ค้ำประกันใช้หนี้แทน

ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องนี้น่าศึกษา เพื่อนกู้เงินมาทำบุญโดยผู้เขียนค้ำประกัน แต่ไม่ใช้หนี้สักบาท ผู้เขียนจึงใช้แทนโดยคิดว่าบุญนั้นเป็นของเรา เฉลยว่าบุญที่เพื่อนทำจะส่งผลให้ชาติหน้ามาเป็นบริวารอาศัยใบบุญของผู้เขียนจึงอยู่รอด ส่วนบาปที่ไม่ใช้หนี้ทำให้ลำบากยากจน แต่จิตยังเป็นกุศลจึงได้อาศัยใบบุญผู้ที่ค้ำและใช้หนี้แทน ส่วนบุญของผู้เขียนจะเป็นสมบัติติดตัวไปภพหน้า ได้มากน้อยขึ้นกับความปีติยินดีและการตัดใจได้เด็ดขาด

จดหมายเล่าต่อ (ต้นช่วงขาดครึ่งประโยค) ว่าพี่ชายรับช่วงกิจการของพ่อ ส่วนผู้เขียนไปเปิดร้านของตัวเอง ไม่นานพี่ชายมีหนี้สินมากเพราะเอาโฉนดที่ดินไปค้ำประกันให้เจ้าหนี้รายหนึ่ง ผู้เขียนสงสารเข้าไปช่วยจนติดร่างแหไปด้วย เจรจาขอผ่อนแต่เจ้าหนี้จะยึดบ้านให้ได้ วันหนึ่งผู้เขียนปวดหัวมากไปเฝ้าร้านไม่ไหว จึงให้น้องชายไปแทน บ่ายวันต่อมามีชายสองคนขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าร้าน คนหนึ่งจำน้องชายได้เพราะเพิ่งเจอกันเมื่อสามวันก่อนและทำงานที่เดียวกับเพื่อนของพี่ชายคนที่สาม คืนนั้นจึงได้รู้ว่าเขาถูกจ้างมาฆ่าผู้เขียนค่าหัวสามหมื่นบาท กฎของมือปืนคือรับเงินแล้วต้องฆ่า ไม่งั้นจะถูกตามฆ่าเอง เขาเสนอให้เลือกว่าจะให้กลับไปฆ่าผู้จ้าง หรือให้เงินพาครอบครัวหนี ผู้เขียนให้เงินสามหมื่นบาททันที เรื่องจึงจบดี เกือบไป

คุณพ่อคุณแม่เอาบ้านของคุณพ่อค้ำประกันให้น้องชายคุณแม่ แต่น้องชายใช้เงินผิดประเภทจนการค้าขาดทุน คุณพ่อคุณแม่ต้องรับใช้หนี้ล้านกว่าบาทเมื่อ 24 ปีก่อน ธนาคารจะยึดบ้าน ทุกคนลำบากมาก แต่คุณพ่อคุณแม่ต่อสู้อย่างอดทนไม่ทอดทิ้งกันจนผ่านวิกฤตมาได้ (ครูไม่ใหญ่ว่าสุดยอดคู่บุญคู่บารมี) หลานชายสองคนซึ่งเป็นลูกของน้องชายคุณแม่ คุณแม่รับเป็นบุตรบุญธรรม รักเหมือนลูกแท้ ๆ ทั้งสองเคยบวชเณรและบวชธรรมทายาท (เลขรุ่นตามที่ถอดได้ 19 และ 29) ปัจจุบันเป็นอาสาสมัครช่วยงานวัด