สามียิ้มยาก

ตอนคบกันว่าอะไรก็ว่าตามกัน ภายหลังจึงรู้ว่าเขาเป็นชาวไม่พุทธแต่ไม่คิดว่าจะมีปัญหา หลังเรียนจบปริญญาตรีทั้งสองไปเรียนต่อต่างประเทศ ช่วงนั้นยังไม่แต่งงาน ใช้ชีวิตปกติและได้ไปวัดไทยบ่อย แต่หลังจากสามีกับเธอกลับเมืองไทย วิถีชีวิตของสามีเคร่งขึ้น ในสังคมต้องทำตัวเป็นชาวไม่พุทธ สามีบอกว่าทำเพื่อให้พ่อสบายใจเพราะพ่อมีคนเดียว สามีเป็นลูกคนโตของแม่คนที่สอง เป็นผู้ดำเนินกิจการตัวจริงแต่ต้องตัดสินใจร่วมกับพี่ชาย สามัคคีกันดีแต่รักกันหรือไม่ฟันธงไม่ได้ ครูไม่ใหญ่แซวว่ามีดทื่อไม่มีด้ามจึงฟันธงไม่ได้ สามีเป็นคนรักยากแต่มาเลือกรักเธอ เป็นสามีและพ่อที่ดีมาก แต่ยิ้มยากมาก ประหยัดยิ้มแต่ใช้ความหงุดหงิดอย่างฟุ่มเฟือย เธออยากให้หน้าของเขามีรอยยิ้มมากกว่านี้

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าฟังอยู่ด้วยกันก็บอกเขาเองสิ ไม่ต้องให้ครูไม่ใหญ่บอก ลูกต้องยิ้มให้เขาก่อนแล้วเดี๋ยวเขาจะยิ้มตอบ และบอกเขาว่าถ้าไม่ยิ้มกล้ามเนื้อที่หน้าจะตาย ต้องไปนวดหน้า จึงต้องหัดยิ้ม ส่งยิ้มไปก่อน แล้วมีบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษก่อนเข้าเพลง

เริ่มอ่านจดหมาย ผู้เขียนติดตั้งจานดาวธรรมเมื่อเดือนสิงหาคม 2548 ติดจานแล้วติดใจ ดูทุกวัน ขาดไม่ได้เหมือนขาดอากาศหายใจ จึงอยากเร่งสร้างบารมีกับครูไม่ใหญ่สุดกำลัง ทำบุญทุกบุญและตั้งใจทำบุญกฐินปี 2549 อีกหนึ่งกองเพื่อบูชาธรรม อธิษฐานให้ครูไม่ใหญ่อายุยืนแข็งแรง แล้วขอเล่าเรื่องของตน ครูไม่ใหญ่แทรกย้อนเรื่องสามียิ้มยากเมื่อวานว่า จริง ๆ เขายิ้มไม่ยากแต่ยังไม่อยากยิ้ม ข้างนอกยิ้มมาเยอะแล้วอยู่บ้านขอหน้าเฉยบ้าง แม่บ้านจึงควรส่งยิ้มให้ก่อน ช่วงนี้มีคำแปลภาษาอังกฤษปนในการถอดเสียง