ไข้มาลาเรีย

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 16 ก.พ. 2549 16 ก.พ. 2549

• 1:33:35 โยมพ่อไปขุดพลอยชายแดนไทยกัมพูชา ติดไข้มาลาเรียขึ้นสมอง ตายแล้วฟื้น
  เล่าว่าครั้งหนึ่งโยมพ่อไปทำงานเหมืองพลอยกลางป่าแถบชายแดนไทยกัมพูชาเพื่อหาทรัพย์เลี้ยงครอบครัว พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยกับระเบิดและเสี่ยงไข้มาลาเรีย กลับมาบ้านได้ไม่กี่วัน หลบกับระเบิดได้แต่ติดไข้มาลาเรีย หนาวสั่นและปวดหัวรุนแรง หามส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าเชื้อขึ้นสมองแล้ว แพทย์ช่วยเต็มที่แต่อาการทรุด อาเจียนเป็นเลือดสีดำคล้ำแล้วหมดลมหายใจ โยมแม่โทรตามญาติให้เตรียมรถรับศพกลับไปทำฌาปนกิจที่บ้าน ร่ำไห้คร่ำครวญว่าอยู่กันไม่นานก็พลัดพราก มีลูกคนเดียวก็มาบวชแล้ว ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงโยมพ่อลืมตาฟื้นขึ้นมาหายใจได้อีก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเพราะคำร่ำไห้ของโยมแม่ไปกระทบใจ ที่น่าแปลกคืออาการมาลาเรียหายเป็นปลิดทิ้ง ไม่ต้องกินยา พักฟื้นสามวันก็กลับบ้าน และไม่เคยเป็นมาลาเรียอีกเลย
• 2:01:16 เฉลย โยมพ่อเคยบวชแล้วลาสิกขาเพราะผู้หญิง และรอดจากมาลาเรียเพราะเคยรักษาพระธุดงค์
  หลังช่วงยาวที่ถอดเสียงไม่ได้ เฉลยว่าโยมพ่อในอดีตเคยบวชตั้งแต่เป็นสามเณรจนเป็นพระ อัธยาศัยจึงติดตัวมา แต่บวชเป็นพระได้ไม่นานก็ลาสิกขาเพราะผู้หญิงน่ารัก ผังนั้นติดตัวมาทำให้ชาตินี้ตั้งใจบวชแต่ไม่ได้บวช บุญที่ทำนุบำรุงพระศาสนาตั้งแต่หนุ่มจะส่งผลให้มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติเพราะทำทาน และคุณสมบัติเพราะสนับสนุนการแสดงธรรม ส่วนที่ป่วยมาลาเรียจนเกือบตายเพราะในอดีตเป็นนายพรานล่าสัตว์จำนวนมาก ซึ่งจริง ๆ ต้องตายด้วยกรรมนั้น แต่ชาติเดียวกันได้พบพระธุดงค์ป่วยหนักปางตายที่ชายป่า จึงดูแลถวายยาและอาหารเป็นเดือนจนหาย บุญนี้มาตัดรอนวิบากกรรม ขณะนั้นกายละเอียดกำลังลอยหลุดแต่ยังมีสายบุญเชื่อมบาง ๆ ไว้ จึงฟื้นขึ้นมาเป็นอัศจรรย์