ดอยสุเทพ

เล่าว่าน้องน็อตเป็นผู้มีหัวใจยิ่งใหญ่ รักการปฏิบัติธรรมมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย ครูไม่ใหญ่เห็นเธอตั้งแต่ตัวเล็ก ๆ พาน้องชายตัวเล็กไปนั่งสมาธิภาวนาที่ดอยสุเทพตั้งแต่เย็น น้องชายร้องหาแม่ พี่ก็ต้องไปปลอบ ซึ่งนึกไม่ถึงว่าเด็กที่พาน้องไปนั่งสมาธิจะมาเป็น Miss Thailand Universe

เล่าว่าท่านเป็นคนมีกำลังใจสูงส่ง สามารถเปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาส ตัดใจในเรื่องที่คิดแล้วทุกข์ทรมานไม่เกิดประโยชน์ได้จริง ๆ แล้วเริ่มต้นใหม่ด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง เป็นมนุษย์มหัศจรรย์คนหนึ่งที่ครูไม่ใหญ่ได้เห็นมา ยามเจออุปสรรคจะพูดได้คล่องและนุ่มนวล ชอบพูดตรง ๆ ใครพูดเรื่องบุญเรื่องธรรมะจะสนใจฟังเป็นพิเศษ แต่แปลกที่เที่ยวไม่เป็น ชอบแต่เที่ยวกรรมฐาน แล้วเล่าครั้งที่พาหมู่คณะไปปฏิบัติธรรมบนดอยสุเทพ ท่านตัดใจทิ้งงานขึ้นมา นั่งนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ สบาย ๆ วันสองวันก็ตัดอารมณ์ได้

ต้นช่วงถอดเพี้ยนเป็นเสียงซ้ำ แล้วเป็นผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูผู้หญิงอีกท่าน โรงเรียนของเธอให้นักเรียนทั้งโรงเรียน 3,500 คนแข่งตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าทุกปี เธอรู้จักวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี 2529 ได้รับมอบให้ดูแลห้องจริยธรรม ฝึกสมาธิพร้อมนักเรียน นักเรียนเห็นดวงแก้วแต่เธอยังมืดอยู่ รู้สึกอายนักเรียนมาก จึงฝึกวันละสี่รอบ คือตื่นกลางดึก เพิ่มทีละห้านาทีจนถึงหนึ่งชั่วโมง ก่อนเข้าเรียน หลังเลิกเรียน และก่อนนอน เพราะคิดว่าครูสอนสมาธิทำไม่ได้แล้วจะสอนนักเรียนได้อย่างไร สามเดือนใจเริ่มสงบ กำหนดนิมิตดวงแก้วได้ทุกอิริยาบถ ปี 2534 ได้ไปนั่งสมาธิกับหลวงพ่อที่ดอยสุเทพ วางใจกลางความสว่างจนดวงแก้วผุด ดีใจแล้วหาย วันที่ห้าเห็นดวงแก้วชัดใส มีดวงใหม่ซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ แล้วมีองค์พระแก้วผุดเป็นชุด ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเหมือนประสบการณ์ของ ผอ.เขต แม้ห่างกันยี่สิบปีและอยู่คนละจังหวัด แปลว่าเป็นประสบการณ์สากล เธอรายงานหลวงพ่อ ท่านให้วางใจที่ศูนย์กลางกายดูไปเรื่อย ๆ