ตอตะเคียนแทงเท้า

สารคดีเล่าว่ามีพราหมณ์พ่อค้าที่ต้องนำเกวียนห้าร้อยเล่มผ่านป่านั้นเป็นประจำ คราวนี้โปริสาทหิวมาหลายวันจึงควงดาบวิ่งชิงตัวพ่อค้าจากเกวียนคันสุดท้ายไป พวกคนคุ้มกันติดตามห่าง ๆ แต่ไม่มีใครกล้าจนชายหนุ่มร่างแข็งแรงคนหนึ่งร้องว่ารับหน้าที่คุ้มกันแล้วคุ้มกันไม่ได้ต่อไปใครจะจ้าง แล้วนำพวกวิ่งไล่ โปริสาทวิ่งหนีไปเหยียบตอตะเคียนแทงทะลุหลังเท้า เลือดพุ่ง เจ็บปวดสาหัส จึงทิ้งพ่อค้าแล้ววิ่งกะเผลกหนีไป พวกที่ตามมาได้พ่อค้าคืนก็ไม่ตามโจรต่อเพราะอาจมีคนต้องตาย แล้วช่วยกันหามพ่อค้ากลับ

สารคดีคนกินคนต่อจากตอนที่แล้ว โจรโปริสาทจับพราหมณ์พ่อค้าเกวียนวิ่งหนีเข้าป่า เหยียบตอตะเคียนทะลุหลังเท้า คนคุมเกวียนเห็นเดินกะเผลกจึงกรูเข้าไป โปริสาทต้องทิ้งพ่อค้าหนี ไปพักที่ต้นไทรใหญ่แล้วบนบานว่าถ้าแผลหายในเจ็ดวันจะแก้บนด้วยเลือดเนื้อกษัตริย์ร้อยเอ็ดนคร นอนนิ่งอดอาหารจนแผลแห้งหายเอง แต่สำคัญผิดว่าเป็นอานุภาพของเทวดา ต้นช่วงราวสองนาทีไม่มีคำถอด