พ่อสามี

เล่าว่าแม่ของเขาร้องไห้ออกตามหาลูกชาย ตัวเธอกลัวบาปที่ทำให้แม่เขาทุกข์ใจเพราะเขาเป็นลูกชายคนเดียวที่พ่อแม่รักมาก ต่อมาได้แต่งงานกันแต่ชีวิตหลังแต่งงานต้องหลบซ่อน เพราะพ่อของสามีโกรธมาก ไม่ยอมรับเป็นสะใภ้และไม่ให้เข้าบ้าน แม่สามีแอบช่วยเรื่องการเงินโดยไม่ให้พ่อของเขารู้ แล้วพาไปฝากให้อยู่กับน้องสาวของท่านที่เรียกกันว่าอาอี ซึ่งเป็นกัลยาณมิตรคนสำคัญที่ชักนำเธอเข้าสู่เส้นทางการสร้างบารมีกับครูไม่ใหญ่และหมู่คณะ ทำให้ปี 2530 ได้มาวัดพระธรรมกายและพบหมู่คณะเป็นครั้งแรก เป็นสิ่งที่อบอุ่นที่สุดในชีวิต และจะไม่ลืมพระคุณของอาอีเลย

ตอบว่าพ่อสามีไม่ยอมรับเธอเป็นสะใภ้ยาวนานหลายปีและโกรธเกลียดด้วย จนเพิ่งยอมรับเมื่อปี 2547 ที่ผ่านมา เหตุปัจจัยหลักคือท่านมีนิสัยมักโกรธ และโกรธลูกชายที่หนีมาแต่งงานกับสะใภ้ที่มีฐานะด้อยกว่า ไม่ได้มีวิบากกรรมอะไรกันมา ที่เพิ่งยอมรับได้ภายหลังเพราะบุญที่เธอสงเคราะห์ญาติและบุญที่เป็นกัลยาณมิตรทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล ต่อไปเธอจะเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านได้ จึงไม่ต้องกังวลใจ แม้ท่านอายุมากขึ้นและยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องบุญก็ตาม วันนี้ท่านปฏิเสธ วันหน้าก็จะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น

หลังช่วงพักที่บรรทัดถอดเสียงเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ถามยิ้มกันหรือยังแล้วเปิดจดหมาย ชื่อเรื่อง กว่าจะคิดได้ ผู้เขียนเล่าว่าสามีเป็นคนจังหวัดสมุทรปราการ เป็นลูกคนโตในพี่น้องสี่คน ครอบครัวไม่อบอุ่น พ่อสามีทะเลาะกับแม่สามีแล้วหนีไปลำปาง ได้เพื่อนผู้หญิงมาเป็นเมียพากลับมาอยู่บ้าน แม่สามีโกรธพาลูกหนีไปสุพรรณบุรี พ่อสามีอยู่กับเมียน้อยได้ปีหนึ่งมีลูกหนึ่งคนแล้วแยกทางเพราะเมียน้อยใช้เงินเก่ง แม่สามีจึงพาลูกกลับมาอยู่ด้วยตามเดิม พ่อสามีเป็นลูกจ้างอู่ซ่อมรถ ลูกจ้างคนอื่นออกไปเปิดร้านจนรวย แต่พ่อสามีเปิดร้านเองกลับเจ๊ง ถูกแก๊สในร้านระเบิดจนขาหักต้องดามเหล็ก แล้วไปผลักประตูจนหักซ้ำรอยเดิม จากนั้นหันมาเก็บขยะขาย แต่งตัวมอมแมม ลูกและภรรยาอับอาย

แม่สามีพูดแต่เรื่องไม่ดีของพ่อสามีให้ลูกฟังเสมอ ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือข้อผิดพลาด ควรพูดแต่สิ่งดี ลูกจึงไม่รักพ่อ งานแต่งลูกชายคนที่สองก็ปิดไม่ให้พ่อรู้ สามีไม่ยอมให้พ่อร่วมกินข้าว พ่อจะเจ็บป่วยอย่างไรไม่มีใครสนใจ มีแต่ลูกสาวคนหนึ่งที่เอาขนมไปให้ทุกเช้า วันหนึ่งเคาะประตูไม่มีเสียงตอบ ปีนหน้าต่างเข้าไปพบพ่อนอนตัวแข็ง สามีได้ยินว่าพ่อตายก็ลุกพรวดขึ้นว่ายังไม่ทันตอบแทนบุญคุณเลย กว่าจะคิดได้ ศพนอนบนที่นอนเก่าในห้องสกปรก ตัวเริ่มพองส่งกลิ่น ที่ลำคอมีรอยเขียวช้ำคล้ายถูกบีบ ไม่มีใครรู้ว่าตายตั้งแต่เมื่อไร ในห้องมีเสาต้นหนึ่งผูกผ้าหลากสี และมีเรื่องฝันเห็นผู้หญิงแต่งชุดไทยเดินในบ้าน ช่วงท้ายบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้ต่อด้วย jingle และช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวนาทีครึ่ง

ผู้เขียนว่าสามีเป็นลูกที่ดีแต่ตอบแทนคุณสายไป จากนั้นทำบุญก็ใส่ชื่อพ่อทุกครั้ง และสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้พ่อ ผู้เขียนเคยแซวว่ากตัญญูเกิน ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าพูดอย่างนั้น ให้อนุโมทนา หลังพ่อสามีเสียชีวิตไม่นาน น้องฝันเห็นพ่อสามีตัวสูงมากมาที่บ้าน แม่สามีได้ยินเสียงเปิดปิดประตูห้องพ่อและเสียงเดินแรง ๆ บ่อย จึงตะโกนเรียกชื่อไล่ให้ไปที่ชอบ ๆ ไม่ต้องมาหลอกหลอน ขู่จะเอากระดูกไปถ่วงน้ำ พอพูดจบเสียงก็เงียบ ครูไม่ใหญ่ว่าดุกว่าผี

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องได้ไหมแล้วตอบ พ่อสามีไม่ได้รับความรักเพราะในอดีตขาดบุญดูแลบิดามารดา ทำทานไม่เคารพ พูดให้บิดามารดาเจ็บช้ำ และขาดบุญเลี้ยงดูลูกเมีย ที่ตายแล้วลูกกลับมารักเพราะชาตินั้นตัวเองก็คิดได้ตอนพ่อตายแล้วจึงทำบุญให้ภายหลัง วิบากนี้ส่งผลให้ลูกทำอย่างเดียวกันบ้าง เสาตกน้ำมันเป็นเสาตะเคียนที่มีภุมมเทวาสายคนธรรพ์อาศัยอยู่ ผู้หญิงชุดไทยคือภุมมเทวานั้นแต่ไม่เกี่ยวกับการตาย พ่อสามีตายด้วยหัวใจวายเพราะหมดอายุขัย ไปเป็นภุมมเทวาระดับทั่วไปอยู่ที่บ้าน ได้รับบุญแล้วสภาพดีขึ้น ชายร่างสูงในฝันเป็นความฝันธรรมดา ส่วนเสียงเปิดปิดประตูคือพ่อสามีมาทักทายให้ทำบุญไปให้อีก ไม่ได้หลอกหลอน ครูไม่ใหญ่ว่ามนุษย์ไม่เห็นก็ไม่รู้ว่ามี เห็นแล้วก็กลัว

ในปี 2534 ขณะพักอยู่ที่แคนาดาเพื่อเตรียมคลอดลูกสาวคนโต ได้รู้จักเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งจากการแนะนำของพี่ชายสามี (ชื่อวัดถอดไม่ชัด) ท่านต้องการสถานที่ก่อตั้งวัดสาขาแวนคูเวอร์ชั่วคราว จึงถวายบ้านพักของตัวเองให้เป็นวัดนานถึงสามปี ระหว่างเตรียมคลอด คุณพ่อของสามีเดินทางจากฮ่องกงมาดูแล ตุ๋นโสมให้ดื่มทุกวันและไม่ยอมให้ทำงานบ้าน รักลูกสะใภ้มาก ดูแลอยู่ถึงสี่เดือน ต่อมาย้ายจากแคนาดาไปอยู่ฮ่องกงจนถึงปัจจุบันเพราะฮ่องกงน่าอยู่มาก แล้วเข้าเพลงคั่น

เล่าต่อว่าคุณพ่อของสามีเสียชีวิตที่ฮ่องกงหลังอยู่ที่นั่นมาหลายสิบปี (ช่วงนี้ Whisper ถอดเพี้ยนปนคำอังกฤษราวครึ่งนาที) จากนั้นเล่าเหตุที่เรือสินค้าลำหนึ่งของสามีเกิดฆาตกรรมบนดาดฟ้าเรือ กัปตันถูกลูกเรือใช้มีดปลายแหลมปาดคอแล้วโยนศพทิ้งลงทะเล จนป่านนี้ยังหาศพกัปตันไม่พบ วันต่อมาจึงนิมนต์พระไปสวดเป็นสิริมงคลให้เรือ ต่อมาได้ข่าวว่าฆาตกรรายนี้ถูกตัดสินประหารชีวิตแล้ว

คุณพ่อสามีเสียชีวิตด้วยมะเร็งเพราะกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารทำกับแกล้มทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมกับกรรมดื่มสุราในปัจจุบันมาส่งผล ไม่ว่ายาจกหรือเศรษฐีหนีกฎแห่งกรรมไม่พ้น ตายแล้วไปอยู่มหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุรา กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำกรดสีดำร้อนแรง ทุกข์ทรมานมาก รับบุญไม่ได้ ให้ทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ บุญจะไปคอยอยู่ที่ยมโลก พ้นมหานรกแล้วจะได้มารับ ไม่มีข้อความฝากมาเช่นเดียวกัน