วางใจให้ถูกส่วน

นำให้รู้สึกว่าภายในตัวเป็นปล่องเป็นโพรงกลวงเหมือนท่อแก้วใส ค่อย ๆ หย่อนใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายเบา ๆ สบาย ๆ ต้องวางใจให้ถูกส่วน ตึงไปไม่ได้ หย่อนไปก็ไม่ได้ สังเกตว่าพอดีเมื่อวางใจแล้วมีความสุขสบายจนไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น ประคองความพอดีนั้นไว้ให้ต่อเนื่อง เมื่อใจละเอียดความใสสว่างจะเกิด มีดวงใส ดวงสว่าง องค์พระแก้วใส องค์พระแก้วสว่าง ให้ใจนิ่งดื่มด่ำในรสแห่งธรรมร่วมกันพักใหญ่ (มีช่วงเงียบให้นั่งราวสามนาที) รสแห่งธรรมทำให้จิตผ่องใส ปราศจากนิวรณ์ ใจมีพลัง นุ่มนวล ควรแก่การงาน

ในทางปฏิบัติ เส้นทางสายกลางอยู่ที่ศูนย์กลางกายของทุกคน ต้องวางใจให้ถูกส่วน ไม่ตึงเกินไปไม่หย่อนเกินไป ความพอดีสังเกตได้ว่าเมื่อวางใจที่ศูนย์กลางกายเหนือสะดือสองนิ้วมือ ใจจะรู้สึกสบายอย่างมีสติ ถ้าสติมากกว่าสบายก็ตึงเครียด ถ้าสบายมากกว่าสติก็ง่วงเหงาหาวนอนหรือฟุ้งซ่าน ต้องมีสติควบคู่กับสบาย รู้สึกไม่อยากเอาใจไปไว้ที่อื่น อยากอยู่ที่ศูนย์กลางกายนานแสนนาน นั่นคือถูกส่วนพอดี แล้วค่อย ๆ หย่อนใจลงไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายอย่างนุ่มนวล ยิ้มเบิกบานอยู่ภายใน