พระธรรมกายเกตุดอกบัวตูม

บอกว่าจึงเคารพเลื่อมใสหลวงปู่มากที่ทำให้เรารู้จักที่พึ่งภายใน ว่าพระธรรมกายมีลักษณะเกตุดอกบัวตูม หน้าตักเท่าความสูง และมีลักษณะมหาบุรุษ ซึ่งเรารู้จักลักษณะมหาบุรุษจากท่านถึงสามแบบ ต่างจากที่อ่านในตำราซึ่งมีอย่างเดียว แล้วขยายว่าแบบที่หนึ่งคือมหาบุรุษผู้ค้นพบหนทางแห่งการพ้นทุกข์ด้วยพระองค์เอง ไม่มีใครสอน กำจัดกิเลสอาสวะในตัวเองหมดสิ้น แล้วสั่งสอนผู้อื่นทั้งมนุษย์และเทวดา แบบที่สองคือกายธรรมภายใน และแบบที่สามคือมหาบุรุษนักรบ บอกว่าเอาย่อ ๆ ก่อนเพราะเวลาไม่พอ แล้วจะค่อย ๆ ขยายความไปเรื่อย ๆ

วิธีที่เธอนั่งคือหายใจเข้าออกช้า ๆ ผ่อนคลาย วางใจไว้กลางท้อง ถ้ามีความคิดแทรกก็ภาวนาสัมมาอะระหัง ต่อมาเห็นดวงแก้วที่กลางท้องมาเอง ชัดใสตลอดเวลา ถ้าอากาศร้อนศูนย์กลางกายจะใสเย็น ถ้าอากาศหนาวกลางท้องจะอบอุ่น ครูไม่ใหญ่ว่าผสมกันพอดี บางครั้งรู้สึกร่างกายใสเป็นแก้ว มองเข้ากลางไปเรื่อย ๆ ดวงแก้วขยายใหญ่จนคลุมตัว แล้วเห็นพระธรรมกายเกตุดอกบัวตูม ขาวใสสว่าง นุ่มนวลเหมือนมีชีวิต ทั้งที่ไม่ได้คาดหวังมาก่อน