พระเจ้าสากล

บอกว่าเพราะรักเพื่อนมนุษย์อย่างแท้จริงจึงบอกเรื่องที่เป็นแก่นของชีวิตของมวลมนุษยชาติทุกชาติ ทุกศาสนา ทุกเผ่าพันธุ์ คือสิ่งที่มีอยู่ในตัวซึ่งจะเรียกอะไรก็ได้ จะเรียกว่าพระเจ้าสากลที่ทุกคนเข้าถึงได้ก็ได้ แต่ชาวพุทธและผู้ที่เข้าถึงจะเรียกว่าธรรมกาย ผู้ที่ยังไม่ถึงจะเรียกตามที่เป็นที่พึ่งที่ระลึกของตัวก็ได้ สำคัญที่เข้าถึงได้ตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าหลายปีก่อนที่สวนบัวมีเพื่อนพี่น้องมุสลิมไปปฏิบัติธรรม ไม่ให้เธอสวดมนต์ไหว้พระ ให้เป็นผู้สังเกตการณ์ เพราะสมาธิเป็นของสากลไม่ขัดความเชื่อใด มนุษย์มีสิทธิเสรีภาพจะเชื่ออะไรก็ได้ นั่งไปชั่วโมงหนึ่งได้ยินเสียงร้องไห้ เธอออกไปร้องข้างนอก บอกว่าปฏิเสธแล้วบอกไป ไป ไป แต่ท่านกลับมา มา มา ไม่สบายใจเพราะขัดความเชื่อ แต่ก็มีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าสิ่งที่เห็นเป็นของสากล เรียกว่าพระเจ้าสากลก็ได้ อย่าปฏิเสธเพราะท่านมากับความสุข มีอยู่แล้วในตัวมนุษย์ทุกคน ความเชื่อเป็นกรอบภายนอก แต่ภายในเหมือนกันเป็นความเหมือนที่อยู่ในความต่าง สันติภาพภายนอกเกิดจากสันติสุขภายใน