ห้ามสูบบุหรี่ในวัด

ครูไม่ใหญ่เล่าเบื้องหลังว่าก่อนจะพาตัวแทน อบต. อบจ. เทศบาล แปดหมื่นคนทั่วประเทศมา ผู้จัดไปดูสถานที่หลายแห่งรวมถึงพุทธมณฑล (ที่ถอดไม่ชัด) แต่เป็นฤดูฝนไม่สะดวก ไม่มีที่ไหนจุคนได้เป็นแสน ให้พักได้ ฟรี และเลี้ยงอาหาร เวลาก็กระทันหัน จึงมาขอด้วยความเกรงใจให้วัดเป็นที่รองรับผู้มาปฏิบัติธรรมถวายเป็นพระราชกุศล ครูไม่ใหญ่ตอบว่าได้ ไม่มีเงื่อนไขอื่นนอกจากขอให้ช่วยรักษากฎที่คุณยายอาจารย์วางไว้ คือไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มน้ำเมา ไม่เล่นการพนัน ไม่มาจีบกัน ไม่ยืมเงิน ไม่ค้าขาย ไม่เปิดวิทยุเสียงดัง ไม่อุ้มหมาแมวมา เพราะถ้าคนหนึ่งสูบบุหรี่ สาธุชนจะถามว่าทำไมคนนั้นสูบได้ ผู้จัดรับว่าไม่มีปัญหาจะอยู่ในกติกาทุกอย่าง ขอเพียงหาพระมาสอน มีที่นอนและอาหาร เรื่องมีเพียงเท่านี้ ไม่ได้มาเพื่อเอาม็อบชนม็อบ แต่มาปฏิบัติธรรมถวายเป็นพระราชกุศลตามกติกาที่วัดรักษามาสามสิบหกสามสิบเจ็ดปี

ครูไม่ใหญ่กับหมู่คณะปีติยินดีต้อนรับผู้มีบุญที่มา แต่ละท่านเป็นผู้เสียสละอุทิศตนบริหารท้องถิ่นเพื่อส่วนรวม ต้องพร้อมเหนื่อยและแก้ปัญหาด้วยใจใส หน้ายิ้ม วัดจึงถือเป็นเกียรติ วัดมีกฎกติกาเพื่อให้บรรยากาศเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ไม่ได้มากมายราวสิบข้อ ขอร้องว่าอย่าสูบบุหรี่ อย่าดื่มเหล้า อย่าเล่นการพนัน อย่ามาจีบกันในวัด และอย่าพาสัตว์เลี้ยงอย่างสุนัขแมวมา ให้เลี้ยงไว้ที่บ้าน

ให้ผู้มาได้ปฏิบัติธรรมสะดวกสบายทั้งที่นั่ง ที่นอน ห้องน้ำ ผู้ต้อนรับต้องขอร้องว่าคุณคะคุณครับช่วยสนับสนุนกฎระเบียบที่คุณยายอาจารย์วางไว้ตั้งแต่สร้างวัดเมื่อสามสิบเจ็ดปีก่อน ที่นี่งดสูบบุหรี่ งดคุยเรื่องทางโลกที่ทำให้ร้อนใจ งดดื่มสุรา ให้มาทำแต่สิ่งดี ๆ เจอรอยยิ้มของเราแล้วใจเขาก็สบาย ปฏิบัติธรรมได้เร็ว