กองทุนเผยแผ่พระพุทธศาสนา

ท่านกำลังตั้งกองทุนเผยแผ่พระพุทธศาสนา ให้พระทั่วประเทศมาเรียนการเทศน์สอน เพราะศาสนาจะเจริญต้องมีทั้งการศึกษาและการสั่งสอน พระบางรูปรู้สึกว่าเทศน์ไม่เป็น ท่านสร้างกำลังใจและสอนวิธีขึ้นต้น ท่ามกลาง สรุปจบ แล้วให้ฝึกเทศน์กัน บทแรกคือสอนให้โยมฟังธรรมด้วยความเคารพ รู้ว่าฟังแล้วได้ประโยชน์อะไร ครูไม่ใหญ่ร่วมตั้งกองทุนไปแล้วหนึ่งล้าน แบ่งบุญให้นักเรียนทุกคน ชวนมาร่วมในวาระวันคล้ายวันเกิดของท่าน เพราะทุกอย่างมีค่าใช้จ่าย ทั้งภัตตาหาร การเดินทาง ตำรับตำรา อุปกรณ์ กลางช่วงเอ่ยว่าสิ่งเหล่านี้กำลังจะหมดไปจากเกาหลีที่ชาวพุทธกระหายธรรม แล้วบอกว่าจะเล่าทีหลัง

ครูไม่ใหญ่ขยายความละครว่า เทวดาต้นไทร ท้าวจตุโลกบาลทั้งสี่ และพระอินทร์ต่างว่าโปรดโปริสาทไม่ไหว เพราะความเห็นผิดและติดในรสเนื้อมนุษย์ ต้องพระราชาสุตโสมโปรดด้วยคำสอน คำสอนจึงสำคัญ เป็นพระอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ต้องสอนคนให้ทำความดี ครูไม่ใหญ่เห็นด้วยกับพระธรรมกิตติวงศ์ที่ตั้งใจให้พระสอนตัวเองและสอนญาติโยมเป็น จึงตั้งกองทุนสนับสนุนให้พุทธบุตรมาฝึกการเทศน์สอนอย่างถูกหลักวิชา เรื่องในโลกมนุษย์เทวดาลงมาช่วยไม่ได้ ต้องมนุษย์ช่วยมนุษย์ด้วยการนำคำสอนไปสอน

ท่านถ่ายทอดความรู้ผ่านภาษาบาลี ไทย อังกฤษ เมื่ออายุหกสิบก็มองการไกลว่าต้องมีผู้สืบต่อ เพราะญาติโยมรุ่นหลังจะแข่งขันทำมาหากินจนไม่มีเวลาศึกษาธรรม เป็นชาวพุทธแต่ในทะเบียนบ้าน แล้วเป็นต้นแบบที่ไม่ดี ท่านจึงตั้งกองทุนเผยแผ่พระพุทธศาสนา อบรมพระนักเทศน์ ครูไม่ใหญ่ว่าพระบางรูปคิดวนว่าเทศน์ไม่เป็น ทั้งที่พระธรรมขันธ์มีแปดหมื่นสี่พัน สอนวันละขันธ์ก็หลายร้อยปียังไม่หมด ขนาดคนใบ้ยังบอกใบ้ได้ พระจึงต้องศึกษา ฝึกฝน และสั่งสอน การให้ธรรมทานยิ่งใหญ่กว่าการให้ทรัพย์หรือราชบัลลังก์เพราะดับทุกข์ในใจได้ ผู้ให้ได้บุญก่อน ธรรมะแม้ปริมาณน้อยก็มีคุณค่า ให้พระนักเทศน์คิดเสมอว่าฉันจะเป็นแสงสว่างให้กับเธอ