้สูญหายไปไหน

โยมแม่ทำสมาธิพร้อมกับนึกทบทวนชีวิตที่ผ่านมา แล้วได้เห็นภาพการสั่งสมบุญของท่านในอดีตปรากฏทีละภาพ ทุกภาพทำให้ปลื้มปีติเบิกบานใจในบุญอย่างมาก ครูไม่ใหญ่เสริมว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาจะนึกถึงบุญได้ง่าย โดยเฉพาะบุญที่เป็นประวัติศาสตร์ซึ่งมีอานุภาพทำให้ใจชุ่มเย็น