สกลนคร

เล่าเรื่องเมื่อเกือบสามสิบปีก่อนตอนยังเป็นพระหนุ่ม ไปสกลนครแล้วเจอหลวงปู่รูปหนึ่งที่ข้ามมาจากฝั่งลาว นั่งคอยอยู่หน้ากุฏิในคืนวันเพ็ญที่มีตะเกียงจุดไว้ ท่านผิวพรรณสวยงาม ในวัดเหมือนวัดร้าง เดินเท้าเปล่าสัมผัสดินทรายในคืนวันเพ็ญแล้วประทับใจจนถึงทุกวันนี้ ท่านบอกว่าครูไม่ใหญ่มีสมบัติมาก และเล่าว่าท่านอยู่ในถ้ำทางเหนือของประเทศลาวที่หนาวมาก นั่งธรรมโดยไม่ฉันอะไรเลยสิบห้าวัน หนาวจนมีเกล็ดคล้ายน้ำแข็งจับผิวกายและจับที่จีวร แต่ท่านบอกว่ามีความสุขและไม่รู้สึกหนาว เพราะเข้าถึงธรรมแล้วออกมาอีกทีหนึ่ง ครูไม่ใหญ่ติดใจตรงที่นั่งได้สิบห้าวันและผิวพรรณผ่องใส คุยกันแต่เรื่องธรรมปฏิบัติ ไม่มีเรื่องอื่น แล้วโยงว่าพระเณรทั่วไปไม่ต้องถึงขั้นนั้นก็หนาวแล้ว จึงให้มาถวายกองทุนเครื่องกันหนาว

เรื่องลึกลับเกี่ยวกับที่ดินที่ผู้เขียนซื้อได้สามปีที่จังหวัดสกลนคร สมัยก่อนในไร่นี้มีบ่อน้ำแห่งหนึ่ง ทั้งที่แทบไม่มีน้ำ อยู่ดี ๆ ก็มีเรือทองคำลอยขึ้นมาจากบ่อ หมุนวนให้ชื่นชมสักพักแล้วจมหายลงไป ชาวบ้านเห็นจึงคิดจะขุดเอาเรือทองคำ ผู้เขียนรู้สึกภูมิใจว่าแผ่นดินของเราเป็นแผ่นดินทอง