ถ้าเธอจะไปกับฉัน

ครูไม่ใหญ่ทวนท่อนถ้าเธอจะไปกับฉัน ว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน แล้วบอกว่าจะชวนสร้างบุญบารมีอย่างเดียว เพื่อเป็นผู้มีบุญมาก อุปสรรคน้อย มีความสุขความสำเร็จ บุญมากไปตัดรอนวิบากกรรมวิบากมารจากชาติก่อนให้หนักเป็นเบาเบาเป็นหาย ตายแล้วไปสวรรค์ เป้าหมายคือที่สุดแห่งธรรมจึงต้องมีบุญมาก ต้องมีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติเป็นอุปกรณ์ ไม่ตระหนี่ ไม่วิตกกังวลอนาคต ต้องตอกย้ำซ้ำทุกวันเพราะลืมง่าย เปรียบกับอาหารเช้าที่ใช้ได้แค่ถึงเที่ยง บุญใช้ไปก็หมดไปจึงต้องสร้างใหม่เรื่อย ๆ อย่าคิดว่าทำมามากแล้ว ถ้ามีบุญพอจริงเราไปนิพพานแล้ว ไม่ต้องมานั่งอยู่อย่างนี้

ครูไม่ใหญ่อธิบายเพลงว่าถ้าไปกับฉันจะได้พักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ แล้วลงมาสร้างบารมีอย่างเต็มที่พร้อมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ สั่งสมบารมีตั้งแต่เกิดจนหมดอายุขัยทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ถ้าไปกับเขา ที่แน่ ๆ คือไม่ได้ไปที่สุดแห่งธรรมและไม่ได้พักที่ดุสิตบุรี อาจไปพักในขุมใดขุมหนึ่งหรือเป็นภุมเทวา มีแต่เรื่องยุ่ง ส่วนอยู่กับฉันมีแต่เรื่องหยุดเย็นสบายเบิกบาน จึงให้คิดให้ดีว่าจะเป็นเพชรหรือเป็นกรวด เพชรกว่าจะเป็นเพชรต้องใช้เวลาหลายล้านปี แล้วจะเปลี่ยนจากเพชรเป็นกรวดทำไม