-
18:39
ลูกพระธรรมเป็นตัวแทนครูไม่ใหญ่ต้อนรับ เจ้าของบริษัทมาต้อนรับเองจนแขกตกใจ
ชื่นใจที่ลูกพระธรรมทุกคนเป็นตัวแทนครูไม่ใหญ่ทำหน้าที่ต้อนรับปฏิสันถารผู้มีบุญที่มาจากแดนไกลด้วยความเต็มใจ ยิ้มแย้มแจ่มใส หลายคนอยู่บ้านไม่ต้องทำอะไรเลย มีเสียงต้อนรับสั้น ๆ จากวันงาน ผู้มาร่วมงานท่านหนึ่งถามตรง ๆ ว่าคนที่มาต้อนรับเป็นใคร คนข้าง ๆ บอกว่าเป็นเจ้าของบริษัท (ชื่อบริษัทถอดได้ว่าโตชิบา ยังไม่ยืนยัน) ถึงกับตกใจ ไม่ใช่เจ้าของบริษัทเดียว เจ้าของกิจการเยอะแยะที่อยู่บ้านไม่เคยทำ แต่มาทำเพราะปีติที่ได้ต้อนรับผู้มีบุญ ในการชุมนุมครั้งแรกของโลกเพื่อถวายความจงรักภักดี
-
21:31
ต้อนรับร่วมหมื่นคนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ถ่ายทอดวัฒนธรรมชาวพุทธให้ อปท. นำไปใช้ที่วัดข้างบ้าน
คนที่มาต้อนรับเมื่อวานร่วมหมื่นคน ตัวเล็กตัวใหญ่มาหมด มาจากต่างประเทศก็มี มาต้อนรับเพื่อถ่ายทอดสิ่งดี ๆ และวัฒนธรรมของชาวพุทธ ให้พี่น้อง อปท. ทั้งประเทศนำกลับไปใช้ที่วัดข้างบ้าน เพราะทุก อปท. มีวัดอยู่ เห็นสิ่งดีแล้วสบายใจ ความสบายใจนั้นจะส่งผลให้มีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นกับตัว
-
30:29
นิวนิวส์: ผู้มาร่วมงานประทับใจการตักบาตร อาคารใหญ่ และอาสาสมัครที่มาด้วยใจไม่มีค่าจ้าง
ผู้มาร่วมงานหลายคนเล่าความประทับใจ ภูมิใจที่ได้ตักบาตรทำบุญ อาคารใหญ่โตจนนึกว่าคนจะไม่เต็ม แต่วันงานกลับดูเล็กไปเมื่อ อบต. ทั่วประเทศมารวมกัน ประทับใจการต้อนรับและการดูแลจากเจ้าหน้าที่ที่เป็นกัลยาณมิตรของวัด มาด้วยศรัทธาโดยไม่มีค่าจ้าง ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าได้แนวทางเลี้ยงลูกและอยู่ในสังคม และประทับใจที่มีคนประกาศเลิกเหล้าเลิกบุหรี่ ข่าวปิดท้ายว่างานสำเร็จด้วยความร่วมมือทุกฝ่าย ทุกคนจะจำภาพประวัติศาสตร์การรวมตัวของทุกศาสนาไว้ตลอดไป
-
39:28
เตรียมงานแบบบุญบันเทิง ผู้มาร่วมงานนั่งอยู่กับที่อาหารมาถึงพร้อมกันร่วมแสนคน เก็บงานเสร็จในพริบตา
ช่วงเตรียมงานทุกคนลุยกันอย่างสนุกสนานเป็นบุญบันเทิง ทั้งภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา นักเรียนอนุบาลฝันในฝัน ตัวเล็กตัวใหญ่ พอถึงวันงานก็ช่วยกันต้อนรับ ได้รับคำชมว่าอาหารอร่อยที่สุดในโลก บางคนกล่องเดียวไม่พอ สภาธรรมกายสากลเหมือนเครื่องบินที่กำลังบิน ผู้มีบุญนั่งอยู่กับเก้าอี้ไม่ต้องขยับ อาหารมาปรากฏตรงหน้า (คำเปรียบตรงนี้ถอดเพี้ยน) คนร่วมแสนได้รับอาหารพร้อมเพรียงกันอย่างมีระบบระเบียบ พอพิธีเสร็จ นับหนึ่งถึงห้าก็ออกจากงานกันเรียบร้อย เก้าอี้และเศษขยะเก็บหมด (บางช่วงถอดเพี้ยน)
-
42:19
ผู้มาร่วมงานลุกพรวดถามว่าทำไมต้องดูแลผมดีขนาดนี้ ผมเป็นชาวบ้านธรรมดา
ที่จุดหนึ่งผู้มีบุญที่เป็นตัวแทนครูไม่ใหญ่ไปต้อนรับ แจกของ กล่าวต้อนรับทุกอย่าง อยู่ ๆ ผู้มาร่วมงานท่านหนึ่งลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ถามว่าทำไมต้องทำอย่างนี้กับผม ผมเป็นชาวบ้านธรรมดา พวกคุณดูมีฐานะกันทั้งนั้น ผู้ต้อนรับก็ส่งยิ้มและส่งของ ครูไม่ใหญ่ตอบแทนว่าเพราะเห็นทุกคนเป็นผู้มีบุญที่สำคัญต่อประเทศชาติ ให้เศรษฐกิจกับจิตใจไปด้วยกัน จะกลับไปเป็นต้นบุญต้นแบบสืบสานวัฒนธรรมชาวพุทธในชุมชน จึงต้อนรับอย่างดีเยี่ยมโดยไม่คำนึงว่าเป็นไฮโซหรือโลโซ ขอแค่ทุกท่านปีติเบิกบาน ทำสิ่งสูงส่งถวายในหลวง และนำสิ่งดีกลับบ้าน