แจกของมองข้ามพระ

ครูไม่ใหญ่ย้ำให้แนะนำผู้มาใหม่ว่าที่นี่มีธรรมเนียมปฏิบัติอย่างไรจะได้บุญเต็มที่ไม่หกไม่หล่น แล้วเล่าว่านิวนิวส์ส่งข่าวน้ำท่วมภาคเหนือมาอีก เมื่อทีมไปถึงวัดต่าง ๆ พระดีใจมาก และลำพึงเพิ่มจากเมื่อวานที่ตัดออกไปว่าพระก็เหมือนโยม อดทนพอทนได้แต่อดอยากไม่ได้ ไปเข้าแถวรับของแจกแต่ผู้แจกมองข้ามไป บอกว่าไม่ให้พระ ให้ประชาชนอย่างเดียว ดีที่มูลนิธิธรรมกายไปทำให้ได้มีโอกาสได้ฉัน

ครูไม่ใหญ่ทนไม่ไหวที่สังคมมองพระแบบนี้ ถ้ามองแบบเพื่อนมนุษย์การแจกอาหารก็ควรทั่วถึง แต่ปู่ย่าตายายเวลาหุงข้าวจะเอาข้าวปากหม้อร้อน ๆ ถวายพระก่อนแล้วจึงถึงสมาชิกในบ้าน วัฒนธรรมที่ดีงามหดหายไปได้อย่างไร ถึงเวลาที่ชาวพุทธต้องหันกลับมาทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พระกับโยมต้องปรึกษาหารือกันให้ดี แต่จะเกณฑ์พระให้ดีแบบโยมไม่ได้ ต้องดีแบบพระตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

ครูไม่ใหญ่ว่าผู้ใหญ่มองข้ามพระไป แต่เด็กตัวเล็ก ๆ มองเข้าไปเห็นพระ เห็นว่าพระเป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งที่ระลึก ควรยกย่องเทิดทูน เพราะพระสงฆ์เป็นตัวแทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เก็บรักษาคำสอนไว้ สอนตัวเองแล้วสอนเพื่อนมนุษย์ น้ำท่วมคราวนี้ทำให้เห็นว่าสังคมไทยมองข้ามพระไป พุทธบริษัททั้งพระและโยมต้องหันมาปรึกษาหารือกัน ปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้ ขนาดหนูน้อยตัวเล็กยังทนไม่ไหว

ภาคเหนือยังต้องช่วยเหลือกันต่อไป ภัยน้ำเหนือก็เช่นเดียวกับดับไฟใต้ ครูไม่ใหญ่ย้อนถึงพระที่ลำพึงออกมาอย่างที่ได้ฟังเมื่อวาน ว่าพระไปเข้าแถวรับของก็ถูกบอกให้ออกไปก่อน แจกโยมหมดแล้วก็บอกว่าไม่มี ท่านก็อด จึงต้องทบทวนว่าการช่วยผู้ประสบอุทกภัยต้องแจกให้ทั่วถึงไม่ว่าพระหรือโยม เชื้อชาติศาสนาใด และต้องยกพระไว้เป็นพิเศษ หลักวิชาคือถวายพระก่อน ถวายเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงถึงโยม