เป้าหมายชีวิต

เล่าว่าหลังจากนั้นคุณแม่รับคุณยายมาเลี้ยงดูที่บ้านโดยไม่เคยโกรธเคืองเลย ทำหน้าที่ลูกที่ดีเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนตัวผู้เขียนเองเข้าวัดครั้งแรกเมื่อปี 2530 ช่วงแรกยอมรับว่ายังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเป้าหมายชีวิตมากนัก ทุกครั้งที่ทำบุญก็ยังทำแบบไร้จุดหมายและอธิษฐานไปตามที่นึกได้

เล่าว่าเวลาจะขึ้นไปสอนวันอาทิตย์ สองข้างทางจะมีหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ยืนโค้งเข่าทักทาย นี่คือการปลูกฝันกันตั้งแต่เด็ก แล้วบอกว่าคำถามว่าเกิดมาทำไมนี้ แม้ท่านผู้หนึ่งที่ตายไปแล้วก็ยังไม่รู้คำตอบ แต่มีบันทึกลายมือของท่านเขียนไว้ว่าถ้ามนุษย์ทุกคนในโลกรู้ว่าเป้าหมายของชีวิตคืออะไร โลกนี้จะเกิดสันติภาพและสันติสุข แปลว่าท่านยังไม่รู้ แต่เด็กที่มาเข้าแถวรับครูไม่ใหญ่นั้นรู้ตั้งแต่ยังเล็ก

หลังบวชได้ฟังโอวาทของหลวงพ่อเรื่องเกิดมาเพื่ออะไร เหมือนใครบางคนจุดไฟในห้องมืด เป้าหมายชีวิตเปลี่ยนไป จึงขอถวายชีวิตเป็นขุนรบของหลวงพ่อตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป รู้แล้วว่าชีวิตมีมากกว่าที่เห็น และยังมีคนอีกมากที่ยังหลงเดินอยู่ จะส่งต่อแสงสว่างให้ทุกดวงใจสว่างจากภายใน