ประเภทกรณีศึกษา

ตอบว่าน้องสาวคนที่ห้าเป็นหมอนรองกระดูกเสื่อมเพราะกรรมในอดีตเป็นเศรษฐีที่ใช้แรงงานข้าทาสบริวารหนักมาก แต่ยังดีที่มีจิตเมตตาเลี้ยงดูบริวารดี บุญนี้จึงช่วยไม่ให้ถูกผ่าตัด ส่วนสามีของน้องสาวคนที่ห้าตายด้วยมะเร็งตับเพราะกรรมในอดีตที่ทำกับแกล้มสุรา ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ด้วยบุญที่อุทิศไปให้ทุกบุญ แต่ช่วงแรกยังวนเวียนอยู่ด้วยความห่วงครอบครัว

ตอบว่าที่ผู้เขียนถูกโกงและเป็นหนี้สินมาจนทุกวันนี้ เพราะในอดีตได้ไปขอยืมเงินเขาหลายคนแล้วขอลืม เวลามีจะใช้ก็เหนียวหนี้ไม่ยอมใช้คืน วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล และการที่มีลูกเป็นเด็กดาวก็เพราะชอบเลี้ยงเหล้า

ตอบว่าผู้เขียนและน้องสาวคนที่เจ็ดที่อยู่วัด พุทธันดรที่ผ่านมาเคยเป็นพี่น้องและเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช โดยเป็นผู้ชายทั้งคู่ ได้ออกบวชตามพระราชาตอนอายุมากแล้ว แต่ทั้งสองมีกรรมเจ้าชู้มาก จึงมาเป็นผู้หญิงในชาตินี้ เมื่อบวชแล้วได้ทำหน้าที่เผยแผ่และอธิษฐานจิตว่าขอให้ได้มาสร้างบารมีให้เร็ว ชาตินี้จึงได้มาเร็วกว่าชาติที่ผ่านมา มีความผูกพันหน้าตาคล้ายกัน ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์

แนะนำว่าวันนี้เป็นกรณีศึกษากฎแห่งกรรม คือกฎแห่งการกระทำด้วยกาย วาจา ใจ ไม่ว่าดีหรือชั่วล้วนมีผลทั้งสิ้น ชื่อเรื่องว่ากลับใจได้ ก่อนไปไม่กลับ

ผู้เขียนเล่าว่าพ่อรับราชการและมีตำแหน่งเทศมนตรี มีลูกทั้งหมดเจ็ดคน ตัวผู้เขียนเป็นคนที่สาม ครอบครัวสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง ญาติทั้งฝ่ายพ่อฝ่ายแม่ล้วนเป็นคนดี บ้านเป็นศูนย์รวมหมู่ญาติที่แวะมาเยี่ยมไม่เคยขาด คุ้นเคยกันจนเปิดหม้อข้าวทานได้เลย จนมีคนพูดว่าหม้อข้าวบ้านนี้ไม่เคยว่างเปล่า ช่วงปิดเทอมพี่น้องก็ไปเที่ยวพักกับเครือญาติซึ่งต้อนรับเลี้ยงดูอย่างดี

เมื่อผู้เขียนอายุสิบสองปี ความสุขก็อันตรธานหายไป เพราะพ่อเสียชีวิตกะทันหันด้วยวัยเพียงสามสิบแปดปี ได้ยินเขาพูดกันว่าคืนนั้นขณะพ่อนอนอยู่มีเสียงดังครอก ๆ ในลำคอ พอเสียชีวิตก็เอาผ้าคลุมร่างไว้ ตอนเช้าเปิดผ้าดูปรากฏว่าใบหน้าเป็นสีดำ เล็บก็ดำ ได้ยินผู้ใหญ่พูดกันว่าพ่อโดนวางยา แม่เป็นแม่บ้านมาตลอดไม่มีอาชีพ ญาติที่เคยไปมาหาสู่ก็เงียบหายไปเพราะเกรงใจ แต่โชคดีที่อาผู้ชายซึ่งเป็นน้องชายของพ่อคอยส่งเงินให้จนพี่น้องทั้งเจ็ดคนได้เรียนจบชั้นสูง

อาผู้ชายเป็นคนนิสัยดีมาก เป็นเสมือนพ่อคนที่สองของพวกเรา มีอาชีพทำธุรกิจค้าข้าวสารส่งออกต่างประเทศและขายรถจักรยานยนต์ การค้าเจริญรุ่งเรืองดีมากจนมีฐานะมั่นคง ผู้ใหญ่จึงหาภรรยาที่เหมาะสมให้ แต่หลังจากจัดงานแล้วภรรยาก็ไม่พอใจที่อาทุ่มเทให้กับหลาน ๆ เกิดการขัดแย้งเรื่อยมา ต่อมาเศรษฐกิจตกต่ำ อาเริ่มเป็นหนี้ ภรรยาพูดอยู่เสมอว่าตอนนี้ยากจนข้นแค้น สมบัติไม่มีเหลือ หมุนเวียนไม่ทัน อาทุกข์ใจมากและไม่เคยเห็นเงินในตู้เซฟเลยเพราะภรรยาถือกุญแจตลอด สี่ห้าปีต่อมาอาจึงผูกคอตาย ครูไม่ใหญ่สรุปว่ามีบุญหมดบุญ ต้องสร้างบารมีให้ได้ตลอด ไม่ใช่ทำทีเดียวใช้ได้ตลอด

นับจากวันที่พ่อเสียชีวิต แม่เศร้าโศกเสียใจมาก ร้องไห้ทุกวันแม้เวลาทานอาหาร เรียกว่ากินข้าวคลุกน้ำตาทุกมื้อ เพราะตอนพ่อมีชีวิตอยู่จะมีพ่อนั่งกินข้าวด้วยทุกครั้ง แม่จึงหาทางออกด้วยการเริ่มดื่มเหล้าทุกมื้อ ดื่มให้มืนเพื่อลืมความทุกข์ แล้วพูดวกวนประโยคเดียวว่าถ้าแม่ตายไปพวกเจ้าจะอยู่กันอย่างไร ผ่านไปสิบห้าปีจนแม่อายุ 53 ปี ก็ยังไม่คลายจากความเศร้าโศก วันหนึ่งแม่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เด็กข้างบ้านเพื่อเอาอาหารไปส่งคุณตาที่โรงพยาบาล ขณะรถวิ่งไปตามถนนเลียบเขื่อน มีฝนตกลมแรง มือหนึ่งถือร่มอีกมือถือปิ่นโต ลมพัดแม่ตกจากมอเตอร์ไซค์ ศีรษะฟาดพื้นแตกและหมดสติ หมอเย็บแผลแต่แผลอักเสบข้างใน ทำให้แม่เสียชีวิตในเวลาต่อมา

ผู้เขียนเล่าว่าหลังแต่งงาน สามีไม่สนับสนุนการมาสร้างบารมีกับวัดพระธรรมกายเลย คอยหาเหตุมีปากเสียงและแสดงกิริยาไม่พอใจอยู่เสมอ บางครั้งพระอาจารย์จากวัดมาที่บ้านสามีก็ขับไล่และพูดตะคอกใส่ ช่วงที่วัดมีข่าวยิ่งทำให้ไม่ชอบมากขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปวัดและหมู่คณะเติบโตขึ้น สามีจึงเริ่มเอนเอียงให้ความสนใจ เมื่อถึงงานสลายร่างคุณยายอาจารย์ ผู้เขียนพูดชวนจนน้ำตาไหล เขาก็ยอมมาร่วมงานและยอมรับวัด ก่อนหน้านั้นผู้เขียนจึงต้องแอบทำบุญไม่ให้สามีรู้ เพราะสามีจะพูดกระทบกระเทียบว่าทำบุญกับวัดไปกี่หมื่นแล้ว

ต่อมาสามีเป็นโรคเบาหวานขึ้นตาทำให้มองไม่ค่อยเห็น จึงมีโอกาสได้ฟัง DMC ครูไม่ใหญ่แทรกว่าอย่ารอให้เบาหวานขึ้นตา ให้ดูตั้งแต่ตอนตาดี ๆ ตอนแรกเขาเห็นผู้เขียนยกมือไหว้หลวงพ่อในจานดาวธรรมก็หัวเราะ แต่พอฟังนาน ๆ เข้าก็เริ่มมีเหตุผล ซึมซับและเข้าใจหมู่คณะมากขึ้น จิตใจเริ่มใส บอกว่าพูดดีจัง แล้วเริ่มแอบนั่งสมาธิ วันไหนไม่ได้เปิดโทรทัศน์ก็ถามว่าทำไมวันนี้ไม่เปิดหลวงพ่อ

วันหนึ่งสามีทำให้ผู้เขียนแปลกใจและดีใจมาก เขาบอกให้เอาเงินไปสร้างพระธรรมกายจำเป็นตัวให้เขาด้วย แล้วถวายปัจจัยด้วยมือของเขาเองพร้อมน้ำตาแห่งความปีติ ต่อมาขอให้ช่วยเอาสร้อยทองที่สวมคออยู่ไปขาย แล้วนำเงินไปร่วมหล่อรูปเหมือนทองคำของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญองค์ที่สามที่ผ่านมา ก่อนสามีจะเสียชีวิตหนึ่งวัน พระอาจารย์ที่วัดไปเยี่ยม ทำให้เขาได้ถวายสังฆทานและร่วมทำบุญหล่อพระประธานอาคารภาวนาด้วยหนึ่งหมื่นบาท ตอนนั้นสามีพูดไม่ได้แล้วแต่ก็รับรู้และยินดีทุกอย่าง ผู้เขียนดีใจมากที่สามีกลับใจได้แม้เป็นวาระสุดท้ายของชีวิต

ระยะที่สามีเสียชีวิตได้ห้าวัน ผู้เขียนถวายปัจจัยทำบุญหล่อพระประธานอีกห้าหมื่นบาทให้พระอาจารย์ที่มาร่วมงานสวด เพื่อส่งบุญให้สามีมาก ๆ เพราะวันที่ 31 ตุลาคมเป็นวันที่สามีเสียชีวิตมาแล้วหกวันและเป็นวันคล้ายวันเกิดของสามีด้วย ซึ่งผู้เขียนไม่ทราบเลยว่าการทำบุญหล่อพระประธานครั้งนี้จะได้รับมหาสุวรรณนิธิเป็นนางแก้วและช้างแก้ว และได้ร่วมเดินขบวนรัตนะทั้งเจ็ด ทำให้ปลื้มปีติใจมากและนึกถึงสามีตลอด บอกให้เขามาร่วมเดินขบวนในพิธีนี้ด้วย

ผู้เขียนมีลูกสามคนเป็นหญิงล้วน ลูกสาวคนโตแต่งงานมาห้าปี เคยท้องหนึ่งครั้งแต่เป็นการท้องนอกมดลูก หมอจึงสั่งให้ไปทำแท้ง และไม่ท้องอีกเลย เขาสงสัยค้างคาใจว่ามีวิบากกรรมอะไรจึงไม่สามารถมีลูกได้ ส่วนลูกสาวคนที่สาม ตอนที่ผู้เขียนตั้งท้องมีอาการอยากดื่มแต่เหล้าเบียร์และซื้อมาดื่มเรื่อย ๆ พอเขาเกิดมาก็มีผิวพรรณสากและหยาบกร้านมาก โตมาก็มีสิวเต็มหน้า ผิวแพ้ง่าย มีผื่นคันขึ้นประจำ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าแพ้ท้องอยากดื่มน้ำเมาก็ให้บอกลูกในท้องว่าไม่เอา

น้องสาวและน้องเขยรับราชการทั้งคู่ น้องเขยเป็นศึกษานิเทศก์ ส่วนน้องสาวเป็นอาจารย์ ทั้งสองป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน มือเท้าสั่น ตัวแข็ง คอแข็ง ตาแข็ง บางครั้งสมองเบลอ ทำให้ความคิด คำพูด และการกระทำช้าไปด้วย อาการจะดีขึ้นเฉพาะตอนทานยา ทั้งสองต้องออกจากราชการก่อนเกษียณเพราะทำงานต่อไปไม่ได้ น้องสาวเป็นมาเจ็ดปี น้องเขยสี่ปี ส่วนตัวผู้เขียนก็ป่วยเป็นโรคพาร์กินสันระยะเริ่มต้นมาสามปีแล้ว

ถามว่าคุณพ่อทำกรรมใดมาจึงอายุสั้น เสียชีวิตด้วยสาเหตุใด ถูกวางยาหรือเปล่า คนที่ทำมีวิบากกรรมอย่างไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน กรรมใดทำให้แม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ คตินิมิตเป็นอย่างไร ความโศกเศร้าของแม่ส่งผลอย่างไร คุณอาเคยมีความสัมพันธ์กับผู้เขียนอย่างไรจึงสนับสนุนแทนพ่อ บุญใดทำให้อาเริ่มต้นร่ำรวยแต่ลงท้ายต้องผูกคอตาย บุญอะไรทำให้สามีมีที่ดินมากและกรรมอะไรจึงไม่ได้ใช้เงินจากการขายที่ดิน สามีทำวิบากกรรมอย่างไรจึงเป็นเบาหวานและตาบอด กรรมที่สามีขัดขวางการทำความดีและพูดไม่ดีกับวัดส่งผลอย่างไร บุญใดทำให้สามีเข้าใจหมู่คณะในช่วงท้ายของชีวิต ตายแล้วไปไหน กรรมใดทำให้ลูกสาวคนโตท้องนอกมดลูกและมีบุตรไม่ได้ ทำไมตอนท้องลูกสาวคนที่สามจึงอยากดื่มเหล้าเบียร์ วิบากกรรมใดทำให้ลูกสาวคนที่สามผิวแพ้ง่ายและสากหยาบกร้าน และแต่ละคนที่เป็นโรคพาร์กินสันมีบุพกรรมอย่างไร

ตอบว่าคุณพ่ออายุสั้นเพราะกรรมในอดีตที่เคยวางยาพิษคู่อริจนตาย เรื่องมีอยู่ว่าชาตินั้นเป็นพ่อค้านักธุรกิจ ครั้งหนึ่งมีการแข่งประมูลงานของหลวงคล้ายการประมูลงานในปัจจุบัน จึงมีคู่แข่งและต่อมาเป็นคู่อริ จึงวางแผนวางยาพิษคู่แข่งจนตาย ก่อนตายคู่แข่งได้จองเวรไว้ เมื่อมาเจอกันในชาตินี้ก็มาเข้าช่องจรเดิมที่ขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์ จึงเสียชีวิตเพราะโดนวางยา ตายแล้ววนเวียนอยู่เจ็ดวันแล้วถูกเจ้าหน้าที่พาตัวไปยมโลก ถูกพิพากษาอยู่ยมโลกของมหานรกขุมสอง กำลังถูกบังคับให้กินก้อนเหล็กร้อน ทุกข์ทรมานมาก แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ได้รับการหย่อนผ่อนโทษลงมา

ตอบว่าแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเพราะกรรมฆ่าสัตว์ใหญ่ ทั้งหมูทั้งวัวควาย และกรรมที่เคยเมาแล้วทะเลาะกับน้องของตนจนผลักน้องตกชานเรือน ศีรษะฟาดพื้นตายในอดีต มารวมส่งผล ตายแล้วไปอยู่ยมโลกของมหานรกขุมห้าด้วยกรรมดื่มสุราแก้ปัญหาเพราะคิดถึงสามีในปัจจุบัน กำลังโดนเจ้าหน้าที่กรอกน้ำทองแดงร้อน ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วจึงได้รับการหย่อนผ่อนโทษ พร้อมสอนว่าถ้าคิดถึงคนที่ตายต้องสั่งสมบุญและอุทิศบุญไปให้ ต้องคิดว่าเรามีความตายเป็นธรรมดา ร้องไห้ไปก็ไม่เกิดประโยชน์กับคนตายและตัวเรา แต่ทำให้กายและใจเศร้าหมอง และบุญใหญ่ต้องทำกับเนื้อนาบุญผู้เป็นอายุพระศาสนา

ตอบว่าคุณอาสนับสนุนผู้เขียนและพี่น้องแทนพ่อเป็นอย่างดี เพราะในอดีตเคยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาเพราะเป็นญาติกัน ชาตินี้มาเจอกันเป็นญาติกันอีกก็มาเกื้อกูลกันต่อ อีกทั้งตัวผู้เขียนและพี่น้องเคยมีบุญสงเคราะห์ญาติมาในอดีต มาถึงคราวเดือดร้อนบุญนี้จึงบันดาลให้มีญาติมาช่วยเหลือดูแล

ตอบว่าคุณอาเริ่มต้นชีวิตด้วยความร่ำรวยเพราะเคยทำทานในพระพุทธศาสนา และบุญที่เคยสงเคราะห์โลกสงเคราะห์ญาติมาส่งผลในช่วงแรกของชีวิต แต่มีวิบากกรรมในชาติหนึ่งที่เป็นพี่คนโตแล้วยึดทรัพย์มรดกของพี่น้องไว้เมื่อพ่อแม่ตาย แบ่งให้พี่น้องเพียงเล็กน้อย อีกทั้งชาตินั้นมีนิสัยตระหนี่ เวลาปล่อยเงินกู้เมื่อลูกหนี้ไม่มีเงินใช้ก็ยึดทรัพย์ ตายแล้วถูกเจ้าหน้าที่พาตัวไปยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง กำลังโดนจับฟาดลงกับพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยกรรมฆ่าตัวตาย แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ได้รับการหย่อนผ่อนโทษลงมา

ตอบว่าสามีมีที่ดินมากเพราะเคยทำบุญด้วยที่ดินไว้เยอะ แต่ทำแล้วมักเสียดายในภายหลัง รวมทั้งมีวิบากกรรมอื่นเข้าแทรก เช่นเคยเบี้ยวหนี้มารวมส่งผล จึงทำให้เมื่อขายที่ดินแล้วทั้งตนเองและครอบครัวมักไม่ได้ใช้เงินนั้น ต้องหมดไปกับเรื่องต่าง ๆ เช่นให้ญาติยืมไปใช้หนี้ถึงสี่ล้านบาทและไม่ได้คืนแม้แต่บาทเดียว

ตอบว่าสามีเป็นโรคเบาหวานและตาบอดเพราะกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตและกรรมชอบล่าสัตว์ พอจับสัตว์มามักขังในที่มืด เช่นจับใส่ในกระสอบมืด วิบากมืดนี้จึงมาส่งผล สามีตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ มีวิมานทองขนาดย่อมของชั้นจาตุมหาราชิกาสายยักษ์ มีเขี้ยวและปากเหม็น ที่ไปเป็นเทพบุตรสายยักษ์ได้ก็เพราะบุญที่ทำในช่วงท้ายมาปิดอบายให้ และที่ปากค่อนข้างเหม็นเพราะวจีกรรมที่ด่าว่าผู้มีศีล ด่าว่าวัด ซึ่งถ้าไม่มีบุญทำเอาไว้จะไปอบาย

ตอบว่าสามีซึ้งแล้วว่าบุญบาปมีจริง เสียดายที่ไปด่าว่าวัด และอยากได้บุญเพิ่มมากขึ้น ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วและต้องการให้ผู้เขียนกับลูกสาวอุทิศบุญไปให้อีกเยอะ ๆ เมื่อได้รับบุญสร้างพระประธานที่อุทิศไปให้ด้วยความปีติใจ กลิ่นก็ลดลงและสภาพทุกอย่างดีขึ้น แต่ไม่ได้มาร่วมงานและไม่ได้ร่วมเดินขบวน เพราะตายแบบหลับแล้วตื่นขึ้นในวิมาน กำลังศึกษาสังคมใหม่และปลื้มในบุญที่อุทิศให้ พร้อมซึ้งในวจีกรรมที่ตัวทำออกไปเพราะเป็นยักษ์

ตอบว่าลูกสาวคนโตท้องนอกมดลูกและไม่สามารถมีบุตรได้เลย เพราะวิบากกรรมในอดีตมาส่งผล จึงให้ลูกสาวคนโตสั่งสมบุญให้มาก ๆ ในทุกบุญ แล้วอธิษฐานจิตบ่อย ๆ ให้บุญบันดาลให้มีลูกได้

ตอบว่าที่ตอนท้องลูกสาวคนที่สามแล้วอยากดื่มน้ำเมา เป็นกรรมสุราของทั้งแม่และลูกสาวร่วมกัน คือเคยขายสุรา ดื่มสุรา และชอบชวนคนมาเลี้ยงเหล้าสังสรรค์กันบ่อย ๆ มาส่งผลร่วมกัน ลูกที่อยู่ในท้องไม่มีวิบากกรรมจากการที่แม่ดื่มน้ำเมา แต่กรรมที่ลูกในท้องชอบเลี้ยงเหล้าคนอื่นได้บันดาลให้แม่อยากดื่มน้ำเมา ประกอบกับแม่ก็มีกรรมร่วมกันดังกล่าว แต่แม่ดื่มก็มีวิบากกรรมสุราด้วย จะแพ้ท้องอย่างอื่นมีตั้งเยอะแยะ อย่ามาดื่มน้ำเมา จึงให้สั่งสมบุญมาก ๆ และอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากกรรมนี้

ตอบว่าลูกสาวคนที่สามผิวแพ้ง่ายและผิวสากหยาบกร้าน เพราะวจีกรรมที่ด่าว่าผู้มีศีล มักโกรธ พูดคำหยาบคำต่อคำในชาติหนึ่งที่เป็นผู้หญิง ร่วมกับกรรมที่ครั้งหนึ่งมีคนมาชวนถวายผ้าแล้วตัวเองรำคาญ จึงเลือกผ้าที่หยาบที่สุดไปถวาย จึงให้แก้ตัวใหม่ด้วยการไปทำความสะอาดลานธรรม ลานเจดีย์ ลานวัด หอฉันบ่อย ๆ แล้วพูดปิยวาจา พูดเพราะ และทำหน้าที่ผู้นำบุญที่ต้องพูดถ้อยคำที่ประกอบด้วยปัญญา

ตอบว่าตัวผู้เขียน น้องสาว และน้องเขยเป็นโรคพาร์กินสันเพราะกรรมสุรา จึงให้อธิษฐานจิตบ่อย ๆ ขอให้ไม่หนักกว่านี้ ให้เป็นอย่างมากแค่นี้ หรือหนักเป็นเบา และอธิษฐานขอให้เป็นชาติสุดท้ายที่เป็นโรคพาร์กินสัน ส่วนที่น้องสาวและน้องเขยอนุญาตให้ลูกสาวมาอยู่วัดก็จะได้บุญทุกบุญที่ลูกสาวทำ ซึ่งจะไปช่วยตัดรอนวิบากกรรมที่เป็นอยู่ และเมื่อหมดอายุขัยก็จะไปสว่าง

ตอบว่าน้องสาวและน้องเขยเคยเป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา ส่วนลูกสาวที่มาอยู่วัดนั้น ชาติที่ผ่านมาเป็นกุลธิดาที่เบื่อชีวิตการครองเรือน จึงตั้งความปรารถนาว่าอยากประพฤติพรหมจรรย์ในชาติต่อไป ชาตินี้จึงมาประพฤติพรหมจรรย์เปลี่ยนผังตัวเอง และได้มาช่วยกันเผยแผ่ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ตอบว่าผู้เขียนถูกสามีขัดขวางไม่ให้มาวัดสร้างบารมีมาตลอด เพราะชาติในอดีตก่อนเจอหมู่คณะยังไม่เข้าใจหมู่คณะเลย มีข่าวที่สื่อลงและมีคนพูดต่อ ๆ กัน ทั้งพวกที่ไม่ชอบวัดรับจ้างมาด่า อิจฉาริษยา และไม่เข้าใจจริง ๆ จึงได้ห้ามคนที่จะมาสร้างบุญกับหมู่คณะว่าอย่าไปเลย วัดนี้รวยแล้ว ไปสร้างวัดจน ๆ เถอะ ต่อมาภายหลังเปลี่ยนใจเพราะพอมาศึกษาก็เข้าใจ วิบากกรรมที่เคยห้ามคนมาสร้างบารมีจึงดึงดูดให้มาเจอสามีที่ห้ามเราทำบุญ ส่วนตัวผู้เขียน สามี และลูกสาวทั้งสามก็เป็นกองเสบียงของหมู่คณะมา

แนะนำว่าวันนี้เป็นกรณีศึกษากฎแห่งกรรม และมีชื่อเรื่องให้เลือกสองแบบ แบบโรแมนติกคือเธอเป็นสุดหัวใจของฉัน กับโรแมนติกอีกแบบคือประโยคที่พี่น้องสองคนแลกกันว่า ไอ้ลูกแม่ตาย กับ ไอ้ลูกแม่ทิ้ง

ผู้เขียนเล่าว่าด้วยความรักที่มีต่อแม่อย่างท่วมท้น จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เขียนกรณีศึกษามา เพราะตั้งแต่เล็กจนโตมีแต่คนประณามว่าเป็นลูกที่เกิดมาแล้วทำให้แม่ตาย จึงอยากทราบว่าแม่ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน แม่เป็นหญิงร่างเล็กผอมบาง เจ็บออด ๆ แอด ๆ มาทั้งชีวิตด้วยโรคลิ้นหัวใจรั่วซึ่งหมอบอกว่าไม่มีทางรักษาหาย จึงสั่งห้ามไม่ให้ทำงานหนัก และสิ่งหนึ่งที่แม่ทำเหมือนคนอื่นไม่ได้เลยตลอดชีวิตคือห้ามมีบุตร เพราะสุขภาพอ่อนแอเกินกว่าจะให้กำเนิดใครสักคน

ไม่มีหมอคนไหนยอมให้แม่ฝากครรภ์ เพราะรู้ว่าทั้งแม่และลูกในท้องยังไงก็ต้องตาย คุณหมอทุกคนถามเหมือนกันหมดว่าหากต้องเลือกระหว่างแม่กับลูกในท้อง พ่อจะเลือกใคร พ่อตอบด้วยคำตอบที่เด็ดเดี่ยวว่ายังไงก็เลือกแม่ เพราะเหตุผลว่าเธอเป็นสุดหัวใจของฉัน

แม่ได้ยินคำตอบของพ่อก็สะเทือนใจมาก น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัว แล้วก้มลงกราบพ่อ ต่อมาสุขภาพแม่แย่ลงเรื่อย ๆ พอเด็กอยู่ในครรภ์ได้เพียงสามเดือนก็ต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์อย่างใกล้ชิด แม้ร่างกายภายนอกดูน่าเวทนาอย่างยิ่งแต่จิตใจของแม่กลับสดชื่นเปี่ยมด้วยความหวังที่จะได้เห็นลูกมาดูโลก เพราะเป็นตัวแทนชีวิตที่กำลังจะดับไปของตัวท่าน โดยไม่ห่วงว่าจะต้องทรมานร่างกายอีกเท่าไร จนครบเจ็ดเดือนวินาทีวิกฤตก็มาถึง หมอตัดสินให้ผ่าคลอดด่วนแต่ไม่มีหมอคนใดยอมทำคลอด พ่อจึงพาแม่รอนแรมไปจนเจอหมอใจดีช่วยทำคลอดให้ ผลปรากฏว่าปลอดภัยทั้งแม่และลูก แต่ต้องเอาลูกเข้าตู้อบจนแข็งแรง

นับจากวันที่คลอด สุขภาพแม่ก็ไม่เหมือนเดิม ป่วยกระเซาะกระแซะและซูบลงเรื่อย ๆ เมื่อผู้เขียนอายุประมาณสี่ขวบ มีหญิงสาวคนหนึ่งอุ้มลูกที่เพิ่งเกิดมาที่บ้าน บอกว่านี่คือลูกของคุณพ่อ แล้วเธอก็จากไป ทิ้งลูกน้อยไว้ให้ครอบครัวเลี้ยงดู จนผู้เขียนอายุได้ห้าขวบ แม่ก็จากโลกนี้ไปด้วยโรคลิ้นหัวใจรั่วในวัยเพียงสามสิบสี่ปี ครูไม่ใหญ่แทรกว่าขนาดบอกรักแม่ยังมีลูกมาให้แม่ เพราะรู้ว่าแม่มีลูกต่อไปอีกไม่ได้ จึงไปหาน้องมาให้

หลังแม่ตาย พ่อนำภรรยาคนใหม่เข้ามาอยู่ในบ้านเพราะจำเป็นต้องมีแม่บ้าน ชีวิตของผู้เขียนก็เปลี่ยนไปสิ้นเชิง จากที่มีแม่คอยทะนุถนอมกลับมาถูกแม่เลี้ยงเลี้ยงด้วยความเกลียดชัง แอบทำร้ายร่างกายด้วยการฟาดด้วยไม้แรง ๆ หยิกจนเขียวช้ำทั้งตัว ใช้ทำงานบ้านทุกอย่างตั้งแต่อายุห้าขวบโดยที่พ่อไม่รู้เลยเพราะพ่อเป็นตำรวจน้ำต้องออกราชการบ่อย ต่อหน้าพ่อจะแสดงว่ารักลูกมาก และบังคับให้ใส่เสื้อแขนยาวปกปิดรอยแผล ถ้าพ่อกลับมาขณะใช้งานอยู่ก็จะรีบกระชากมาเช็ดมือให้แห้งแล้วให้นั่งเฉย ๆ เคยถึงขั้นบีบคอและผลักลูกตกคลองจนจมน้ำเกือบตาย ชาวบ้านช่วยไว้ทัน แล้วบังคับว่าห้ามบอกพ่อเด็ดขาด

วันที่พ่อเห็นรอยแผลทั้งหมดบนตัวลูก พ่อตกใจมาก วิ่งขึ้นไปกระชากแม่เลี้ยงแล้วตบจนฟันหักเลือดกลบ แล้วขู่ว่าถ้าทำร้ายลูกอีกก็อยู่กันไม่ได้ จากเหตุการณ์นี้ลูกจึงรู้ว่าพ่อเลือกใคร พ่อรักและเลือกลูก พ่อบอกว่าพ่อรักลูกมาก จึงตั้งชื่อลูกว่าหนึ่งหฤทัย เพราะแปลว่าลูกเป็นที่หนึ่งในดวงใจพ่อ

ผู้เขียนกับน้องต่างมารดายังเด็กด้วยกันทั้งคู่ เวลาทะเลาะกันน้องจะว่าผู้เขียนว่าไอ้ลูกแม่ตาย ผู้เขียนก็มอบประโยคกลับไปว่าไอ้ลูกแม่ทิ้ง แต่สุดท้ายต่างคนต่างร้องไห้ว่าไม่มีแม่อยู่ด้วยกันทั้งคู่ แล้วโผเข้ากอดกัน หลังจากนั้นผู้เขียนก็ไม่ทะเลาะกับน้องอีก เลี้ยงเขาด้วยความรักจนเขารักเหมือนแม่แท้ ๆ เคารพรักและเชื่อฟังทุกอย่าง ครูไม่ใหญ่สรุปว่าเราต้องรักเขาก่อนแล้วเขาจะรักเรา จับมือกันไว้แล้วไปด้วยกันดีกว่าทะเลาะกัน

ชีวิตผู้เขียนจำเป็นต้องเป็นผู้ใหญ่ในร่างเด็ก เพราะนอกจากเลี้ยงน้องคนนี้แล้วยังต้องช่วยพ่อเลี้ยงน้อง ๆ ที่เป็นลูกของภรรยาใหม่ จึงต้องช่วยที่บ้านหาเงิน ขายน้ำเต้าหู้ตั้งแต่เล็ก ต้องขอทุนนักเรียนยากจน ทำงานไปหาเงินไป แต่ก็ระวังตัวไม่ให้ทำตัวเสื่อมเสียเหมือนเด็กที่ครอบครัวแตกแยกคนอื่น เพราะคิดเสมอว่าเมื่อแม่ยอมแลกชีวิตตัวเองเพื่อลูก ลูกจะไม่ยอมทำให้แม่ผิดหวัง และเมื่อถูกว่าว่าเป็นลูกที่ทำให้แม่ตาย ก็สอนตัวเองว่าเราคือลูกที่ไม่ได้ทำให้แม่ตาย แต่แม่ยอมตายเพื่อให้ลูกได้เกิดมา ครูไม่ใหญ่ชมว่านี่คือหัวใจบัณฑิตที่สอนตัวเองได้

ผู้เขียนเติบโตมาจนเรียนจบ ได้ทำงานที่บริษัทผลิตหนังสือแห่งหนึ่ง ทำให้ได้รู้จักซุปเปอร์สตาร์ของเมืองไทยคือพี่เบิร์ด ธงไชย ขนาดพี่เบิร์ดไปบวชช่วงสั้นก็ยังตามไปอุปัฏฐาก เห็นพี่เบิร์ดสงบไปมากในเพศพระ ท่านสอนว่าศีล 227 ข้อให้ความสุขสงบมาก ผู้เขียนดูแววตาแล้วเห็นว่าจริงแต่ทำหน้าไม่เข้าใจว่าเป็นไปได้อย่างไร พี่เบิร์ดจึงบอกให้ลองถือศีลแปดดูบ้าง ลองพักจิตใจดูบ้างแล้วจะเข้าใจ

ผู้เขียนมาเป็นเจ้าหน้าที่ช่วยงานอยู่ที่วัด ซึ่งรู้สึกว่าเป็นการตัดสินใจที่ไม่ผิดเลย เพราะคำว่าพระธรรมกายทำให้ทุกคนในครอบครัวเปลี่ยนไป ผู้เขียนทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนพ่อติดจานดาวธรรม จนพ่อสามารถเลิกบุหรี่ที่สูบมาทั้งชีวิตได้ ทุกวันนี้ครอบครัวเป็นครอบครัวธรรมกาย และลูก ๆ ทุกคนเข้ากับแม่เลี้ยงคนปัจจุบันได้ดี แม่เลี้ยงก็รักผู้เขียนมากเหมือนลูกแท้ ๆ

คุณย่าเป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญตามประเพณีอย่างเคร่งครัด ทุกวันพระไม่เคยขาดการไปทำบุญที่วัด แม้ไม่มีรถต้องเดินไปเป็นกิโลก็ยอมลำบาก ต่อมาท่านเป็นโรคน้ำท่วมปอดและจากไปอย่างสงบในวัยเจ็ดสิบหกปี ครูไม่ใหญ่สรุปว่าโยมยอมลำบากขอเพียงอย่าให้พระอดอยาก ได้เตรียมอาหารไปให้พระได้ครบฉันเพื่อมีกำลังไปบำเพ็ญสมณธรรม ส่วนคุณตาของแม่เลี้ยงคนปัจจุบันชอบนั่งสมาธิมากและชอบทำบุญตามประเพณี ในวัยชราเป็นโรคเบาหวาน ก่อนตายทั้งที่ร่างกายทุลักทุเลมาก แต่เมื่อนิมนต์พระไปที่บ้านก็ลุกขึ้นมานั่งสมาธิได้ แล้วจากไปอย่างสงบในวัย 68 ปี

ถามว่าบุพกรรมใดทำให้แม่เป็นโรคลิ้นหัวใจรั่วและอายุสั้น อะไรเป็นสาเหตุให้แม่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อจะมีลูก ลูกมีกรรมอะไรจึงต้องเสียแม่ไปตั้งแต่เล็ก แม่และลูกมีบุพกรรมร่วมกันมาอย่างไร แม่ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่ แม่คิดอย่างไรที่ลูกตัดสินใจมาอยู่วัด บุพกรรมใดทำให้ไม่มีหมอคนใดรับฝากครรภ์หรือทำคลอด และทำไมลูกต้องถูกผ่าท้องคลอดก่อนกำหนด บุพกรรมใดทำให้แม่เลี้ยงตบตีรังแกลูก น้อง ๆ เคยเป็นอะไรกับลูกมา บุพกรรมใดทำให้น้องคนแรกโดนแม่ทิ้ง คุณพ่อต้องทำอย่างไรจะแก้วิบากกรรมเจ้าชู้ได้ หลังพ่อหักดิบเลิกบุหรี่แล้วมีอาการหอบหนักมากเพราะกรรมใด คุณย่าและคุณตาของแม่เลี้ยงตายแล้วไปไหน บุญใดที่ทำให้ทุกคนในบ้านเชื่อฟังคำแนะนำของลูกจนได้เป็นครอบครัวธรรมกาย ลูกกับแม่เลี้ยงคนปัจจุบันเคยสัมพันธ์กันมาแบบใด และบุญใดที่ทำให้ลูกเป็นคนจับแง่คิดเสริมกำลังใจตัวเองได้เสมอ

ตอบว่าเรื่องมีอยู่ว่าชาติในอดีตแม่ตั้งท้องแล้วฝันร้ายว่าลูกในท้องจะตาย จึงไปปรึกษาพราหมณ์ในยุคนั้น พราหมณ์แนะนำให้ฆ่าสัตว์ที่ตั้งท้องบูชายัญ จึงนำม้าที่ตั้งท้องมาบูชายัญ ร่วมกับกรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารและกรรมใช้แรงงานสัตว์ในสังคมเกษตรกรรม จึงทำให้เจ็บออด ๆ แอด ๆ เป็นโรคลิ้นหัวใจรั่วและอายุสั้น ส่วนที่แม่รู้ว่าจะเสียชีวิตจากการตั้งครรภ์แต่ก็ยอมเพราะอยากมีลูกซึ่งเป็นปกติของผู้หญิง และแม่เคยตายเพราะตั้งครรภ์มาหลายชาติจากกรรมฆ่าม้าท้องดังกล่าว แต่เพราะกรรมเบาบางลงและบุญของลูกที่จะต้องมาเกิดสร้างบารมี จึงทำให้ไม่เสียชีวิตเหมือนชาติก่อน ๆ

ตอบว่าลูกต้องเสียแม่ตั้งแต่ยังเด็กเพราะกรรมของแม่ดังกล่าว และตัวลูกเองก็มีเศษกรรมที่เคยพรากแม่ลูกอ่อนด้วย แม่และลูกไม่ได้มีบุพกรรมร่วมกันแต่มีกรรมบางอย่างเสมอกันจึงดึงดูดมาหากัน คุณแม่ตายแล้ววนเวียนเป็นภุมเทวาอยู่ระยะหนึ่ง ตอนนี้ได้ไปเกิดเป็นมนุษย์แล้ว โดยไปเกิดก่อนที่จะได้รับบุญที่อุทิศไปให้ จึงไม่ได้รับบุญและไม่มีข้อความฝากมาถึง แต่ครูไม่ใหญ่บอกแทนว่าให้เป็นอุบาสิกาตลอดชาติ และแม่ดีใจมากที่ลูกมาอยู่วัด

ตอบว่าตอนแรกไม่มีคุณหมอคนไหนมารับฝากครรภ์หรือทำคลอดให้แม่ เพราะกรรมที่ฆ่าสัตว์ท้องในอดีตชาตินั้นตามมาส่งผลในช่วงที่กรรมยังส่งผลอยู่ จะไปโทษหมอไม่ได้ ต้องโทษกรรมของตัว ต่อมามีคุณหมอใจดีรับไว้และต้องผ่าท้องคลอด ปลอดภัยทั้งแม่และลูก เพราะเศษกรรมของแม่เบาบางลง รวมทั้งลูกในท้องที่มีบุญที่จะต้องมาเกิดสร้างบารมี จึงทำให้เจอหมอใจดีที่มีความสามารถมารองรับไว้

ตอบว่าลูกต้องถูกผ่าท้องคลอดก่อนกำหนด เพราะในอดีตเคยเป็นภรรยาของทหารในยุคก่อน สามีออกไปรบแล้วมีข่าวลือว่าสามีตายในสนามรบ ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดของผู้นำข่าวมาบอกเพราะชื่อเดียวกันกับสามีของตัว จึงกินยาฆ่าตัวตายแต่มีคนช่วยไว้ทัน เลยเป็นเหตุให้คลอดก่อนกำหนด วิบากกรรมนั้นจึงมาส่งผล

ตอบว่าแม่เลี้ยงคนแรกคืออดีตคนรับใช้ของตัวลูกเอง ที่ลูกคอยข่มขู่ทำร้ายเขา จึงทำให้เขาผูกอาฆาต มาชาตินี้เขาจึงมาเป็นแม่เลี้ยงคนแรกและทำร้ายตบตีลูกด้วยเวรที่ผูกกันไว้ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าปลูกถั่วก็ได้ถั่ว ปลูกงาก็ได้งา ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ส่วนที่ลูกต้องดูแลน้องตั้งแต่เล็กเพราะเคยเป็นญาติที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาในอดีต และมาเกิดร่วมกันจึงต้องมาเกื้อกูลกันต่อ ที่ด่ากันว่าไอ้ลูกแม่ตายไอ้ลูกแม่ทิ้งนั้นก็เพราะเป็นญาติกันมาก่อน รักกันมาก่อน

ตอบว่าน้องคนแรกโดนแม่ทิ้งไป เพราะเป็นกรรมในอดีตของน้องคนแรกเองที่เคยทิ้งลูกของตัวเองให้คนอื่นเลี้ยง ได้ตามมาส่งผลในชาตินี้

ตอบว่าจะแก้ไขวิบากกรรมเจ้าชู้ของพ่อได้ ต้องให้พ่อรักษาศีลแปดอย่างน้อยทุกวันพระตลอดชีวิต และทำบุญทุกบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้มากจนตลอดชีวิต กรรมหนักก็จะเบาบางลง ส่วนที่หลังพ่อหักดิบเลิกบุหรี่แล้วมีอาการหอบหนักมาก เพราะการสูบบุหรี่ในปัจจุบันเป็นหลักร่วมกับการทรมานสัตว์ในอดีตมารวมส่งผล จะแก้ไขได้ต้องทำบุญทุกบุญให้มากและรีบปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกายภายในเพื่อจะได้มีที่พึ่งสำหรับตัว

ตอบว่าคุณย่าตายแล้วไปเป็นเทพธิดามีวิมานทองบนสวรรค์ ส่วนคุณตาของแม่เลี้ยงคนปัจจุบันตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อ มีวิมานทองของชั้นดาวดึงส์เฟสสอง ด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนาและชอบเจริญภาวนา ทั้งสองท่านได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้ว และฝากขอบคุณที่ทุกคนอุทิศบุญไปให้ พร้อมฝากบอกมาว่าให้ทุกคนหมั่นสร้างบุญให้มาก ๆ

ตอบว่าบุญที่ทำให้ทุกคนในครอบครัวเชื่อฟังคำแนะนำของลูกจนได้เป็นครอบครัวธรรมกาย คือบุญที่ลูกมีความเมตตาและอ่อนน้อมต่อพระรัตนตรัย และทำทานด้วยความเคารพมาส่งผล ส่วนลูกกับแม่เลี้ยงคนปัจจุบันที่รักลูกมาก เพราะเคยเป็นพี่เป็นน้องกันมา