จะบวชให้แม่

ลูกชายเป็นเด็กฉลาด เรียนหนังสือเก่ง ใจกว้าง ชอบทำบุญใส่บาตร และพูดเสมอว่าจะบวชให้แม่ ตอนนี้อายุใกล้ครบบวชแล้ว ส่วนสามีหลังแต่งงานมามีอุปนิสัยเปลี่ยนไปในทางลบ ไม่ช่วยทำงานทั้งที่ก่อนแต่งงานช่วยทุกอย่าง พ่อของสามีดื่มเหล้าเก่งและพาผู้หญิงเข้าบ้าน ญาติฝ่ายสามีก็ไม่ชอบผู้เขียน และสามีก็ไม่เคยปกป้องภรรยาของตัวเองเลย ผู้เขียนบอกว่ายอมรับสภาพวิบากกรรมนี้แต่ไม่หมดกำลังใจเพราะใจอยู่ในบุญ

แม่ให้ลูกตัดผมทรงสกินเฮดเพื่อให้คุ้น แล้ววันหนึ่งถามคำถามที่สะเทือนอารมณ์ว่าลูกจะบวชให้แม่และให้พ่อที่เสียชีวิตไปแล้วได้ไหม แม่ไม่เคยขออะไรจากลูกเลย ขอคำตอบที่ถูกใจแม่ ครูไม่ใหญ่ถามผู้ร่วมรายการว่าถ้าเป็นลูกจะตอบอย่างไร เด็กชายยังไม่ตอบ แต่ถามกลับอย่างนุ่มนวลว่าบวชแล้วได้อะไร บวชเพื่ออะไร บวชเมื่อไหร่ นานแค่ไหน ที่ไหน ต้องทำอะไรบ้าง แม่ตอบสั้น ๆ ว่าไม่ต้องทำอะไรมาก แค่โกนผม ห่มผ้าเหลือง ฉันอาหารที่ญาติโยมถวาย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าได้ฉันอาหารร้อน ๆ อร่อย ๆ ก่อนญาติโยม ถ้าเป็นแต่ก่อนคงไม่ยอมง่าย ๆ แต่หลังดู DMC คิดว่าทำได้ ด้วยเหตุผลง่าย ๆ คือแม่เป็นแม่ของผม ไม่มีเหตุผลอะไรยิ่งใหญ่กว่านี้ อยากทิ้งนิสัยไม่ดีเพื่อแม่ อยากตอบแทนบุญคุณแม่ แม้ต้องสละหลายอย่างก็จะทำให้ได้

ลูกชายกลับเมืองไทยช่วงสั้น ๆ แม่เดินทางตามมา ลูกชายมารับที่สนามบิน เดินเข้ามาก้มกราบเท้าแม่ที่พื้นสนามบินต่อหน้าคนมากมาย แล้วถามว่าแม่สบายดีไหม คิดถึงแม่ แม่ตื้นตันจนน้ำตาไหล ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์หนึ่งในล้าน ตอนนี้ลูกชายกำลังเตรียมตัวบวชในโครงการอุปสมบทครั้งแรกของยุโรป รุ่นที่หนึ่ง (ชื่อวัดถอดได้ว่าแอนเวิร์ฟ ยังไม่ยืนยัน) เป็นการบวชที่แม่ไม่ได้ขอ เขาอยากบวชให้แม่เอง ไม่มีการจ้างหรือต่อรองจึงได้บุญเต็มที่ ส่วนน้องสาวของผู้เขียนหักดิบเลิกเหล้าเบียร์ได้เด็ดขาด นั่งสมาธิทุกวันวันละ 30-45 นาทีและเริ่มมาวัดวันอาทิตย์ ครอบครัวคิดพูดทำไปทางเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าถ้าขยายจากบ้านไปหมู่บ้าน จังหวัด ประเทศ จนทั่วโลก สันติสุขก็เกิดกับโลก ปิดท้ายจดหมายว่าจะทุ่มเททำหน้าที่ชวนคนทำบุญ