วัดก็เข้า เหล้าก็กิน

ผู้เขียนรักการปฏิบัติธรรมและหยุดใจได้เร็วเพราะในอดีตเคยภาวนามามากพอสมควร แต่มีบุญปนบาป มีอัธยาศัยเข้าวัด แต่พอออกจากวัดก็ไปคบคนพาล ดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน เที่ยวกลางคืน เป็นพวกวัดก็เข้า เหล้าก็กิน บุญก็ทำ กรรมก็สร้าง ไม่ทำความดีสม่ำเสมอ ชีวิตชาตินี้จึงขึ้น ๆ ลง ๆ ถ้าเข้าถึงพระธรรมกายได้ บุญจะตัดรอนวิบากกรรม บางอย่างหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย แต่ถ้าผูกเวรมาแรงกล้า อย่างพระอรหันต์ที่ถอดเสียงคล้ายท่านพาหิยะ คู่เวรมาเป็นยักษิณีสิงวัวขวิดท่านจนมรณภาพตอนไปหาผ้ามาทำจีวร แต่เป็นภพสุดท้ายของท่าน หรือพระโมคคัลลานะที่เคยทำอนันตริยกรรมฆ่าพ่อแม่ซึ่งเป็นกรรมหนักมาก กรรมก็ยังส่งผลในชาติสุดท้าย ท้ายช่วงราว 8212 ถึง 8242 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง

เริ่มกรณีศึกษาเรื่องคุณพ่อของลูกอุบาสิกาที่อยู่เขตในกับหมู่คณะ คุณพ่อเป็นคนจิตใจเอื้อเฟื้ออารี พาครอบครัวทำบุญตามประเพณี แต่ก็ยังดื่มสุราอยู่ เรียกว่าวัดก็เข้า เหล้าก็กิน

เมื่อคุณพ่ออายุ 45 ปี เริ่มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ ร่างกายใช้ไม่ได้ครึ่งซีก แต่ยังพอทำกิจวัตรส่วนตัวได้เอง

ต่อมาเมื่ออายุ 69 ปี คุณพ่อมีอาการตัวแข็ง แพทย์สันนิษฐานว่าลิ่มเลือดกระจายอุดตันในเส้นเลือดสมอง และมีความเสี่ยงจะเสียชีวิตหากผ่าตัด แพทย์จึงให้ญาติเลือกว่าจะใช้เครื่องช่วยหายใจต่อหรือไม่ ครอบครัวเห็นว่าให้นำกลับบ้าน แล้วคอยให้ท่านนึกถึงบุญนึกถึงพระอยู่ราวสามวันจนกระทั่งเสียชีวิต

ลูกอุบาสิกาตั้งคำถามสามข้อ คือคุณพ่อละโลกแล้วเป็นอย่างไร ท่านอยู่ที่ใด และด้วยวิบากกรรมใดจึงทำให้ท่านต้องมาป่วยเป็นอัมพฤกษ์เป็นระยะเวลานาน แล้วในที่สุดก็เสียชีวิตตอนอายุ 69 ปี

คำตอบว่าในคืนที่คุณพ่อจะเสียชีวิต ท่านได้ฟังเสียงสวดมนต์ที่ลูกเปิดให้ฟัง และได้นึกทบทวนบุญต่าง ๆ ตามที่ลูกบอกให้นึกถึง ย้ำว่าใครอยู่ใกล้ผู้ป่วยต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ดี ต้องรู้หลักวิชาการทบทวนบุญให้ผู้ไข้ฟัง ผลคือใจของคุณพ่อเป็นกุศลและผ่องใสในช่วงชิงช่วงปิดงบดุลชีวิต สรุปว่าแม้วัดก็เข้าเหล้าก็กิน แต่สำคัญที่ช่วงท้ายว่าจิตผ่องใสหรือเศร้าหมอง

อธิบายว่าเมื่อจิตของคุณพ่อเป็นกุศลและผ่องใสก่อนเสียชีวิต มารวมกับกำลังบุญที่ท่านสั่งสมไว้เมื่อยังมีชีวิต บุญก็จะไปดูดบุญเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นบุญที่ท่านเคยบวชเป็นสามเณรหนึ่งพรรษา บุญที่ทำตามประเพณีตามที่ท่านเข้าใจ รวมถึงบุญที่ลูกเข้ามาบวชเป็นอุบาสิกาอยู่เขตในกับหมู่คณะ และบุญสร้างองค์พระที่ลูกทำให้ท่าน

ผลคือทันทีที่คุณพ่อละจากโลกนี้ไป ท่านรู้สึกเหมือนหลับแล้วตื่นขึ้น กลางวิมานไม้หลังใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายเรือนหอในเมืองมนุษย์ พร้อมกับเปลี่ยนเป็นเทพบุตรภุมเทวาระดับไฮโซในทันที

เล่าว่าด้วยผลบุญที่ลูกตั้งใจสั่งสมบุญสร้างบารมีอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แบบไม่มีข้อแม้ข้ออ้างและเงื่อนไข โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันอยู่เขตใน จะเป็นผลทำให้พระธรรมกายเมตตาไปโปรดและสอนสมาธิให้ท่านเทพบุตรภุมเทวา หรือคุณพ่อของลูกที่วิมานไม้หลังใหญ่ของท่าน

ย้ำว่าถ้าบุญไม่ได้ชิงช่วงส่งผลก่อน บาปอกุศลที่ท่านเคยทำผิดทำพลาดไว้ เช่นบาปจากการดื่มน้ำเมาในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็จะส่งผลให้ท่านต้องไปรับกรรมในอบายภูมิ จึงสรุปว่าการเตรียมตัวเตรียมใจให้ใส ๆ ก่อนละโลกสำคัญมาก

นอกจากสอนสมาธิ พระธรรมกายยังสอนให้ท่านเทพบุตรอย่าประมาท เพราะที่ท่านได้มาบังเกิดเป็นภุมเทวาระดับไฮโซได้ ก็เพราะได้ลูกสาวดี ที่ไปช่วยให้ท่านนึกถึงบุญทุก ๆ บุญในช่วงชิงช่วง จึงมีใจผ่องใสก่อนเสียชีวิต และย้ำอีกว่าบาปที่เคยทำผิดกฎแห่งกรรมไว้นั้นไม่ได้สูญหายไปไหน

เล่าว่าทุกคนในครอบครัวได้ทำบุญและอุทิศส่วนบุญส่งไปให้ท่านด้วย ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องหมั่นนั่งสมาธิให้ใจหยุดนิ่งเสมอ เพราะจะทำให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์ สิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ก็จะค่อยหมดไป

ท่านเทพบุตรภุมเทวาฝากสารความรักและความคิดถึงมาถึงลูกและทุกคนในครอบครัว ว่าท่านดีใจมากที่พระธรรมกายเมตตามาโปรด พระธรรมกายที่มาหาท่านช่างงดงามจริง ๆ แม้ไม่เคยเห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์จริงมาก่อน แต่การได้เห็นพระธรรมกาย ก็ทำให้รู้สึกเหมือนได้อยู่ต่อหน้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจริง ๆ จนเชื่อมั่นในอานุภาพของพระพุทธศาสนามาก และอยากให้ทุกคนได้เห็นพระธรรมกายเหมือนที่ท่านเห็น

ท่านเทพบุตรบอกว่าตอนนี้มีความสุขสบายมาก เพราะไม่ต้องลำบากกาย และไม่ต้องให้ใครมาดูแลเหมือนสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านขอขอบคุณทุกคนที่มาคอยดูแลในสมัยที่ท่านป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ถ้าไม่ได้ป่วยแบบนั้นทุกคนก็คงไม่ต้องลำบากและเป็นภาระ

ท่านเทพบุตรรู้สึกปลื้มใจในตัวลูกสาวที่มาช่วยงานวัด และเพราะเป็นลูกสาวของท่านนี่เองจึงนำให้พระธรรมกายเมตตามาโปรดที่วิมานไม้แห่งนี้ ท่านบอกว่าถ้าไม่ได้ลูกที่ทำบุญให้และช่วยทำให้ท่านมีใจเป็นบุญเป็นกุศลก่อนเสียชีวิต ท่านเองก็ไม่รู้ว่าจะได้มาอยู่ตรงนี้หรือไม่

ท่านเทพบุตรฝากให้ลูกช่วยดูแลคุณแม่และทุกคนในครอบครัว ส่วนตัวท่านจะตั้งใจนั่งสมาธิตามที่พระธรรมกายมาโปรดสอน ท่านรู้แล้วว่าชีวิตหลังความตายอยู่ได้ด้วยบุญเท่านั้น เพราะทุกสิ่งในวิมานไม้แห่งนี้ ทั้งทิพยสมบัติและความเป็นอยู่ที่ดี เกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งบุญทั้งสิ้น

ท่านเทพบุตรอยากให้ทุกคนในครอบครัวเชื่อมั่นในเรื่องบุญให้มาก ๆ ตั้งใจสั่งสมบุญบ่อย ๆ เพื่ออนาคตในวันที่ทุกคนต้องลาลับจากโลกนี้ไป จะได้มีความสุขในปรโลก และเมื่อทำบุญแล้วก็ขอให้อุทิศส่วนบุญส่งมาให้ท่านบ่อย ๆ ปิดท้ายว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ให้รีบทำบุญเสียเถิด