เพชรตาแมว

บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของกรณีศึกษาที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องเพชรตาแมว ซึ่งเคยพลาดคิวไปครั้งหนึ่งแต่เพิ่งถึงเวลาที่จะได้ออก แล้วบอกว่าเสียงไม่ค่อยดีหายใจไม่สะดวก ก่อนจะให้ไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

บอกว่ามีเรื่องหนึ่งชื่อเพชรตาแมวที่วันนั้นไม่ได้ออกเพราะไปออกเรื่องอื่น แล้วเพชรตาแมวเพิ่งมาออกในวันนี้ ครูไม่ใหญ่ไม่อยากเข้าไปดูว่าจะทำอย่างไรให้เขาไม่เสียเวลา เพราะเห็นใจทุกคนที่อยากรู้จริง ๆ ซึ่งจริง ๆ ก็สอนวิธีฝันไปหมดแล้ว ไม่ได้ปิดบังอำพรางเลย เปิดเผยและแนะนำสั่งสอนไว้หมด

ผู้เขียนเล่าว่าเริ่มเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาประเภทดูอยู่ที่บ้านตั้งแต่ปี 2547 โดยได้รับคำชวนจากพี่กัลยาณมิตรซึ่งเป็นหัวหน้าในงานวันมหัศจรรย์เปลี่ยนชีวิต แล้วตัดสินใจติดจานดาวธรรมในวันที่ฟังนั้นทันที ได้ติดตามดูกฎแห่งกรรมจากกรณีศึกษาในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาจนได้มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรกในชีวิต คือวันบูชาข้าวพระอาทิตย์ต้นเดือนเมษายน 2548

ผู้เขียนเล่าว่าได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวในวันนั้นด้วย ต่อมาก็สร้างให้พ่อ แม่ และลูกสาว รวมอีกสี่องค์ ได้ร่วมทำบุญกับทางวัดและศูนย์สาขาในจังหวัด มีความประทับใจในระเบียบและความสะอาดของวัดมาก ยิ่งเมื่อไปปฏิบัติธรรมก็ยิ่งเข้าใจมากขึ้น แต่มีอุปสรรคจากสามีที่ยังไม่เข้าใจวัด แม้มีจานดาวธรรมในบ้านเขาก็ไม่ยอมดู แต่ผู้เขียนคิดว่าคงมีสักวันที่เขาเข้าใจ จึงกราบขอความเมตตาจากครูไม่ใหญ่

ผู้เขียนเล่าว่าปู่กับย่าเกิดในครอบครัวเกษตรกร มีอาชีพทำนา มีนาเป็นร้อยไร่ มีวัวเป็นฝูงใหญ่ ฐานะค่อนข้างมั่งมี งานประจำของปู่ในตอนเย็นคือไปก่อกองไฟไว้ใต้ถุนบ้านเพื่อไล่ยุงให้วัว ป้าซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อเล่าว่าเช้าวันหนึ่งหลังจากตื่นนอนแล้วลงบันไดบ้านไป ก็พบศพของปู่นอนตายอยู่ในกองไฟที่สุมไล่ยุงให้วัวตรงใต้ถุนบ้าน ในสภาพที่เกร็งไปทั้งตัว จึงสันนิษฐานกันว่าปู่ชักแล้วล้มลงไปในกองไฟและเสียชีวิต

ย่าของผู้เขียนนอกจากทำนาแล้วยังเป็นหมอตำแยทำคลอดให้คนในหมู่บ้าน แต่ไม่เอาค่าจ้าง ทำให้ฟรี ย่าเป็นคนสุขภาพดีมาตลอด ไม่เจ็บไม่ป่วย ก่อนตายเพียงสามวันย่าไม่ยอมกินข้าวกินน้ำ แล้วก็สิ้นใจไปอย่างสงบเพราะความชรา อายุได้ 83 ปี

ตาของผู้เขียนเป็นคนจีนที่มีครอบครัวอยู่ที่เมืองจีนแล้ว แต่ทิ้งครอบครัวมาเมืองไทยโดยลำพัง แล้วแต่งงานกับยายที่เมืองไทย ก่อนแต่งงานตามีทรัพย์สินที่นำติดตัวมาจากเมืองจีนพอสมควร แต่ตั้งแต่เริ่มใช้ชีวิตคู่กับยาย ตาก็ไม่เคยทำงานอะไรเลย นอกจากเล่นการพนันทุกวันเป็นอาจิณ ทรัพย์ที่มีจึงหมดไป

เล่าว่าตาเกิดเป็นแผลมีหนองเรื้อรังที่ลำคอ แล้วเสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ประมาณ 70 ปี

ยายของผู้เขียนเป็นคนชอบทำบุญ ทุกวันพระยายจะไปนอนถือศีลที่วัดเป็นประจำ แต่ก่อนทำอาชีพเลี้ยงหมูปลูกผัก พอมีลูกได้สี่ห้าคนก็เปลี่ยนมาทำอาชีพเย็บเครื่องอัฐบริขารของพระและเย็บชุดแม่ชีเพื่อส่งให้วัด ทำอย่างนี้จนตลอดชีวิต เมื่อชราลงยายก็เกิดเป็นแผลและมีหนองขึ้นที่หน้าอก รักษาเองอยู่สามปีก็ไม่หายจึงไปหาหมอ หมอตรวจแล้วบอกว่าเป็นมะเร็งเต้านมและจะอยู่ได้หกเดือน แต่อยู่ได้แค่สามเดือนยายก็เสียชีวิต

พ่อของผู้เขียนเคยบวชตั้งแต่อายุ 17 จนอายุได้ 33 ปี แล้วลาสิกขามาประกอบอาชีพเป็นช่างไม้ หนึ่งปีต่อมาก็แต่งงานกับแม่ มีลูกด้วยกันสี่คนโดยผู้เขียนเป็นคนที่สอง ตอนมีลูกคนแรกฐานะของครอบครัวดีมาก แต่พอผู้เขียนเกิดได้เพียงสองเดือนฐานะก็เปลี่ยนไป เพราะขณะนั้นพ่อเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างโรงพยาบาล ไปเอาอุปกรณ์การก่อสร้างจากร้านค้ามาก่อนโดยยังไม่จ่ายเงิน แล้วพ่อป่วยเป็นไส้ติ่งเกือบแตกต้องผ่าตัด พอออกจากโรงพยาบาลคุณตาก็เสียชีวิตในช่วงนั้น ทำให้พ่อไม่สามารถไปคุมงานก่อสร้างได้ จึงถูกคนงานขโมยอุปกรณ์ไปมากมายจนขาดทุนย่อยยับ

เจ้าของร้านค้ามาทวงเงินค่าอุปกรณ์ พ่อไม่มีเงินให้ แม่จึงต้องนำเงินทองของมีค่าที่เคยเก็บไว้ไปขายเพื่อใช้หนี้ แต่ก็ยังไม่พอ ทำให้ฐานะตอนนั้นฝืดเคืองมาก แม่จากคนที่เคยชอบทำบุญไปวัดไม่เคยขาด กลายเป็นคนตระหนี่ ไม่ยอมทำบุญ และมักจะพูดว่าทำไปตั้งมากมายไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น บุญไม่เห็นช่วย

หลังจากจุดนั้นทำให้พ่อเกลียดผู้เขียน หาว่าลูกเกิดมาเป็นสาเหตุให้ฐานะทางบ้านยากจนลง ครูไม่ใหญ่แทรกว่านี่คือความเข้าใจของผู้ที่ยังไม่รู้หลักความจริงของชีวิต แล้วถามว่าเด็กเกิดมาเองหรือเปล่า ผู้เขียนยังถูกพ่อจับคอกระชากแล้วเอาหัวกระแทกกับฝาผนังบ้างประตูบ้างเป็นประจำ ตอนนั้นอายุเจ็ดแปดขวบ โดนบ่อยที่สุดจนมีอาการปวดหูอยู่บ่อย ๆ กระทั่งอายุได้สิบขวบพ่อจึงค่อยเลิกราไป

เมื่อพ่ออายุ 80 ปีก็เริ่มป่วยด้วยอาการบวมแดงที่ขาทั้งสองข้าง มีไข้สูงและมีอาการชัก เป็นอย่างนี้ติดต่อกันถึงหกปีโดยเป็นปีละสองครั้ง ครั้งสุดท้ายก่อนที่พ่อจะเสียชีวิตมีตุ่มเล็ก ๆ ใส ๆ เกิดขึ้นที่สะโพกและหลัง จากนั้นก็แตกและลุกลามเป็นแผลไปทั่วตัว รักษาอยู่หนึ่งเดือนแผลตามตัวหาย แต่แผลที่สะโพกทั้งสองข้างไม่ยอมหาย กลับกลายเป็นแผลอักเสบลึกจนหมอต้องผ่าตัดคว้านเอาเนื้อตายที่สะโพกออกจนเห็นกระดูก

ช่วงสิบวันก่อนพ่อจะเสียชีวิต พ่อมักพูดถึงลูกชายคนโตและรำพึงว่ามันกรรมหนักมาก พ่อไม่รู้จะช่วยมันอย่างไร มันทำตัวมันเอง หลังจากนั้นพ่อก็เรียกชื่อน้องชายคนเล็ก เจอเด็กผู้ชายเดินผ่านไม่ว่าใครก็เรียกชื่อน้องชายคนเล็กหมด แต่น้องก็ไม่ยอมมาเยี่ยมจนกระทั่งพ่อละสังขารไป พ่อมีแหวนประจำตระกูลวงหนึ่งที่บอกว่าได้รับถ่ายทอดจากปู่ เป็นเพชรตาแมวที่มีความศักดิ์สิทธิ์มาก ก่อนที่พ่อจะป่วยครั้งสุดท้ายพ่อได้มอบแหวนนี้ให้แม่ และแม่ก็มอบให้ผู้เขียน แต่แหวนวงนี้เป็นที่หมายปองของพี่น้องคนอื่นด้วย

น้องชายคนโตเกิดมาก็เป็นที่รักของพ่อแม่และญาติทุกคน ตอนอายุยังไม่ถึงขวบเขาตกเปลหัวฟาดกับปูนจนชักน้ำลายฟูมปาก แพทย์แผนปัจจุบันไม่ยอมรักษาเพราะเห็นว่าเด็กจะตายแล้ว แม่จึงพาไปหาแพทย์แผนไทยโบราณซึ่งกวาดยาให้ น้องชายก็หายและรอดชีวิตมาถึงปัจจุบัน แต่พอโตมากลับกลายเป็นคนเกเร

น้องชายคนโตเรียนหนังสือก็ไม่จบ แม้พ่อจับให้บวชก็ไปทำประพฤติเสีย หนีเที่ยวจนถูกจับสึก ทำให้พ่อกับแม่เสียใจมาก ครูไม่ใหญ่สอนแทรกว่าเป็นลูกก็ต้องเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ ต้องเชื่อฟังท่าน อย่าไปทำให้ท่านเสียใจ ต้องเป็นเด็กดี ซนได้แต่อย่าดื้อ

น้องชายคนโตเคยไปอาศัยอยู่กับยาย ยืมของยายใช้แต่ไม่เคยคืน ก่อนยายตายยายก็ให้อโหสิกรรม ต่อมาก็ผลาญสมบัติของพ่อแม่ มีอะไรก็แอบนำไปขายกินจนหมด แม้แต่บ้านที่พ่อสร้างขึ้นก็เอาไปขาย ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นนักค้าขายที่ไม่ธรรมดา ขายกระทั่งบ้านที่พ่อสร้างให้

ปัจจุบันน้องชายคนโตอายุเกือบห้าสิบปีแล้ว ตัดขาดจากโลกภายนอก ไม่สุงสิงกับใคร พอขายทุกอย่างไปหมดก็ไปสร้างบ้านใหม่เป็นกระต๊อบอยู่เพียงลำพัง จากนักธุรกิจก็มารับจ้างถอนหญ้าตัดต้นไม้เพื่อเลี้ยงชีพกินไปวัน ๆ มีแต่เสื้อผ้าติดตัวอยู่ชุดเดียว ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าอย่างนี้ไม่เรียกว่าสมณะ แต่เรียกว่าอนาถา เพราะขอทานคืออนาถา ส่วนพระนั้นเป็นสมณะที่มีแต่ไม่ใช้ สมัครใจมีชีวิตอย่างเรียบง่าย

น้องชายคนเล็กปัจจุบันมีอาชีพเป็นผู้คุมนักโทษในเรือนจำ ครูไม่ใหญ่แซวว่าน่าจะเปิดปล่อยออกไปให้หมดเหมือนปล่อยนกปล่อยปลา เพราะขังไว้ก็ไม่เกิดประโยชน์ ถ้าจะให้เกิดประโยชน์ก็ให้นั่งหลับตาอยู่ในกรอบจำกัด แล้วแซวเรื่องกำแพงสูงมีสายไฟว่ากลัวคนข้างนอกจะปีนเข้ามา ส่วนน้องชายคนเล็กเชื่อคนทรงที่บอกว่ามีสมบัติ จึงขุดหาสมบัติมาตลอด คนทรงบอกว่าสมบัติมันเคลื่อนที่ พอออกจากเวรก็มีเวรต่อคือขุดหาสมบัติ ครูไม่ใหญ่จึงแนะว่าให้ทำแบบนายปุณณะเศรษฐี ไปใส่บาตรพระเสีย ใส่ไปจนกว่าสมบัติจะเกิดคือสามแสนองค์

แม่ของผู้เขียนป่วยเป็นหลายโรคมาเป็นเวลายี่สิบปี มีทั้งเบาหวาน ความดัน หัวใจ ต้อกระจกที่ตา และเป็นเนื้องอกในสมองที่หมอบอกว่าไปกดทับเส้นประสาท แต่เมื่อหมอให้ยามากินแม่ก็ไม่ยอมกินยา กลับจะกินของแสลง ปัจจุบันแม่ยังอยู่ อายุ 75 ปี นอนอยู่กับบ้าน บางครั้งคุยไม่รู้เรื่อง บางครั้งก็รู้เรื่อง แต่ผู้เขียนเปิดจานดาวธรรมให้แม่ดูทุกวัน

ตัวผู้เขียนเองมีเนื้องอกที่ปีกมดลูกข้างซ้ายและมดลูกโต หมอถามว่าจะผ่าตัดไหมก็ตอบว่าโอเค เพราะคิดว่าจะตัดแค่ปีก แต่กลายเป็นว่าหมอตัดหมดทั้งปีก รังไข่ และแถมไส้ติ่งไปด้วย นอกจากนี้ยังปวดหลังมาห้าปี ปวดมากเวลายืนทำงานเหมือนมีไม้เสียบอยู่ แต่เวลานั่งสมาธิกลับไม่มีอาการเจ็บปวด หมอบอกว่ากระดูกกดทับเส้นประสาทและจะผ่าอีกโดยหมอคนเดิม แต่ผู้เขียนไม่ยอมเพราะเข็ดแล้ว

ตั้งคำถามว่าปู่และญาติตายแล้วไปไหน กรรมใดทำให้ปู่เสียชีวิตบนกองไฟ ท่านได้รับบุญที่ลูกหลานอุทิศให้หรือไม่ การเป็นหมอตำแยทำคลอดให้ฟรีจะได้บุญไหมและบุญจะส่งผลอย่างไร ตายายของผู้เขียนตายแล้วไปไหน และได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่

ตั้งคำถามว่าทำไมพ่อเรียกชื่อน้องชายคนเล็กตลอด พ่อยังห่วงอะไรที่ยังไม่ได้ทำก่อนสิ้นลมหรือไม่ พ่อตายแล้วไปไหนและได้รับบุญสร้างพระที่อุทิศให้หรือไม่ ที่พ่อบอกว่าลูกชายคนโตมีกรรมหนักคือกรรมอะไร การที่เขาไม่ได้ขออโหสิกรรมกับพ่อก่อนพ่อตายกรรมจะติดตัวไปอย่างไร กรรมใดทำให้น้องชายคนโตซึ่งเป็นที่รักของทุกคนตั้งแต่เกิดกลับมีนิสัยเกเรและยากจนไม่มีอนาคต จะช่วยเหลืออย่างไร กรรมใดทำให้แม่ป่วยหลายโรคจนเนื้องอกในสมองและอัมพฤกษ์ แต่ไม่ยอมรับการรักษา แหวนประจำตระกูลเป็นแหวนอะไรและมีอาถรรพ์จริงหรือไม่ ควรจัดการอย่างไร กรรมใดทำให้ถูกพ่อเกลียดและทำร้าย กรรมใดทำให้เป็นเนื้องอกที่ปีกมดลูกจนถูกตัดออกหมดและปวดหลังกระดูกทับเส้นประสาท เคยทำแท้งลูกคนแรกตอนตั้งท้องสองเดือนกว่า มีคนบอกว่าวิญญาณที่แท้งวนเวียนอยู่ใกล้ตัวจริงหรือไม่ และเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร

ตอบว่าปู่เสียชีวิตในกองไฟเพราะวิบากกรรมที่เคยเผาขาควายจนทำให้ควายตายในกองไฟมาส่งผล ตายแล้วก็ไปเกิดเป็นภุมเทวาชั้นดีด้วยบุญที่ทำตามประเพณี และเมื่อได้รับบุญที่ลูกหลานอุทิศไปให้ก็ทำให้มีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน มีอาหารดี มีเสื้อผ้าและที่อยู่ดีขึ้น

ตอบว่าย่าเป็นหมอตำแยจะได้บุญที่ได้ช่วยเหลือสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ จะทำให้ได้ไปเกิดในครอบครัวที่อุปการะตนเป็นอย่างดี จะคลอดง่ายและไม่ตายเพราะการคลอด อีกทั้งจะเป็นที่รักของทุกคน ตายแล้วก็ไปเป็นภุมเทวาชั้นดีอยู่บ้านภุมเทวาเดียวกันกับคุณปู่ ด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาและการสงเคราะห์ชุมชน และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็มีสภาพดีขึ้น

ตอบว่าตาเป็นแผลมีหนองเรื้อรังที่ลำคอ เพราะกรรมปาณาติบาตที่เชือดคอไก่ รวมกับวจีกรรมที่ชอบพูดโกหก พูดคำหยาบ และเถียงบิดามารดา มารวมส่งผล ตายแล้วก็ไปมหานรกขุมหกเพราะกรรมเล่นการพนัน จึงไม่อาจรับบุญได้ แต่บุญที่อุทิศไปให้ก็ไปคอยอยู่ที่ยมโลก

ตอบว่ายายเป็นมะเร็งเต้านมเพราะกรรมปาณาติบาตทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมกับกรรมกาเมสุมิจฉาจารเจ้าชู้ในชาติที่เกิดเป็นผู้ชายมารวมส่งผล ตายแล้วก็ไปเกิดเป็นอากาศเทวาด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา และได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ทำให้ท่านมีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน

ตอบว่าพ่อเป็นแผลเรื้อรังพุพองทั่วร่างกาย เป็นแผลลึกที่สะโพกสองข้างจนถูกคว้านเนื้อออกเห็นกระดูก ปากก็เป็นแผลพุพองกินอาหารไม่ได้เกือบสองเดือนก่อนเสียชีวิต เพราะกรรมสามอย่างมารวมกัน คือกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต วจีกรรมที่ชอบพูดให้ร้ายผู้อื่น และกรรมที่เคยจับสัตว์ขังไว้เพื่อเอาไว้ฆ่ากิน แล้วตอบว่าพ่อเรียกชื่อน้องชายคนเล็กตลอดเพราะรักและผูกพันกับลูกคนเล็กมาก ก่อนตายพ่อไม่ได้ห่วงอะไรเป็นพิเศษนอกจากห่วงลูก ๆ โดยเฉพาะลูกคนเล็ก ตายแล้วก็ไปเป็นภุมเทวาระดับทั่ว ๆ ไป และเมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีสภาพดีขึ้นในทุกด้าน

ตอบว่าที่พ่อบอกว่าลูกชายคนโตมีกรรมหนัก คือลูกชายคนนี้ทำกับพ่อแม่ไว้เยอะ ผลาญสมบัติที่มีอยู่และเกเรทำให้ท่านเสียใจมาก ท่านจึงรำพึงออกมา และการที่ไม่ได้ขออโหสิกรรมกับพ่อก่อนพ่อตายจะทำให้มีวิบากกรรม คือก่อนตายภาพเหล่านี้จะมาฉายให้เห็นเป็นกรรมนิมิต คตินิมิตก็จะมืดดำและพาไปสู่อบาย มีทุกข์ทรมานมากยาวนาน พอพ้นอบายมาเกิดเป็นมนุษย์ก็จะต้องลำบากยากจนและมีทุกข์มากเหมือนที่ทำกับพ่อแม่ไว้

ตอบว่าน้องชายคนโตซึ่งเป็นที่รักของทุกคนตั้งแต่เกิดแต่โตขึ้นกลับเกเรและยากจนไม่มีอนาคต เพราะกรรมคบคนพาลทั้งในอดีตและปัจจุบัน จึงทำให้เข้าไปสู่วงจรของคนพาลที่ชักนำไปในทางที่ผิด จะแก้ไขก็ต้องเป็นกัลยาณมิตรให้เขาด้วยความเยือกเย็นและอดทนมาก ๆ เพื่อประคับประคองให้เข้ามาทำความดีในทุกด้าน เช่นทาน ศีล ภาวนา ส่วนตอนเด็กที่ตกเปลเกือบตายก็เพราะกรรมที่เคยทุบหัวสัตว์เพื่อฆ่ากิน ปัจจุบันหมดกรรมแล้วจึงรอดมาได้

ตอบว่าน้องชายคนเล็กเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์และคนทรงอย่างหัวปักหัวปำ เพราะมีเชื้อความหลงนับถือสิ่งเหล่านี้มาหลายชาติแล้ว สมบัติที่ขุดหานั้นไม่มีจริง ถูกคนทรงหลอกว่าเคยเป็นเจ้าเมืองเก่า จึงให้หักดิบเลิกนับถือสิ่งเหล่านั้นเสีย หันมานับถือพระรัตนตรัยอย่างเดียว และเอาเวลามาทำมาหากินจะเกิดประโยชน์กว่า

ตอบว่าแม่ป่วยเป็นเบาหวาน ความดัน หัวใจ เนื้องอกในสมอง และลงท้ายด้วยอัมพฤกษ์ เพราะกรรมในอดีตที่มัดสัตว์ไว้ฆ่าขายและฆ่าเอง ส่งให้คนอื่นฆ่า อีกทั้งฆ่าเป็นอาหารด้วย วิบากกรรมเหล่านั้นมารวมส่งผล ส่วนที่แม่ไม่ยอมรับการรักษาและไม่ยอมดูแลตัวเอง ลูกจะต้องคอยพูดคุยให้กำลังใจท่าน ให้เวลาอยู่กับท่าน และค่อย ๆ ประคับประคองให้ท่านได้สั่งสมบุญทุกบุญ ก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น

ตอบว่าแหวนประจำตระกูลที่อยู่กับผู้เขียนคือหินธรรมดาที่มีรูปร่างคล้ายตาแมว ไม่ได้มีอาถรรพ์อะไร มีไว้ก็ไม่ได้รับกรรมอะไร ดังนั้นให้เอาไว้ที่กลางกายเป็นบริกรรมนิมิต เพราะอยู่กับตัวมานานจนจำได้แม่น จะได้ใช้เป็นหลักยึดของใจ แล้วนึกเรื่อยไปจนกว่าใจจะหยุดนิ่ง หินก้อนนี้ก็จะเปลี่ยนเป็นดวงใส ๆ หรือองค์พระ

ตอบว่าผู้เขียนถูกพ่อเกลียดและหาว่าเกิดมาทำให้ครอบครัวยากจน เพราะในอดีตเคยรวยและตระหนี่ บางครั้งก็อารมณ์ร้าย ชอบเฆี่ยนตีลูกหลานและบริวารในเรือน วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล และที่มักถูกพ่อจับคอกระชากเอาหัวฟาดกับฝาผนังและประตู ก็เพราะชอบทำร้ายลูกหลานและบริวารในชาติดังกล่าวมาส่งผล

ตอบว่าผู้เขียนป่วยเป็นเนื้องอกที่ปีกมดลูกจนถูกหมอผ่าตัดเอาทุกอย่างออกหมด และภายหลังปวดหลังปวดขาเป็นกระดูกทับเส้นประสาท เพราะกรรมกาเมสุมิจฉาจารเจ้าชู้ในชาติที่เกิดเป็นผู้ชาย บาปกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งสัตว์เล็กสัตว์น้อยหลายวาระ และกรรมที่ใช้แรงงานสัตว์ให้แบกของหนักเกินกำลัง มารวมส่งผล จะแก้ไขก็ต้องทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ปล่อยนกปล่อยปลา และอุทิศบุญกุศลไปให้สัตว์ที่เราเคยเบียดเบียนไว้

ตอบว่าเรื่องวิญญาณลูกที่แท้งวนเวียนอยู่ใกล้ตัวนั้นไม่จริง เพราะเด็กไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์แล้ว มีพ่อใหม่แม่ใหม่และผูกพันกับพ่อแม่ใหม่หลายรอบแล้ว จึงให้เลิกอาวรณ์เสีย และตอบว่าผู้เขียนสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภทตามอารมณ์ บางครั้งทำเต็มที่ บางครั้งก็ทำตามอารมณ์ ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตตามให้ติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

คุณยายเป็นคนขยันทำงานหาเลี้ยงครอบครัวเคียงข้างคุณตามาตลอด วันหนึ่งขณะขุดหลุมปลูกต้นกล้วยในสวน ยกจอบขุดได้เพียงสองสามครั้งก็เห็นแสงเรืองรองงดงามอยู่ในหลุม เมื่อตั้งใจขุดจึงพบซากแมวเป็นตัว แต่ดวงตาข้างหนึ่งมีแสงวูบวาบราวกับเพชร จับดูแล้วแข็งและมีแสงแวบวาบสวยงามมาก ส่วนตาอีกข้างฝ่อ คุณยายจึงนำตาแมวข้างที่เหมือนเพชรมาทำเป็นหัวแหวน เนื้อสีขาวทึบมีสีเขียวเรือง ๆ โดยรอบ ผู้ที่ทราบเรื่องเรียกกันว่าเพชรตาแมว

ถามว่าเพชรตาแมวที่คุณยายได้มาทำไมจึงมีสีขาวและสีเขียวเรืองรองโดยรอบ มีคุณวิเศษไหม เจียระไนแล้วคุณวิเศษลดลงหรือไม่ คุณยายมีบุญอะไรจึงได้พบ เพชรตาแมวมีกี่สีและมีแร่ธาตุเหมือนเพชรพลอยหรือไม่ ข้าวสีดำเป็นของวิเศษหรือไม่ ทำไมเพิ่มจำนวนได้เอง คือสิ่งใดและเกิดขึ้นได้อย่างไร คุณยายตายแล้วไปไหน ทำไมพี่ชายเป็นคนเครียดและเก็บเงินไว้กับตัวไม่ได้ ทำไมไม่ประสบความสำเร็จในงาน จะมีโอกาสกลับมาบวชตลอดชีวิตหรือไม่ ทำไมผู้เขียนรู้สึกว่าคลอดต้องเอาเท้าออกก่อน ทำไมชอบนักวิทยาศาสตร์ ชอบสีเขียวขี้ม้า ชอบชุดทหารและช้างศึก เคยเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวชหรือไม่ และพี่น้องกัลยาณมิตรสองคนเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร

ตอบว่าเพชรตาแมวที่คุณยายได้มานั้นยังไม่ใช่เพชรตาแมวที่แท้จริง เกิดจากตาแมวเป็นต้อหินจึงมีสีขาวขุ่น ไม่ได้เกิดจากกายสิทธิ์มาลง จึงไม่มีอานุภาพพิเศษใด ๆ เพชรตาแมวจริงจะมีกายสิทธิ์ลง ทำให้ตาแมวแข็งใสเหมือนตาแมวปกติ แมวมีดวงตาสีอะไรเพชรตาแมวก็มีสีนั้น ไม่เหมือนสีเพชรพลอย ครูไม่ใหญ่บอกว่าในชีวิตเคยเห็นสักสามสี่เม็ด

เล่าเม็ดหนึ่งที่เคยเห็นที่บ้านริมน้ำซึ่งต้องนั่งเรือไป เจ้าของใส่ไว้ที่นิ้ว สวยเหมือนตาแมวโดนแสงในที่มืด ที่มาคือแมวของเขาตายแล้วเอาไปทิ้งไว้ใต้ต้นตาลกลางท้องนา หลายวันผ่านไปแมวไม่เน่า อีแร้งเกาะต้นตาลมองดูแล้วเห็นแสงจากตาแมวข้างหนึ่งวาบขึ้นเมื่อกระทบแสงอาทิตย์ จึงคิดว่ายังมีชีวิตอยู่และไม่กล้าลงกินเพราะอีแร้งกินแต่สัตว์ที่ตายแล้ว เจ้าของเห็นแปลกจึงเก็บออกมา วางบนหิ้งก็มีแสงเกิดขึ้น แล้วนำมาทำหัวแหวน ต่อมาเขาเอาไปเล่นการพนัน ผู้ใหญ่ในถิ่นเห็นก็อยากได้แต่เขาไม่ยอมให้ ภายหลังญาติมีคดีความต้องเสียเงิน จึงเอาเม็ดหนึ่งไปขายสู้คดี เหลือไว้เม็ดหนึ่ง