เด็กออทิสติก

ไฟล์เริ่มกลางประโยคว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสตัดดี้ที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรม คือกฎแห่งการกระทำทางกาย วาจา ใจ ซึ่งจะรู้หรือไม่รู้ก็ตามล้วนมีผลทั้งสิ้น เป็นเรื่องใกล้ตัวที่ต้องศึกษา ชื่อเรื่องที่ถอดได้คือ "ตุ๊กแกกับแอร์โฮสเตส" (ถอดเพี้ยนเล็กน้อย) และจะมีผลการปฏิบัติธรรมจากเด็กออทิสติกด้วย ก่อนถึงตรงนั้นชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

ทุกคนทิ้งภารกิจเครื่องกังวลไว้ที่บ้าน เดินทางไกลขึ้นเขาทางคดเคี้ยวมานั่งตรงนี้เพื่อปฏิบัติธรรม ก่อนปฏิบัติธรรมให้ศึกษาก่อนว่ายากไหม จริง ๆ ไม่ยาก ใคร ๆ ก็ทำได้ แม้เด็กออทิสติกที่มีปัญหาก็ยังนั่งสมาธิได้ วันนี้เด็กชายออทิสติกคนหนึ่ง (ชื่อถอดได้ว่าบรุษ ธรรมสุวรรณ ยังไม่ยืนยันการสะกด) จะเล่าผลการปฏิบัติธรรม เริ่มจากคุณแม่ของเขาก่อน เปิดด้วยเพลง

คุณแม่เล่าว่าตั้งใจให้ลูกเกิด แม้เกิดมาพิการก็ต้องยอมรับ ลูกคลอดก่อนกำหนดตอนอยู่ในท้องได้แปดเดือน อวัยวะครบ แต่ไม่พูด ไม่รับฟังอะไร ไม่ร้องไห้ หิวก็ไม่ร้อง เจ็บก็ไม่ร้อง ครูไม่ใหญ่แทรกถามว่าถ้าให้เลือกระหว่างลูกซนกับลูกที่นั่งนิ่งไม่พูดไม่ร้องจะเลือกแบบไหน เวลาเด็กซนอย่าห้ามว่าอย่าซน เพราะกล้ามเนื้อกำลังพัฒนา แต่อย่าดื้อ ขวบกว่าลูกยังไม่เดินจึงพาไปหาหมอ พบว่าเป็นออทิสติก หมอพยายามช่วยเต็มที่โดยสอนภาษามือให้

สอนภาษามือจนสี่ขวบจึงเข้าโรงเรียนพิเศษ พอเดินได้ก็กลายเป็นวิ่งและกระโดดตลอดเวลาเหมือนให้คุ้มกับสี่ปีที่เดินไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ชวนนึกว่าถ้ามีลูกอย่างนี้จะรู้สึกอย่างไร ป้อนข้าวคำหนึ่งก็กระโดดวิ่งไป ต้องวิ่งตามป้อนทุกคำ คุณแม่กลุ้มใจจนถึงทางตัน ไม่รู้จะกลุ้มอย่างไรต่อไปอีกแล้ว

เมื่อรู้ว่ามีวัดเจริญภาวนาแมนเชสเตอร์ คุณแม่จึงลองพาลูกไปวัด ครูไม่ใหญ่ให้ผู้ชมทายว่าเกิดอะไรขึ้น และตกลงกติกาว่าใครไม่ตอบต้องทำบุญวัดละบาท พอลงจากรถเด็กก็วิ่งทั่ววัด คุณแม่เกรงใจสาธุชนที่กำลังทำสมาธิจึงไม่อยากพามาอีก แต่พระอาจารย์บอกให้พามาบ่อย ๆ แล้วอาการจะดีขึ้น คุณแม่จึงพามาเกือบทุกวัน ช่วงปิดเทอมพามาค้างที่วัดด้วย

หลังมาวัดมากขึ้น เด็กกระโดดน้อยลงแต่พูดได้เยอะขึ้น คุณแม่สอนให้กราบพระและสวดมนต์ กราบพระได้ราวสองเดือนก็กลายเป็นเด็กที่ความจำดีเยี่ยม สวดมนต์ทำวัตรเย็นทุกวันที่คนอื่นต้องเปิดหนังสือดู แต่เขาจำและสวดได้ทั้งหมด ถึงอย่างนั้นก็ยังนั่งสมาธิไม่ได้เพราะไม่ยอมอยู่นิ่ง ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเด็กที่ไม่อยู่นิ่งยังนั่งได้ในที่สุด คนที่นั่งอยู่เฉย ๆ ก็ต้องนั่งได้

เดือนมีนาคม 2549 ตอนเด็กอายุหกขวบ วันนั้นมีพิธีถ่ายทอดสดจากเมืองไทย คุณแม่ต้องไปทำงานจึงฝากลูกไว้ที่วัด ครูไม่ใหญ่ชมว่ามีวัดเป็นที่พึ่ง แล้วให้ทายว่าเกิดอะไรแปลก คือวันนั้นเด็กยอมนั่งสมาธิและนั่งนิ่งจนทุกคนแปลกใจที่ไม่มีเสียงวิ่งชนกำแพง นั่งนิ่งไป 45 นาที พระอาจารย์ถามหลังเลิกนั่ง เขานิ่งไปก่อนจะเล่าชัดถ้อยชัดคำว่านั่งหลับตาแล้วมีลูกแก้วกลม ๆ ขาว ๆ อยู่ในท้อง มีองค์พระสีฟ้าอยู่ในลูกแก้ว รู้สึกดีมาก

ครูไม่ใหญ่ถามว่าเมื่อเด็กออทิสติกนั่งสมาธิได้ เราต้องรอให้เป็นออทิสติกก่อนหรือจึงจะได้อย่างนี้ และจะเอาแบบเด็กตอนไหน ตอนวิ่งไปมาหรือตอนเห็น ทุกคนที่ฟังทึ่งมากเพราะเด็กไม่เคยนั่งสมาธิเลยตั้งแต่เข้าวัด เอาแต่วิ่ง แต่พอได้นั่งกลับเห็นและอธิบายต่อว่ามีความสุขดีที่ได้เห็นดวงแก้วกับองค์พระอยู่ในดวงแก้ว ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก

เล่าต่อว่าเด็กสวดมนต์และกราบแม่ก่อนนอนด้วยตัวเอง (ช่วงต้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ครูไม่ใหญ่ถามผู้ชมที่มีลูกอยู่บ้านให้ยกมือ ใครไม่ยกมือทำบุญวัดละบาท ถามว่าลูกมากราบที่เท้าก่อนนอนแล้วหรือยัง ถ้ายังควรทำตามอย่างที่คุณแม่ของเด็กคนนี้แนะนำ

เวลาอยู่วัดพอถึงเวลาสวดมนต์ เด็กทำหน้าที่ไปตามคนนั้นคนนี้ รวมถึงไปเคาะประตูบอกพระอาจารย์ว่าถึงเวลาสวดมนต์แล้วครับ จากแต่ก่อนที่พระอาจารย์ต้องพามาสวด ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นคนดีที่หนึ่ง เขาจัดอาสนะ หยิบหนังสือสวดมนต์กับผ้ามาวางเตรียมให้คนอื่น คุณแม่ไม่เชื่อสายตาตัวเอง เพราะจากเด็กที่ไม่เคยอยู่นิ่งกลับนั่งสมาธิเห็นดวงแก้วองค์พระได้ และเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้ในเวลาข้ามคืน

คุณแม่สอนลูกนั่งสมาธิแต่ตัวเองในฐานะโค้ชไม่เคยเห็น จึงถามลูกว่าเห็นอย่างไร ลูกก็เล่าเหมือนที่บอกคนอื่น พระอาจารย์ให้วาดรูปตามที่เห็น เด็กวาดออกมาเป็นดวงแก้วอยู่รอบนอกและมีองค์พระอยู่ในดวงแก้ว ครูไม่ใหญ่ชี้ให้ดูภาพเด็กกราบเท้าแม่ จากเด็กมีปัญหากลายเป็นเด็กมีปัญญา ถ้าทุกบ้านทำอย่างนี้สิ่งดีก็จะเกิดขึ้นในบ้าน เด็กบอกว่ายิ่งมององค์พระยิ่งงาม

เทปผลิตบรรยายถึงเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เมืองที่มีชื่อเสียงด้านฟุตบอล ในบ้านหลังเล็ก ๆ มีหนูน้อยออทิสติกคนหนึ่งที่ปกติไม่อยู่นิ่ง ต้องวิ่งไปมาตลอดเวลา แต่เมื่อได้นั่งสมาธิหยุดใจร่างกายกลับนิ่งได้อย่างน่าอัศจรรย์ จนหลายคนตั้งคำถามว่าผู้ใหญ่ที่วิ่งไล่ลูกบอลในสนาม ถ้าได้หยุดนั่งสมาธิมองลูกบอลภายในบ้างจะเป็นอย่างไร ชื่อเด็กในเทปถอดได้ว่าบรูซ ยังไม่ยืนยันการสะกด ต่อด้วยบรรทัด jingle และบรรทัดถอดเพี้ยนยาวราวสองนาที

เทปเล่าถึงเมืองที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาฟุตบอลและเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลที่ร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก (ในที่ถอดไม่ได้เอ่ยชื่อเมือง) ในบ้านหลังเล็กมีหนูน้อยออทิสติก เด็กชายบรูซ (นามสกุลถอดได้ว่า ธรรมสุวรรณ ยังไม่ยืนยัน) ผู้ไม่อยู่นิ่ง ต้องวิ่งไปมาตลอดเวลา แต่เมื่อนั่งสมาธิหยุดใจร่างกายกลับนิ่งได้อย่างน่าอัศจรรย์ ชวนคิดว่าผู้ใหญ่ที่วิ่งไล่แย่งลูกบอลในสนาม ถ้าหยุดพักมามองลูกบอลภายในบ้างจะเป็นอย่างไร ช่วงต่อมาเด็กพูดภาษาอังกฤษถึง crystal ball และความสุข ถอดเพี้ยนเป็นส่วนใหญ่

ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเด็กออทิสติกยังนั่งได้และบอกเองว่ามีความสุขมาก พูดเองไม่มีบทให้ น้องปานก็ดี น้องบรูซก็ดี ไม่ใช่แค่นั้น อดีตเด็กที่ก้าวร้าวก็ยังนั่งได้ แล้วแนะนำน้องแม็กซิโม