-
41:03
ทบทวนชีวิตพระลูกชายที่ละสังขาร: เกิดในตระกูลคหบดี เป็นลูกชายคนเดียว
ทบทวนเรื่องพระลูกชายที่ออกอากาศเมื่อวาน ฉายาที่ได้ยินคล้าย ๆ ว่ากตวัฒฒโน ว่าชีวิตท่านงดงามจริง ๆ ท่านเป็นผู้ได้โอกาสมาสร้างบารมี ไม่ใช่ได้โอกาสหรือหมดทางเดินในทางโลก เพราะอยู่ในตระกูลคหบดี ตระกูลที่มีทรัพย์มากพอในระดับที่จะแบ่งปันให้ผู้อื่นได้ นอกจากเจือจุนภายในครอบครัว หมู่ญาติ เพื่อนร่วมงาน ลูกน้องบริวาร ยังเจือจุนไปถึงคนอื่นได้ และเป็นลูกชายคนเดียว จึงเป็นหัวแก้วหัวแหวนของบ้าน
-
42:07
ท่านมีอุปนิสัยนักบวชตั้งแต่เยาว์วัย ทรัพย์ให้ความสุขได้เพียงในขอบเขต
เล่าว่าท่านมีอุปนิสัยเป็นนักบวชตั้งแต่ยังเยาว์วัย ไม่มีอุปนิสัยไปในทางโลกเลย แม้สิ่งแวดล้อมจะหล่อหลอมด้วยภารกิจทางโลกก็บดบังบารมีของท่านไม่ได้ เหมือนผู้มีบุญหรือพระโพธิสัตว์ในกาลก่อน จะมีทรัพย์มากแค่ไหนก็แล้วแต่ เมื่อถึงจุดอิ่มตัวก็เกิดปัญญาว่าทรัพย์ให้ความสุขอยู่ในขอบเขต แค่ให้เราไม่เจอปัญหาและแรงกดดันจากการไร้ทรัพย์ ปรารถนาอะไรที่ทรัพย์หามาได้ก็หาได้ แต่ทรัพย์ไม่อาจหาความสุขที่แท้จริงได้ ท่านจึงสละเพศคฤหัสถ์ ทรัพย์สมบัติทั้งมวล ลาหมู่ญาติออกบวช บวชมาตั้งแต่เป็นสามเณร แล้วออกไปดำเนินชีวิตทางโลกเพื่อความสบายใจของหลาย ๆ ท่าน จนบารมีเต็มเปี่ยมใจเรียกหาเพศสมณะจึงกลับมาบวชใหม่
-
44:21
บวชแล้วบำเพ็ญสมณธรรมอย่างท่านไม่ง่าย และเป็นอภิชาตบุตรลูกแก้วของโยมแม่
ย้ำว่าการบวชนั้นใครก็พอบวชได้ แต่บวชแล้วสั่งสมบุญบารมีบำเพ็ญสมณธรรมอย่างท่านนั้นไม่ใช่ง่าย เป็นชีวิตที่สมบูรณ์ ต้องมาทบทวนให้ฟังเพราะนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกบางท่านอาจไม่ได้ยิน ท่านครบทั้งทาน ทั้งศีล ทั้งภาวนา ครบบุญกิริยาวัตถุสิบ ทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตร โดยเฉพาะกับโยมแม่ถือว่าเป็นอภิชาตบุตร เป็นลูกแก้ว
-
45:05
วิบากกรรมไม่เว้นแม้พระอรหันต์ ท่านทำหน้าที่ทหารจึงมีวิบากตามมา
อธิบายว่าแม้วิบากมาตัดรอนก็ตาม วิบากกรรมในอดีตที่ท่านทำนั้นก็ทำด้วยหน้าที่ คือหน้าที่ของชาติ ของทหาร ซึ่งจะต้องไปตายแทนคนอื่น และทหารก็มีวิธีการของทหารคือมุ่งเอาชนะอย่างเดียว แต่ตอนสุดท้ายในภพนั้นก็ออกบวช บุญบวชจึงมาต่อเนื่อง แต่วิบากกรรมก็คือวิบากกรรม ไม่เว้นแม้แต่พระอรหันต์หรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อมีกายมนุษย์ในภพสุดท้ายก็ยังต้องเจอวิบากกรรม แต่ท่านเจอแล้วทำถูกหลักวิชา
-
46:00
ตายแล้วไปสุคติยากเท่าฝุ่นในเล็บมือ เทียบกับฝุ่นในผืนแผ่นดินที่ไปอบาย
บอกว่าคนเรายังไงก็ต้องตายทุกคน แต่ตายแล้วไปสวรรค์นี่ไม่ใช่ง่าย และไม่ใช่แค่จาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ หรือยามา แต่เป็นดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ยิ่งไม่ง่ายเลย ทุกคนในโลกแม้บางคนเชื่อว่าตายแล้วสูญ ลึก ๆ ก็ยังอยากไปสวรรค์ ใครมาแนะนำว่าทำอย่างนี้ไปสวรรค์ก็เอา ไหว้จอมปลวกไหว้ตอไม้ก็เอา หรือมีเทพเจ้าสูงส่งมาช่วยเคลียร์บาปกรรมให้หมดก็เอา แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่าผู้ไปสุคติภูมิเท่ากับฝุ่นในเล็บมือ ผู้ไปอบายภูมิเท่ากับฝุ่นในผืนแผ่นดิน แปลว่าแม้อยากไปสวรรค์ ถ้าไม่ทำถูกหลักวิชาก็ไปไม่ได้
-
48:23
พิธีที่งดงามสมเกียรตินักรบกองทัพธรรม ไม่ใช่ว่าใครก็ได้โอกาสอย่างนี้
บอกว่าใครเป็นโยมพ่อโยมแม่ก็ให้ปลื้มปีติยินดีในการสร้างบารมีของท่านเถอะ เมื่อถึงวาระของท่านท่านก็ไปดี และภาพพิธีนั้นงดงามสมเกียรตินักรบกองทัพธรรม ครูไม่ใหญ่ปลื้มว่าภาพเหล่านี้เกิดขึ้นได้เพราะความดีของท่าน ไม่ใช่ว่าใคร ๆ จะได้โอกาสได้จัดพิธีที่เจดีย์ ในโลกหกพันกว่าล้านคนได้โอกาสไม่กี่คน แม้ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกที่มียศถาบรรดาศักดิ์ก็ไม่มีโอกาส ตรงนี้เฉพาะผู้มีบุญที่สั่งสมบุญมาอย่างดีแล้วเท่านั้น
-
49:23
ตรวจดูแล้วท่านมีปีติ และกำลังตกเบิกรับบุญที่หมู่ญาติอุทิศไปให้
เล่าว่าวันนี้ได้เล็งญาณตรวจดู พบว่าท่านมีปีติ คิดได้ว่าการพลัดพรากเป็นสิ่งธรรมดา แต่ปีติว่าผลแห่งบุญที่ทำมาส่งผลอย่างนี้ซึ่งใคร ๆ ก็ไม่อาจจะได้ ท่านปลื้มใจว่าหมู่ญาติเข้าใจเรื่องราวความจริงของชีวิตและสั่งสมบุญ ตอนนี้ท่านก็ตกเบิกรับบุญที่อุทิศไปให้ตลอด ทบทวนบุญไปเรื่อย ๆ อย่างมีความสุข สรุปว่าบุญนั้นแหละเป็นที่พึ่งกับเราทั้งในยามยาก ยามรวย ยามตาย และแม้ตายแล้ว