วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย

เล่าว่าคุณพ่อเป็นผู้หนึ่งในผู้ริเริ่มก่อตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมและวัดในประเทศอเมริกา เริ่มต้นจากบ้านปฏิบัติธรรมที่เมืองเซอร์ริโตส แล้ววัดอีกแห่งหนึ่ง และวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียที่เมืองอาซูซ่า ตามลำดับสามแห่ง ซึ่งท่านได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคุณอาคือเพื่อนรุ่นน้องท่านนั้นให้รู้จักบ้านปฏิบัติธรรมด้วย คุณพ่อและคุณอาเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก

เล่าว่าคุณพ่อกลับไปทำงานที่แคลิฟอร์เนียต่อและยังคงโทรหาลูก ๆ ที่เมืองไทยบ่อย ๆ จนกระทั่งวันที่ 6 กรกฎาคม ทางวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียได้ทราบข่าวว่าคุณพ่อเสียชีวิตในที่พักที่ท่านอาศัยอยู่เพียงคนเดียว โดยไม่รู้สาเหตุการเสียชีวิตและไม่ทราบวันที่แน่นอนว่าเสียชีวิตตั้งแต่เมื่อไหร่

ไฟล์เริ่มที่ช่วงเกริ่นรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการกับคาถาให้ได้ยิน ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้อากาศหนาว สงสัยจะโดนละอองฝน ขอให้แข็งแรงอย่าป่วย แล้วเกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษาที่ช่วยให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องถอดได้ราว เขาว่าผมปากเหมือน... (ยังไม่ยืนยันชื่อเรื่อง) และมีเรื่องราวดี ๆ จากวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย เป็นจดหมายเรื่องเยาวชน 37 คนที่จะมาบรรพชาเป็นสามเณร ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นหลายบรรทัด แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

ครูไม่ใหญ่ชื่นใจกับผู้สร้างบารมีทุกคน หยอกถามว่าเกิดมาจากไหน ไม่ได้ถามว่าจากโรงพยาบาล แต่ถามลึกไปกว่านั้น แล้วเข้าช่วงจดหมายจากวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย

จดหมายเล่าว่าตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ที่วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียมีเยาวชน 37 คนเข้าอบรมเตรียมบรรพชาเป็นสามเณรธรรมทายาทในวันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม พร้อมใจตั้งใจประพฤติตนเป็นเทือกเถาเหล่ากอของสมณะ โครงการรับอายุ 12-19 ปี แต่มีน้องชื่อจูเนียร์อายุ 7 ขวบมาขอสมัครบวชด้วยตัวเอง เจ้าหน้าที่ต้องเจรจาว่าถ้าอาบน้ำเองไม่ได้ก็บวชไม่ได้ ต้องตื่นตีห้า ไม่ได้กินข้าวเย็น จูเนียร์รับคำทุกข้อ บอกว่ากินแอปเปิ้ลก็ได้ พอรู้ว่าไม่ได้ก็ขอน้ำแอปเปิ้ลแทน (ชื่อเด็กสะกดตามที่ได้ยิน)

ครูไม่ใหญ่บอกว่าช่วงนี้เป็นเทศกาลวันแม่ พรุ่งนี้วันสมาธิโลก มีผู้ถือโอกาสมาสั่งสมบุญ โดยเฉพาะวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย เมืองอาซูซ่า จัดพิธีบวชอุบาสิกาแก้วระหว่างวันศุกร์ที่ 4 ถึงวันอาทิตย์ที่ 6 สิงหาคม มีผู้สมัครบวช 176 ท่าน อายุ 15 ถึง 75 ปี เป็นชาวลาว 29 ท่าน กัมพูชา 2 ท่าน อเมริกัน 4 ท่าน ศรีลังกา 1 ท่าน และชาวไทยอีก 137 ท่าน บินตรงไปจากเมืองไทย 2 ท่าน ทุกท่านยอมรับสภาพที่เกิดขึ้นด้วยความเต็มใจ ช่วงเวลาพิธีบวชในที่ถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่อนุโมทนาและขอให้อุบาสิกาแก้วใช้เวลาที่จำกัดตั้งใจรักษาศีลเจริญภาวนา ช่วยกันสร้างบรรยากาศให้เหมาะกับเพศอุบาสิกาแก้ว และเข้าถึงดวงธรรมและองค์พระใส ๆ

อ่านต่อว่าเมื่อได้มารู้จักวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียและฝึกสมาธิ ชีวิตก็เปลี่ยนไป ครูไม่ใหญ่ว่าแปลว่าหายเครียด ก่อนอ่านต่อครูไม่ใหญ่บอกว่าอ่านตามที่คุณมาตี้เขียนและแปลเป็นภาษาไทย ไม่มีความคิดของตัวเองร่วม เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนอนุปวาโท ไม่ให้ว่าร้ายหรือกระทบใคร แล้วอ่านว่าเธอเป็นลูกคนเดียว คุณแม่นับถือศาสนาคริสต์นิกายเมทอดิสต์อย่างเคร่งครัด บังคับให้ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์จนอายุสิบสามปี พออายุสิบสามก็ประท้วงคุณแม่ด้วยการไม่ไปโบสถ์และไม่นับถือศาสนาใดอีกเลย รู้สึกเหมือนคนหลงทางกำลังแสวงหาอะไรสักอย่าง จึงอ่านหนังสือศาสนาต่าง ๆ ทั้งศาสนายิวและศาสนาคริสต์ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่แสวงหา

วันหนึ่งเธอได้รับแจกโบรชัวร์การฝึกสมาธิภาคภาษาอังกฤษของวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ทำให้ได้มาวัดครั้งแรกในเดือนมกราคม 2545 สี่ปีที่แล้ว หลังนั่งสมาธิครั้งแรกบอกกับตัวเองว่า ใช่เลย ใช่เลย แล้วเข้าเพลง