แก้ข่าว

เล่าว่าตัวเฮียพูดเสมอว่าทางโลกต้องเดินคู่กับทางธรรมจึงจะอยู่ได้นาน จึงทำบุญมาตลอด จนทางคณะเห็นคุณงามความดีจึงทูลเกล้าขอเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้ ช่วงปี 2543 ได้พาอาจารย์จากต่างประเทศมาดูงานที่วัดพระธรรมกาย ให้เห็นว่าคนเป็นหมื่นเข้าวัดโดยไม่มีการละเล่น ไม่มีคนสูบบุหรี่ ใส่ชุดขาวสะอาดตา และช่วงที่วัดถูกสื่อมวลชนโจมตี ตัวเฮียจะเป็นคนแก้ข่าวให้เสมอ โดยบอกว่าสื่อลงข่าวข้างเดียว วัดต้องมีอะไรดีคนจึงมามาก คนเป็นหมื่นเป็นแสนคงไม่โง่ให้เขาหลอก แต่น่าเสียดายว่าตัวเฮียไม่ได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย

ชุดคำถามแบ่งเป็นหลายหมวด เรื่องตัวเองถามบุพกรรมที่ทำให้ทำงานข่าว จะก้าวหน้ามีชื่อเสียงได้ไหม ทำไมต้องทำงานสองอย่าง และรายได้พิเศษที่เอามาทำบุญต่างกับงานปกติไหม เรื่องสื่อถามวิบากของผู้จงใจบิดเบือนข่าวพุทธศาสนากับผู้เข้าใจผิดจริง ถ้าพระผิดจริงควรเสนอข่าวอย่างไร ครูไม่ใหญ่แทรกว่าควรทำแบบเกาหลี นักข่าวที่โจมตีวัดเคยผูกเวรกับหมู่คณะหรือไม่ และทำอย่างไรให้นักข่าวเข้าใจวัด เรื่องครอบครัวถามกรรมของน้องสาวที่หน้าตาดีแต่เป็นมะเร็งลำไส้อายุสั้น คนชุดดำสี่คนคือใคร ตายแล้วไปไหน ถามเรื่องคุณพ่อติดพนันและพ่อแม่ทะเลาะกัน ครูไม่ใหญ่แซวว่าต้องไปบอกตำรวจปิดบ่อน ถามบุญของหลานสองคนและผู้ใหญ่ที่ชวนเข้าวัด สุดท้ายถามเรื่องประพฤติพรหมจรรย์ เหตุการณ์เข้าวัด ความฝันจะเป็นโฆษกกองทัพธรรมแก้ข่าวให้หมู่คณะ และเพื่อนร่วมงานที่มีสายบุญ หลังคำถามมีช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง

ผู้เขียนคิดได้ว่าชาติต่อไปไม่เอาเรื่องคู่แล้ว ขอประพฤติพรหมจรรย์ดีกว่า ครูไม่ใหญ่เตือนว่าอย่าประมาทเพราะอายุยังน้อย ช่วงเฉลยเหตุการณ์เข้าวัดที่ไม่เหมือนใครถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้ ก่อนงานบุญใหญ่ผู้เขียนฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่ เพราะจิตเป็นกุศลจึงมีกุศลนิมิตเห็นมหาปูชนียาจารย์ มีเชื้อสายบุญ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นกองเสบียงและทำหน้าที่เผยแผ่ชักชวนคน ผลการปฏิบัติพอรอดกลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ ความฝันจะเป็นโฆษกกองทัพธรรมแก้ข่าวให้หมู่คณะ มีบุญพอทำได้ดี แต่อย่าใจร้อน ต้องอดทนและมีศิลปะในการแก้ข่าวที่ไม่ถูกต้อง เพื่อนที่ทำงานทั้งสองแห่งมีสายบุญกับหมู่คณะมาก ให้ใช้ศิลปะชักชวนมาทำความดี ลูกทำได้ถ้าลูกได้ทำ แล้วให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่และอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี