มาบวชทำไม

บอกว่าวันนี้เป็นวันพระ ขึ้นแปดค่ำเดือนหนึ่ง วันพระเกี่ยวกับพุทธบริษัทสี่ทั้งหมด แต่โดยเฉพาะพุทธบุตรต้องมาทบทวนกันทีหนึ่งว่าเรามาบวชทำไม ทั้งที่อยู่เป็นคฤหัสถ์สะดวกสบายกว่านี้ แต่ทำไมต้องมาบวชเป็นพระ มีชีวิตที่สมถะเรียบง่าย อยากฉันของร้อนก็ได้ของเย็น อยากฉันของเย็นก็ได้ของร้อน ไม่ได้ดังใจทุกเรื่อง จึงให้ทบทวนวัตถุประสงค์การบวชกับองค์พระหนึ่งนาที

อธิบายว่าพระทุกรูปในอดีตก็คือคฤหัสถ์ แต่มาบวชเพราะถึงจุดอิ่มตัวของเพศคฤหัสถ์ ไม่ใช่เพราะหมดทางทำมาหากิน เพราะตราบใดที่นกกายังทำมาหากินได้ คนอย่างเราก็ทำได้ เหตุที่อิ่มตัวเพราะชีวิตคฤหัสถ์ในแต่ละชาติไม่มีอะไรใหม่ ขึ้นขึ้นลงลง ลุ่ม ๆ ดอน ๆ มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย วนอยู่ในสังสารวัฏ เพราะยังตกอยู่ใต้กฎแห่งกรรม การกระทำด้วยกาย วาจา ใจ ล้วนมีผล โดยเฉพาะอกุศลที่สั่งจิตให้ทำผิดย่อมมีวิบากกรรมเป็นทุกข์ มีอบายรองรับ

สอนว่าเพราะเบื่อหน่ายสุดขีดจึงคิดหาทางออก อยากดับทุกข์ อยากพ้นทุกข์ อยากหาความเป็นอิสรภาพทางใจ ซึ่งอยู่ทางโลกเราไม่เคยมีเลยเพราะมีเครื่องพันธนาการชีวิตเยอะแยะ แม้ไม่มีหนี้สินเป็นอิสรภาพทางการเงินแล้วก็ยังไม่เป็นอิสรภาพทางใจ เพราะใจยังมีโลภะ โทสะ โมหะ กิเลส อาสวะ และมารห้าฝูงบังคับอยู่ จึงปลีกตัวมาบวชเพื่อแสวงหาอิสรภาพจากกิเลส คือเติมความบริสุทธิ์ให้ตัวเองทุกวันทุกคืนทุกอนุวินาที

บอกว่าที่ขอไว้เก้าท่านก่อนเพราะบ้านรับไม่ไหวมากกว่านี้ แล้วย้ำว่าการบวชไม่ใช่ฉันเช้าเพลแล้วบ่ายพักผ่อนจำวัด แต่ลาบวชมาเพื่อบำเพ็ญสมณธรรม ทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนออกจากกองทุกข์ แสวงบุญสร้างบารมี ไม่ว่าบวชสั้นบวชยาว บวชเป็นสามเณรหรือพระภิกษุก็มีวัตถุประสงค์เดียวกัน