ปากช่อง

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 25 พ.ย. 2548 25 พ.ย. 2548

• 1:38:14 พ่อไม่เคยพูดถึงแม่ แต่งงานใหม่แล้วเลี้ยงลูกด้วย แล้วอายุเก้าขวบถูกพาไปอยู่กับพี่สาวที่ปากช่อง
  ผู้เขียนมีแต่คุณพ่อคอยเลี้ยงดูเสมอ ท่านไม่เคยพูดถึงคุณแม่ให้ฟังเลย ผู้เขียนรู้เรื่องแม่จากพี่ ๆ หลังคุณแม่เสียชีวิตคุณพ่อก็แต่งงานมีครอบครัวใหม่แล้วนำตัวผู้เขียนมาเลี้ยงดูด้วย ส่วนลูกคนอื่นก็โตแยกย้ายไปหมด ขณะที่อยู่กับคุณพ่อ ผู้เขียนคิดว่าแม่เลี้ยงคือแม่แท้ ๆ ของตน เพราะรักท่านและท่านก็รักและหลงผู้เขียนไม่แพ้กัน ครูไม่ใหญ่ว่านี่ถือว่าถูกรางวัลที่หนึ่ง แต่เมื่อผู้เขียนอายุเก้าขวบ พี่สาวคนที่สองซึ่งมีครอบครัวอยู่ที่โคราชมารับตัวไปอยู่กับพี่สาวคนที่หนึ่งซึ่งมีครอบครัวอยู่ที่อำเภอปากช่อง ผู้เขียนคิดว่าจะได้เรียนหนังสือต่อเพราะตอนนั้นเรียนอยู่แค่ชั้น ป.3 และคิดว่าพี่สาวคนนี้จะเป็นคนใจดีคงช่วยส่งเสียให้เรียนสูงขึ้น แต่กลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
• 1:42:24 ถูกใช้งานเยี่ยงทาสจนอายุสิบแปดจึงหนีออกจากบ้าน ไปเป็นสาวโรงงานแล้วมีสามีคนแรกที่เจ้าชู้
  ผู้เขียนถูกพี่สาวใช้ทำงานอยู่ที่บ้านเยี่ยงทาสคนหนึ่ง เป็นอย่างนี้จนกระทั่งอายุได้สิบแปดปีจึงหนีออกจากบ้านไปเป็นสาวโรงงาน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าให้พี่สาวชวนไปสร้างเสาแก้วพันปีแทนคำขอโทษ แล้วผู้เขียนไปมีสามีคนแรกซึ่งเป็นคนหมู่บ้านเดียวกันในเมืองปากช่อง เขาเป็นคนเจ้าชู้มาก ชอบเที่ยวผู้หญิง ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน ทำทุกอย่าง แต่ผู้เขียนก็อยู่กับสามีคนนี้ได้ถึงเจ็ดปี มีลูกด้วยกันสามคน แต่ทำแท้งลูกคนที่สอง จึงเหลือเพียงสองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง และลูกสาวเกิดมาไม่ปกติ ปากแหว่งเพดานโหว่ ผู้เขียนอดทนทำงานขายอาหารแห้งในตลาดสดเลี้ยงดูลูกอยู่ตามลำพัง สามีไม่เคยมาเหลียวแลเลย แต่โชคดีที่พ่อแม่สามีมารับหลานทั้งสองไปเลี้ยงเสียเอง ผู้เขียนจึงได้ออกไปหางานทำหาเงินเลี้ยงลูกและช่วยพ่อแม่สามีด้วย ครูไม่ใหญ่สรุปว่าสามีไม่ดีแต่พ่อแม่สามีดี