คุณใบอ่อน

หลังช่วงพักที่ถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ทักทายชาวกรีกที่กำลังดูอยู่หน้าจานดาวธรรม ชมว่าชาวกรีกน่ารัก รักครอบครัว ยิ้มง่าย เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ตอนนี้รักการปฏิบัติธรรม ทุกคนดีใจเมื่อรู้ว่าบรรพบุรุษของตัวเป็นชาวพุทธมาก่อน จึงสนใจปฏิบัติธรรมและทยอยส่งผลการปฏิบัติธรรมมา วันนี้เป็นของคุณใบอ่อน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าใบอ่อนเป็นชื่อคน ไม่ใช่ใบไม้อ่อน ๆ (นามสกุลถอดเพี้ยน)

คุณใบอ่อนทำร้านอาหารจีน ครูไม่ใหญ่แซวว่าทำไมไม่ทำอาหารไทย ร้านตั้งอยู่บนเกาะครีต เกาะใหญ่ที่สุดของประเทศกรีซ ฤดูร้อนมีนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก เป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่ อยู่ที่นั่นมาเกือบสามสิบปี คนไทยที่อยู่ที่นั่นส่วนใหญ่ทำร้านอาหาร เธอเลือกทำร้านอาหารเพราะอาหารเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ที่สำคัญที่สุด ถ้าไม่มีชีวิตอยู่ เสื้อผ้าที่อยู่อาศัยยารักษาโรคก็ไม่มีความหมาย จึงอยากให้ทุกคนอิ่มอร่อย

ช่วงแรกของชีวิตที่เกาะครีตเครียดมาก เพราะมีกฎเกณฑ์เรื่องการนับถือศาสนาเคร่งครัด ทุกคนที่มาอยู่ต้องเปลี่ยนเป็นกรีกออร์โธดอกซ์ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ วันที่ไปเปลี่ยนศาสนาเธอร้องไห้เสียใจมาก กลับถึงบ้านจุดธูปไหว้พระ อธิษฐานขอขมาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ว่าไม่ได้อยากเปลี่ยนศาสนาเลย ในใจยังนับถือพระพุทธศาสนาเหมือนเดิม ครูไม่ใหญ่เสริมว่านั่นเป็นกฎสมัยก่อน สองปีนี้ไม่ใช่แล้ว

หลังจุดธูปไม่นาน ตำรวจได้กลิ่นธูปแล้วตามกลิ่นมาจนถึงหน้าบ้าน ครูไม่ใหญ่แซวว่าจุดธูปแล้วเรียกตำรวจมาโดยไม่เจตนา และอธิบายว่าการจุดธูปเป็นการบูชาถึงผู้ที่ไม่มีกายเนื้อแล้ว ตำรวจถามว่าจุดธูปทำไม ครูไม่ใหญ่เล่นมุกว่าถ้าตอบว่าจุดให้ติดเรื่องจะไม่จบ คำตอบของเธอถอดเพี้ยนมาก ฟังได้ว่ามีการสวด พุทโธ นะโม สังโฆ ตำรวจเดินวนไปมาทำท่าครุ่นคิด ครูไม่ใหญ่บอกว่าคนตรง ๆ ตำรวจก็ชอบ ตำรวจดูบัตรประชาชนเห็นชื่อใบอ่อน แล้วเดินออกจากบ้านไปโดยไม่ทำอะไร

คุณใบอ่อนเล่าว่าคนที่นั่นส่วนใหญ่เครียดจากการทำงานและจริงจังกับชีวิตมาก ตัวเธอเองก็เช่นกัน ธุรกิจที่ทำทำให้เกิดภาวะกดดัน คิดมากจนหัวแทบระเบิด ครูไม่ใหญ่ถามว่าตอนนั้นเราจะบอกเขาว่าอย่างไร แล้วเข้าเพลง

คุณใบอ่อนเล่าว่าเครียดเรื่องคนงานกับเงิน ปลายปี 2547 ขณะดูโทรทัศน์ที่บ้านได้เห็นช่องหนึ่งแล้วดีใจมาก (มีบรรทัด jingle ช่วงพักคั่น) กลางวันงานยุ่งมาก แต่กลางคืนไม่ให้ใครในบ้านเปิดช่องอื่นเลย ต้อง DMC เท่านั้น กลับบ้านตีหนึ่งตีสองก็เปิดดูจนหลับ ได้เรียนรู้ธรรมะและการนั่งสมาธิมากขึ้น เดิมเคยนั่งสมาธิแบบกำหนดที่หน้าผาก พอพบ DMC จึงนำใจมาไว้ที่กลางกาย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าจุดอื่นมันหมิ่น ๆ เหมือนยืนริมโต๊ะหรือนอนริมเตียง มีสิทธิ์ตกได้

คุณใบอ่อนเริ่มหลับตาเบา ๆ ที่ศูนย์กลางกาย ภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ รู้สึกเบาสบายเหมือนนั่งอยู่ริมทะเลท่ามกลางดอกไม้ สักพักเห็นดวงไฟปรากฏในท้อง ตอนแรกคล้ายเปลวเทียนที่มองจากไกล แล้วขยายเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ จนใหญ่เท่าลูกโบว์ลิ่ง เป็นลูกกลมสีทองแต่ตรงกลางเป็นสีขาวใสสว่าง รู้สึกสบายจนไม่อยากลืมตา เหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น หลังนั่งสมาธิทุกครั้งนอนหลับสบายมาก ไม่ฝัน ตื่นมาสดชื่น

แม้คุณใบอ่อนยังไม่เคยมาวัดพระธรรมกายเลย แต่รู้สึกแรงกล้าว่าจะต้องชวนคนอื่นมารู้จักการนั่งสมาธิให้ได้ ประจวบกับเมื่อสองปีก่อนรัฐบาลกรีซเปิดโอกาสให้นับถือศาสนาได้มากขึ้น จึงลงมือทันที เริ่มจากเพื่อนร่วมงานในออฟฟิศเป็นชาวกรีก (ชื่อถอดเพี้ยน) ที่สนใจพระพุทธศาสนาและเคยไปวัดแห่งหนึ่งในไทยแล้วพบความสงบ เมื่อนำเธอนั่งสมาธิ เธอรู้สึกสงบ มีความสุข ตัวสว่างมาก วันหนึ่งเห็นคนนั่งสมาธิอยู่ในท้องไปพร้อมกับเธอ มองลงไปจึงรู้ว่าเป็นพระพุทธรูป มีขอบเส้นรอบสีทอง มีแสงสีขาวสาดส่อง รอบ ๆ เป็นสีม่วงและสีฟ้าสว่าง เป็นการนั่งสมาธิที่รู้สึกดีที่สุด

คุณใบอ่อนรู้สึกว่ายังมีคนขาดที่พึ่งอีกมาก อยากให้พระพุทธศาสนาขยายไปกว้างไกลเพราะคำสอนของพระพุทธเจ้าดีที่สุด แม้ต้องทำงานวันละสิบเจ็ดชั่วโมง แต่ถึงเวลาชวนคนนั่งสมาธิกลับมีเรี่ยวแรงสดชื่นทันที ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าคนอยู่ไกลเห็นคุณค่า คนอยู่ใกล้กลับไม่เอา เธอไม่เคยเห็นองค์จริงของหลวงพ่อเลย แต่ตลอดหนึ่งปีเศษที่ดู DMC และทำหน้าที่กัลยาณมิตร รู้สึกว่าหลวงพ่อเมตตาเปิดทางให้และอยู่ข้าง ๆ เสมอ เหมือนมีเสียงกระซิบในใจว่าต้องทำอย่างไร ลงท้ายว่ารักและบูชาหลวงพ่อมาก ฝากความรักความคิดถึงจากกรีซ

หลังบรรทัด jingle ช่วงพักยาว เป็นเสียงบรรยายสรุปว่าคุณใบอ่อนเกิดแรงบันดาลใจแรงกล้าที่จะทำหน้าที่กัลยาณมิตร บอกให้ทุกคนรู้วิธีเข้าถึงความสุขภายใน ใช้ออฟฟิศที่ทำงานเป็นที่ฝึกสมาธิ เริ่มจากคนใกล้ตัวจนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดหนึ่งปีเศษ ผู้ที่มาฝึกมีรอยยิ้มและความสุขเพิ่มขึ้น เธอตั้งใจจะให้คนกรีซทั้งประเทศพบความสุขแบบนี้ เพราะเส้นทางสันติสุขภายในเป็นเส้นทางสากล และปรารถนาจะได้พบคุณครูไม่ใหญ่สักครั้งในชีวิตเพื่อรายงานภารกิจ แม้ไม่เคยได้พูดกับคุณครูไม่ใหญ่เลยสักคำ

คุณคลาวเดียเล่าว่าเมื่อหนึ่งปีเศษที่ผ่านมาได้รู้จักคุณใบอ่อน ซึ่งเคยเล่าเรื่องไปแล้ว คุณใบอ่อนบอกว่ามี Meditation Class เธอสนใจทันทีเพราะอยากศึกษาเรื่องการทำสมาธิมานาน รู้สึกว่ามีบางสิ่งอยู่ในตัวเอง ตอนแรกคิดว่าการ shut down ยากมาก ครูไม่ใหญ่ทดสอบผู้ช่วยในรายการว่า shut down แปลว่าอะไร ได้คำตอบว่าปิด คือปิดใจไม่ให้ความคิดระเบิดออกไป ช่วงสั้น ๆ ต่อจากนั้นถอดเพี้ยน

คุณอักรีวีเล่าว่าชีวิตแต่งงานช่วงแรกไม่มีปัญหา แต่ความสุขอยู่ได้ไม่นาน เธอกับสามีเริ่มมีปากเสียงกัน ความเป็นอิสระหายไป สุดท้ายจบที่การหย่าร้าง ครูไม่ใหญ่แทรกว่าพูดกันดี ๆ พูดเพราะ ๆ ก็ไม่ต้องทะเลาะ กว่าจะรักกันได้ลงทุนไปเยอะ น่าเสียดาย จากนั้นเธอต้องทำงานหนักเพื่อเลี้ยงตัวเอง ธุรกิจเติบโตได้สองปีก็บอบช้ำอีกครั้ง มีคนแนะนำให้รู้จักคุณใบอ่อน เธอจึงรู้จักกัลยาณมิตรก่อนแล้วจึงรู้จักสมาธิ

ต่อจากเพลงวิญญาณครู คนพี่เล่าว่าเจอเด็ก ๆ แล้วมีความสุข แต่ชีวิตด้านอื่นเต็มไปด้วยความทุกข์ยาก จะทำอะไรสำเร็จต้องต่อสู้ห้ำหั่นทะเลาะจนเครียด คนที่นั่นส่วนใหญ่ไม่รู้จักความสงบ เกิดเรื่องก็บ่นไว้ก่อน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบ่นคือบอกบ่อย ๆ แม่บ่นเหมือนบ่มผลไม้ ถ้าลูกจำได้แม่ก็ไม่ต้องทบทวน สองปีก่อนเธอตกอยู่ในภาวะวิกฤต สูญเสียคนที่รัก ได้แต่อ้อนวอนขอให้พระเจ้าส่งใครสักคนมาช่วย แล้วได้รู้จักคุณใบอ่อน ครูไม่ใหญ่ชมชื่อใบอ่อนว่าต้นไม้งามตอนผลิใบอ่อน ไม่ช้าจะมีผล คือผลภายในเป็นดวงใสและองค์พระ

ครูไม่ใหญ่อ่านเรื่องของคุณเดนิส ชาวกรีก ทำงานเป็นเลขาของคุณใบอ่อน ดู DMC ผ่านเว็บแล้วติดใจ จะติดจานดาวเทียมที่บ้าน อยากเรียนรู้พระพุทธศาสนามานาน ก่อนมาเมืองไทยศึกษาการวางตัวและการแต่งกายเข้าวัดอย่างดี ครูไม่ใหญ่ชมว่าถูกหลักแบบบัณฑิต ใช้เวลาสิบห้าวันไปวัดต่าง ๆ เจ็ดวัด แปลกใจที่คนไทยมองแปลก ๆ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าผู้มีบุญชาวต่างชาติคิดว่าชาวพุทธต้องนั่งสมาธิและเห็นพระกันทุกคน แต่จนวันสุดท้ายไม่มีใครให้คำตอบเรื่องพระพุทธศาสนาที่อยากรู้ได้ จึงขนหนังสือกลับกรีซแล้วฝึกสมาธิจากหนังสือ จนเจอคุณใบอ่อนมาเล่าเรื่องสมาธิซึ่งตรงกับใจมาก เพราะคิดมาก ฟุ้งซ่าน เครียด ไม่มีคนนำ ครูไม่ใหญ่เสริมว่ากรีซเป็นดินแดนนักปราชญ์ คนเกือบทั้งโลกไม่รู้ว่าความสุขคืออะไร เจอความสุขที่บอลก็ไปบอล เธอเขียนว่าไม่ชอบกิน เที่ยว ดูหนัง การไม่รู้ว่าอะไรคือความสุขทรมานยิ่งกว่าความทุกข์ของการเกิดเป็นมนุษย์ ฝึกสมาธิแล้วจึงรู้ว่าความสุขอยู่ภายใน ไม่ต้องรอวันตาย

ครูไม่ใหญ่อ่านผลการปฏิบัติธรรมของชายชื่อที่ถอดได้ว่า จอร์ท (น่าจะเป็น จอร์จ ยังไม่ยืนยันการสะกด ; ต่อจากคำทักทายชาวกรีกและเป็นคนที่คุณใบอ่อนชวน) เขาเล่าว่าคุณใบอ่อนเคยชวนฝึกสมาธิแต่ยังไม่ตัดสินใจ บอกว่าเมื่อถึงเวลาคงได้นั่ง ไม่นานเวลานั้นก็มาถึงเมื่อแฟนทิ้งไปหลังคบกันหนึ่งปี ทั้งโกรธ เหงา เจ็บปวดยิ่งกว่าอุบัติเหตุใดที่เคยเจอ ยังรักเขาอยู่ ร้องไห้และเดินไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย รู้สึกเหมือนมีคนตายจากไป ใครคุยด้วยก็ไม่ได้ยิน ช่วงนั้นเป็นเดือนกุมภาพันธ์ฤดูแห่งความรัก หัวใจเหมือนกุหลาบเฉา คุณใบอ่อนถามว่าอยากหายเฉาไหม จะมีคลาสสมาธิที่ออฟฟิศ จะช่วยให้ค้นพบตัวเอง คำพูดนี้ปลุกให้ตื่นขึ้น ครูไม่ใหญ่แทรกว่ามีเพื่อนมนุษย์อีกมากที่ต้องการคำแนะนำดี ๆ อย่างนี้ เขาจึงตัดสินใจมาฝึกสมาธิทันที

คุณจอร์จบอกว่าการนั่งสมาธิเปลี่ยนแปลงชีวิต รู้สึกเลิฟหลวงพ่อธัมมชโย ครูไม่ใหญ่แทรกเล่นคำ I love you ขอบคุณหลวงพ่อสำหรับบทเรียนสมาธิ คิดว่าทุกคนควรนั่งสมาธิเพราะจะเป็นคนดีขึ้น รู้สึกโชคดีและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก เพื่อนทุกคนทักว่าเห็นเขายิ้ม เบิกบาน ไม่หวาดระแวงผู้อื่นเหมือนก่อน ขอสารภาพกับหลวงพ่อว่าตอนนี้ไม่เหงาและไม่โกรธแฟนอีกแล้ว ขอบคุณที่ช่วยให้หายอกหัก อยากมาเมืองไทยกับคุณใบอ่อนเพื่อกราบหลวงพ่อที่ทำให้สิ่งเลวร้ายออกไปหมดสิ้น และหวังว่าวันนั้นจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ ครูไม่ใหญ่ปิดว่าเดี๋ยวนี้เขามีชีวิตใหม่แล้ว ก่อนเข้าเพลง