ถอดแหวนไม่ออก

เล่าว่าเช้าวันนั้นโชติกเศรษฐีบริโภคอาหารแต่เช้าตรู่แล้วไปพระวิหารเพื่อเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา พระเจ้าอชาตศัตรูแม้พ่ายแพ้แก่ยักษ์ก็ไม่ท้อถอย ตามเศรษฐีไปยังพระอารามเพื่อจะยึดทรัพย์ให้ได้ เศรษฐีจึงทูลว่าหากตนไม่ปรารถนาแล้ว แม้พระราชาผู้มีอานุภาพมากนับพันก็ไม่สามารถยึดเรือนและทรัพย์ของตนไปได้แม้เพียงเส้นด้าย แล้วทูลเชิญให้ทรงพิสูจน์ด้วยการถอดแหวนที่นิ้วมือของท่าน ปรากฏว่าแม้พระเจ้าอชาตศัตรูมีพละกำลังมหาศาลก็ถอดออกไม่ได้แม้วงเดียว ครั้นแล้วเศรษฐีให้ลาดผ้าสาฎกลงแล้วทำนิ้วทุกนิ้วให้ตรง แหวนเหล่านั้นก็เคลื่อนออกจากนิ้วมือเองอย่างน่าอัศจรรย์

เช้าวันนั้นโชติกเศรษฐีไปยังพระวิหารเพื่อเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา พระเจ้าอชาตศัตรูแม้พ่ายแพ้แก่ยักษ์ก็ไม่ท้อถอย ตามไปยังพระอารามเพื่อจะยึดทรัพย์ให้จงได้ ท่านเศรษฐีเห็นพระราชาเสด็จมาอย่างเร่งรีบแสดงอาการไม่เป็นมิตร จึงลุกขึ้นถามว่ามีเรื่องด่วนอะไร พระเจ้าอชาตศัตรูตรัสว่าคหบดีสั่งคนของท่านให้รบกับเรา แล้วมานั่งทำเป็นฟังธรรมอยู่หรือ เศรษฐีจึงทูลว่าก็พระองค์เสด็จไปยึดเอาเรือนของข้าพระองค์ไม่ใช่หรือ และทูลต่อว่าหากข้าพระองค์ไม่ปรารถนา แม้พระราชาผู้มีอานุภาพมากนับพันก็ยึดเอาเรือนและสมบัติไปไม่ได้แม้เพียงเส้นด้าย โจรหรือพระราชาก็เอาไปไม่ได้เลย แล้วทูลเชิญให้ทรงพิสูจน์ด้วยการถอดแหวนที่นิ้วมือของท่าน เป็นที่น่าอัศจรรย์ว่าแม้พระเจ้าอชาตศัตรูจะประทับนั่งแล้วกระโดดได้สูงสิบแปดศอก ประทับยืนแล้วกระโดดได้สูงแปดสิบศอก ก็ถอนแหวนออกไม่ได้แม้วงเดียว ครั้นท่านเศรษฐีให้ทรงลาดผ้าสาฎกลงแล้วทำนิ้วทุกนิ้วให้ตรง แหวนก็เคลื่อนออกจากนิ้วเองอย่างน่าอัศจรรย์