นั่งสมาธิหมู่

เล่าว่าเปเล ผู้ที่ครูไม่ใหญ่เรียกว่าดวงตะวันของโซโลมอน พาชาวโซโลมอนออกไปเปลี่ยนบรรยากาศนั่งสมาธิด้านนอกออฟฟิศช่วงหลังพักอาหารเที่ยง ตอนแรกนัดกันไว้สี่ห้าคน แต่พอถึงเวลาจริงมีคนเดินตามไปถึงสิบห้าคน หลายคนยังไม่เคยหัดนั่งสมาธิเลย แสดงว่าคนที่เกาะนี้กระหายการปฏิบัติธรรมมาก เพราะคำสอนแบบนี้ไม่เคยมีบนเกาะเลยตั้งแต่ตั้งเกาะมา การสะกดชื่อเปเลยังไม่ยืนยัน

บรรยายภาพว่าแต่ละคนขยับตัวน้อยมาก นั่งกันนิ่ง ตั้งใจกันทุกคน ไม่มีใครยอมลืมตาหรือลุกไปไหน แม้บอกว่าหมดเวลาแล้วก็ไม่ยอมลุกไม่ยอมลืมตา จนต้องไปเขย่าตัวจริง ๆ จึงลุกขึ้น เป็นเครื่องยืนยันว่าใคร ๆ ก็อยากดูตะวันออกกลางกาย

เปเล่นัดชาวโซโลมอนไว้สี่ห้าคนให้มานั่งสมาธิหลังพักเที่ยงก่อนเข้างานรอบบ่าย แต่พอถึงเวลาเดินตามกันมาถึงสิบห้าคน ซึ่งถือว่ามากเพราะข่าวยังไม่ไปทั่วทุกเกาะ หลายคนไม่เคยหัดนั่งสมาธิเลย ไปขอใช้ลานปูนที่บ้านหลังหนึ่งของชาวโซโลมอน เจ้าของบ้านยิ้มรับทันทีและยังไปหาเสื่อมาให้ปูนั่ง ไม่ทำเสียงรบกวน ได้แต่สังเกตการณ์ว่าการนั่งสมาธิคืออะไร แล้วเปเล่เปิดเพลงของครูไม่ใหญ่ให้ทุกคนสัมผัสบรรยากาศของสมาธิ