ลูกน้องโกงเงิน

เล่าว่ามีลูกน้องที่ตัวเฮียรักและไว้ใจมาก อยู่กันมา 25 ปี ตัวเฮียให้ลูกและเมียของเขามาขายของหน้าโรงหนังโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ลูกน้องคนนี้ดูแลโรงหนังและรับผิดชอบเบิกฝากเงินธนาคาร ทำงานด้วยความซื่อสัตย์มาตลอด วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 ตัวเฮียให้ไปเบิกเงินหนึ่งล้านเจ็ดแสนบาท เขากลับมารายงานว่าถูกฉกเงินไปเจ็ดแสน เหลือมาแค่ล้านเดียว ตัวเฮียจึงแจ้งความ ตำรวจสอบสวนพบพิรุธหลายอย่างและนัดให้มาเข้าเครื่องจับเท็จวันรุ่งขึ้น เช้านั้นลูกน้องมาดักรอหน้าบ้านแล้วยิงตัวเฮีย จากนั้นยิงตัวตายตามไป ลูกชายคนโตได้ยินเสียงปืนออกมาเห็นพ่อถูกยิงจึงอุ้มไว้ในอ้อมอกและนำส่งโรงพยาบาล แต่ตัวเฮียเสียชีวิตในอ้อมอกของลูกชายก่อนถึงโรงพยาบาล

ช่วงต้นถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ จับความได้ว่าเจ้าของจดหมายเล่าเรื่องคุณปู่ที่มาจากเมืองจีน มาถึงเมืองไทยรับจ้างแบกข้าวสาร เก็บเงินได้ก็เริ่มรับเหมาจนมีฐานะขึ้นมา ก่อนเสียชีวิตคุณปู่ถูกลูกจ้างโกงเงินไปหมด เครียดมาก ความดันขึ้น อยากลืมเรื่องนี้แต่ยิ่งอยากลืมกลับยิ่งจำ ครูไม่ใหญ่ทวนว่าอยากลืมกลับจำ อยากจำกลับลืม คนเหล่านี้คิดให้ดีก็น่าขำ ช่วงกลางมีบรรทัด jingle ราวครึ่งนาที