งานศพ

มีเสียงร้องบอกว่าช่วยปาล์มด้วย ปาล์มไม่ชอบเสียงดัง อย่าให้จุดพลุ งานนี้จึงไม่มีการจุดพลุ แล้วบอกอีกว่าแม่ครับ ปาล์มจะไปแล้ว ฝากบอกพ่อชัยด้วย อย่าลืมอุทิศบุญทุกบุญให้ปาล์ม โดยมีพระอาจารย์จากวัดพระธรรมกายเป็นตัวแทนขึ้นไปวางดอกไม้จันทน์ และเมื่อเอาร่างลูกปาล์มเข้าเตาเผา ร่างของยายแตวก็ล้มลงแล้วได้สติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จัดสวดที่บ้านโดยพระมาสวดและฉันภัตตาหารทุกวันทั้งเช้าและเย็น พอวันที่สามหลังจากวันที่เสียชีวิต พระได้ไปสวดที่บ้านของเจ้าของเรื่องก่อน แล้วจึงไปสวดและฉันภัตตาหารที่บ้านของน้าที่เสียชีวิตด้วยกัน หลังพระกลับวัดแล้ว ทุกคนที่มาในงานกำลังจะรับประทานอาหารร่วมกัน

ระหว่างนั้นหญิงคนหนึ่งอายุประมาณสามสิบห้าถึงสามสิบหกปีที่มาร่วมงานศพมีอาการเหมือนวิญญาณของน้าที่เสียชีวิตเข้ามาสิงร่าง (เจ้าของเรื่องไม่ได้อยู่ในงาน คนที่เห็นเหตุการณ์เล่าให้ฟัง) พอเข้าร่างก็ร้องไห้มากและพูดปนเสียงร้องไห้ว่าไม่น่าไปเร็วขนาดนี้ ยังไม่ได้สั่งเสียอะไรไว้เลย ขอขมาทุกคน ขอกลับมา และบอกว่าป้าคือแม่ของเจ้าของเรื่องมาด้วย พร้อมอุ้มลูกแฝดที่เสียชีวิตมา แล้วใช้มือตบพื้นกระดานข้างตัวเรียกลูก ๆ ของตัวเองให้มากราบตรงที่บอกว่าป้านั่งอยู่ เพื่อนที่เคยดื่มเหล้าด้วยกันก็ไปหาเหล้ามาให้ดื่ม หญิงที่ถูกสิงก็ยกดื่มจนหมดแก้ว วิญญาณยังไม่ออกจากร่างเพราะบอกว่าจะรอลูกชายคนที่สองซึ่งไปส่งพระ พอลูกชายมาถึงกำลังจะขึ้นบ้าน วิญญาณก็ออกจากร่างไปพอดี

หลังยกให้เป็นลูกพระ โยมพ่อโยมแม่พาไปหาหมอที่คลินิกอีก แต่หมอบอกให้ทำใจโดยไม่บอกรายละเอียดว่าให้ทำใจอย่างไร เพราะโรคนี้มีโอกาสรอดแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ คลินิกนั้นจึงไม่ยอมรับไว้ โยมแม่ไม่ยอมท้อ พาไปโรงพยาบาลอีกแห่งซึ่งโชคดีที่ยอมรับไว้ แต่โยมพ่อก็ยังร้องไห้ไม่หยุดเพราะคิดว่าถึงหมอรับไว้ลูกก็ต้องตาย ทำให้ญาติพี่น้องต่างเตรียมจัดงานศพไว้รอเพื่อความไม่ประมาท