ต้นแบบชีวิตที่ถูกต้อง

ครูไม่ใหญ่บอกว่าคิดถึงพุทธบุตรจริง ๆ แล้วถามว่าพุทธบุตรคิดถึงครูไม่ใหญ่ไหม ต้องพิสูจน์ที่การกระทำ จากนั้นย้ำประโยค เราคือผู้ออกแบบชีวิต อย่าลืม จะออกแบบชีวิตแบบไหนต้องไปศึกษา ผู้มีปัญญาต้องศึกษาสุดยอดมนุษย์ที่เป็นต้นแบบชีวิตที่ถูกต้อง คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ผ่านการเกิดมานับชาติไม่ถ้วน จนตั้งมโนปณิธานจะตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ค้นพบวิธีดับทุกข์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ แล้วนำมาสั่งสอนมนุษย์และเทวดา สร้างบารมีอย่างน้อยสี่อสงไขยแสนมหากัป เราอยู่ในระดับนักเรียนที่ต้องฟังคำสอน อยากเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ออกแบบได้ อยากเป็นพระอรหันต์ก็ทำตามคำสอนเลย ต้องนำมาปฏิบัติ ไม่ใช่คว้ามาคุย

ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าจะสร้างบารมีให้ดีต้องรื้อผังจน เราจำเป็นต้องรวย เพราะรวยแล้วให้ทานต่อเป็นบุญต่อบุญ สมบัติต่อสมบัติ รักษาศีลและเจริญภาวนาก็สะดวก ไม่ต้องกังวลเรื่องทำมาหากิน นึกถึงวันที่ 22 เมษายนแล้วทั้งปลื้มทั้งใจหาย แล้วตอบคำถามว่าทำไมไม่เอาเงินไปช่วยคนยากคนจน ว่าอยากทำกับเนื้อนาบุญ ถ้าคนจนเป็นเนื้อนาบุญก็จะไปทำ และช่วยด้วยเงินอย่างเดียวไม่ทำให้หายจน ต้องชวนเขามาทำบุญเพื่อรื้อผังจน ต้นแบบคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงสอนมหาทุคตะให้บริจาคทานละความตระหนี่และความกังวล ในศาลานั้นมีพระราชาและมหาเศรษฐีมาก แต่ไม่ได้ตรัสให้ใครไปช่วยมหาทุคตะ