เห็นภัยในวัฏสงสาร

สอนว่าวันพระต้องมาทบทวนให้โยมรู้จักพระและให้พระรู้จักตัวเอง ว่าเข้ามาบวชด้วยวัตถุประสงค์อะไร พระคือผู้ที่เห็นภัยในวัฏสงสาร อดีตก็เคยเป็นคฤหัสถ์เหมือนพวกเรา แต่ถึงจุดอิ่มตัวในเพศคฤหัสถ์ เห็นว่าชีวิตแบบนั้นซ้ำ ๆ ซาก ๆ ไม่ได้มีอะไร จึงลาออกจากเพศคฤหัสถ์เข้ามาสู่ร่มเงาของพระพุทธศาสนา บวชเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง สลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ ด้วยการทำจิตให้บริสุทธิ์โดยเจริญศีล สมาธิ ปัญญา ให้ศีลบริสุทธิ์เป็นบ่อเกิดแห่งสมาธิ สมาธิเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา จึงเห็นไปตามความจริงด้วยธรรมจักขุและญาณทัสสนะ เกิดวิมุตติญาณทัสสนะ

ลูกทั้ง 45 คนที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาบวชคราวนี้ต้องมีบุญเก่าที่สั่งสมข้ามชาติ คือเนกขัมมบารมีที่เคยบวชมาแล้วทั้งช่วงสั้นช่วงยาว เป็นดวงบุญดวงบารมีติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ไปเกิดประเทศไหนถึงเวลาบุญก็กระตุ้นให้คิดมาบวช ถ้าไม่มีบุญเก่าเอาช้างกี่เชือกมาลากก็ยาก การเข้ามาอยู่ในเพศสมณะไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องเว้นหลายอย่างที่คฤหัสถ์ทำ เป็นผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เพราะไม่ว่าจะเกิดเป็นคนจน คนรวย มหาเศรษฐี หรือผู้ปกครองประเทศ ล้วนมีทุกข์ทั้งสิ้น