ปีติทุกวัน

อธิบายว่าการมีปีติใจได้ทุกวันเป็นทางมาแห่งบุญที่ทวีเพิ่มขึ้น จะกลั่นกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ใจจะสูงส่งทุกครั้งที่ปลื้มปีติในผลบุญที่ทำมาแล้ว มีปีติสุขว่าถ้าเราตายตอนนี้เราก็ไปดีเพราะถูกหลักวิชาทำใจให้ใส และบุญนี้เป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในสังสารวัฏ เป็นทางมาแห่งสมบัติทั้งสาม คือมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ การปฏิเสธบุญคือการปฏิเสธสมบัติ สิ่งที่จะได้คือวิบัติ

สรุปว่าที่มาบวชก็เพื่อให้มีสิ่งของเหลือน้อยที่สุด ไม่มีอะไรเป็นเครื่องกังวล ชีวิตวันหนึ่งผ่านไปด้วยการบำเพ็ญสมณธรรม ชำระกาย วาจา ใจให้สะอาดบริสุทธิ์ นี่คือวัตถุประสงค์การมาบวช เพราะฉะนั้นทุกวันพระต้องทบทวนสิกขาบทว่าครบถ้วนบริบูรณ์ไหม ปฏิบัติถูกหลักวิชาเป็นพระแท้ไหม ถ้าถูกหลักวิชาก็จะมีความปลื้มปีติดื่มกินความปีติทางใจทุกวัน พอเห็นผ้ากาสาวพัสตร์ห่มคลุมกายก็ปลื้มว่าวันนี้เราเป็นพระสมบูรณ์