สามีชาวต่างชาติผิวดำ

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 17 ก.พ. 2549 17 ก.พ. 2549

• 1:31:30 อายุสามสิบกว่ากลัวขึ้นคาน อธิษฐานขอเนื้อคู่ที่ดี แล้วชายต่างชาติผิวดำขอเบอร์ที่เชียงใหม่
  ปี 2542 เจ้าของจดหมายอายุสามสิบกว่าเริ่มกลัวขึ้นคาน นอนไม่หลับ ยิ้มไม่ออก จึงอธิษฐานจิตขอเนื้อคู่ที่ดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่เจ้าชู้ ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยวกลางคืน และรักลูกอย่างแท้จริง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าใครก็ไม่อยากได้คู่ที่ดื่มเหล้า วันหนึ่งขณะเดินแถวห้างสรรพสินค้าในจังหวัดเชียงใหม่ มีชายต่างชาติผิวดำเรียกแล้วส่งยิ้ม ขอเบอร์โทรศัพท์ เธอก็ให้ไปโดยไม่รู้ว่าทำไม เขาโทรมาจีบทุกวัน จนรู้ว่ามีคุณสมบัติตรงตามที่อธิษฐานไว้ทุกประการ จึงตัดสินใจแต่งงานกัน
• 1:34:54 พ่อรังเกียจลูกเขยผิวดำ ว่าลูกโง่ที่สุด แต่เธอมองความดีข้างในเกินกำแพงสีผิว
  พ่อของเจ้าของจดหมายไม่ชอบชายคนนี้เพราะคิดว่าคนผิวดำมักนิสัยไม่ดี ขี้ขโมย เป็นโจรเหมือนในภาพยนตร์ ครูไม่ใหญ่แย้งว่านิสัยดีหรือไม่ดีอยู่ใต้ผิวหนัง ต้องมองที่จิตใจ ทั้งที่ฝ่ายชายมาจากครอบครัวดี พ่อจบปริญญาเอกทำวิจัยเชื้อโรคให้รัฐบาลอเมริกา แม่เป็นหมอ เธอพยายามให้เขาซื้อของมาฝากพ่อแต่ไม่เป็นผล พ่อไม่มองหน้าและฝากแม่มาบอกว่าลูกโง่ที่สุดที่เลือกคนผิวแบบนี้ แต่งกับสุนัขยังดีกว่า เธอเสียใจมากแต่เห็นว่าความดีในตัวเขาสูงค่าเกินกำแพงเชื้อชาติ เขามักย้ำว่าอย่ามองแค่ผิวหนัง ให้มองไปที่หัวใจแล้วจะรู้ว่าเขาจริงใจและรักจริง
• 1:40:47 สามีชาวอเมริกันครูสอนกอล์ฟที่เลือกนับถือพุทธ ฝึกสมาธิแบบเซน และรักเมืองไทยเหมือนบ้านเกิด
  จดหมายเล่าว่าสามีเกิดในสหรัฐอเมริกา อายุมากกว่า 16 ปี อาชีพสอนกอล์ฟและเขียนหนังสือเกี่ยวกับการเล่นกอล์ฟ (บรรทัดถอดเสียงช่วงนี้ปนภาษาอังกฤษมั่ว) ตอนเด็กไปเรียน Sunday School ที่สอนหลักคำสอนของศาสนาต่าง ๆ แล้วเลือกนับถือพุทธทั้งที่ครอบครัวไม่มีใครนับถือ อายุ 9 ขวบเรียนศิลปะป้องกันตัวแบบญี่ปุ่นจึงได้ฝึกสมาธิแบบเซน แล้วใช้สมาธิช่วยวงสวิงกอล์ฟจากศูนย์กลางกาย มาเมืองไทยครั้งแรกปี 2535 ตรงวันเกิดครบ 40 ปี ตามคำแนะนำของพ่อของไทเกอร์ วูดส์ ตั้งแต่มาครั้งแรกก็รักเมืองไทยเหมือนกลับบ้านเกิด คุ้นกับวัดไทยเป็นพิเศษ คิดว่าตัวเองเคยบวชมาก่อน เชื่อเรื่องกรรมและการเวียนว่ายตายเกิดโดยไม่มีใครสอน และบอกภายหลังว่าตอนเจอกันที่ห้างรู้สึกเหมือนเธอเคยเป็นภรรยาในอดีตชาติ