ปล่อยวางเรื่องสมมุติ

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนาเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายใน ปรับกายโดยหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกส่วนไม่ให้เกร็ง ปรับใจให้เบิกบาน แช่มชื่น ผ่องใส นึกถึงธรรมชาติใส ๆ เหมือนนั่งริมสระที่มีดอกบัวบานสะพรั่ง สายน้ำเย็นฉ่ำ ทุ่งหญ้ากว้าง ให้หลุดจากความกังวล ปล่อยวางปัญหา ภารกิจ สัมภาระที่แบกอยู่ในใจ เพราะเป็นของสมมุติ ของชั่วคราว อยู่กับสมมุติแต่ต้องรู้เท่าทัน ต้องรู้จักปลง ปล่อย วาง

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย แล้วระลึกถึงบุญกุศลและแผ่เมตตา หลับตาเบา ๆ พอเปลือกตาแตะกัน ปรับใจปล่อยวางเรื่องราวภายนอกและภารกิจทั้งหลาย ให้ใจโล่งโปร่งเบาเบิกบาน มองให้เห็นว่าวัฏสงสารหาเบื้องต้นท่ามกลางเบื้องปลายไม่ได้ สิ่งเดียวที่พึ่งได้คือธรรมะภายใน เพราะคนสัตว์สิ่งของล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตน เป็นของสมมุติชั่วคราว เราอยู่ในโลกสมมุติแต่ไม่ยึดติด ทางวิมุตติมีทางเดียวอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ซึ่งเป็นที่สถิตของพระรัตนตรัยภายใน คือพระธรรมกาย

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ตรึกถึงบุญแล้วแผ่เมตตา เริ่มจากปรับกายให้สบายอย่างมีสติ หลับตาเบา ๆ ไม่ให้ส่วนใดเกร็ง แล้วปรับใจปล่อยวางเรื่องภายนอก ทำใจให้เบิกบาน บริสุทธิ์ พิจารณาว่าวันคืนล่วงไป เราได้ทำที่พึ่งที่แท้จริงให้ตัวเองแล้วหรือยัง สรรพสิ่งภายนอกเป็นของสมมุติชั่วคราว อยู่กับสมมุติแต่อย่าติด รู้จักปล่อยรู้จักวาง คลายความยึดมั่น