อดีตคนรับใช้

ตอบว่าแม่เลี้ยงคนแรกคืออดีตคนรับใช้ของตัวลูกเอง ที่ลูกคอยข่มขู่ทำร้ายเขา จึงทำให้เขาผูกอาฆาต มาชาตินี้เขาจึงมาเป็นแม่เลี้ยงคนแรกและทำร้ายตบตีลูกด้วยเวรที่ผูกกันไว้ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าปลูกถั่วก็ได้ถั่ว ปลูกงาก็ได้งา ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ส่วนที่ลูกต้องดูแลน้องตั้งแต่เล็กเพราะเคยเป็นญาติที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาในอดีต และมาเกิดร่วมกันจึงต้องมาเกื้อกูลกันต่อ ที่ด่ากันว่าไอ้ลูกแม่ตายไอ้ลูกแม่ทิ้งนั้นก็เพราะเป็นญาติกันมาก่อน รักกันมาก่อน

คุณแม่ถูกครอบครัวอื่นนำไปเลี้ยงเป็นคนรับใช้ตั้งแต่ยังเด็ก เพราะคุณยายเสียชีวิตตั้งแต่คุณแม่ยังเล็กมากและคุณตาไปมีภรรยาใหม่ จึงมีคนมาขอคุณแม่ไปเลี้ยงและใช้ให้ทำงานทุกอย่างตั้งแต่ยังเล็ก เมื่อโตเป็นสาวคุณแม่ได้พบรักกับคุณพ่อ จึงย้ายออกจากบ้านหลังนั้นมาอยู่บ้านคุณพ่อ คุณปู่กับคุณย่าดีต่อคุณแม่มากเพราะคุณแม่เป็นคนดีและขยัน ที่นาของพ่อมีน้อยกว่าพี่น้องคนอื่นแต่ผลผลิตข้าวได้มากกว่า ลุงป้าที่กินข้าวของตัวเองหมดแล้วก็มาขอแบ่งจากครอบครัวของลูก ซึ่งพ่อกับแม่ก็ให้ทุกครั้ง

ไปพักที่บ้านคนขับเรือที่เป็นคนไทยริมแม่น้ำโขงฝั่งไทยหนึ่งคืน เสียค่าใช้จ่ายคนละสองร้อยบาท พอตีสองก็มีคนมารับต่อขึ้นรถกระบะ นั่งไปถึงตีห้าลงที่บ้านพักของคนขับรถ สองสามีภรรยาหางานให้ไว้แล้วที่กรุงเทพ พักในบ้านครึ่งวันแล้วออกเดินทางด้วยรถคันเดิม แบ่งเป็นกลุ่มขึ้นรถคันละสามคน มาถึงกรุงเทพประมาณตีสอง นายหน้าไปเก็บเงินจากนายจ้างเป็นเงินเจ็ดพันห้าร้อยบาท แล้วส่งลูกจากรถเข้าไปอยู่ในบ้านของนายจ้างคนแรกเพื่อทำหน้าที่คนรับใช้

ครอบครัวนายจ้างคนแรกมีสี่คน คือพ่อบ้าน แม่บ้าน ลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวหนึ่งคน ลูกทำงานบ้านทุกอย่างพร้อมกับเป็นพี่เลี้ยง ทำงานเสร็จก็กินข้าวหลังคนอื่น ลูก ๆ ของนายจ้างชอบมาแกล้งเป็นประจำจนต้องแอบร้องไห้ นายจ้างผู้ชายมักชอบด่าและทำร้ายคนรับใช้ บางครั้งก็ลงมือลงไม้ จนแม่ครัวลาออกไป นายจ้างผู้ชายจึงไปรับพี่สาวแท้ ๆ ของตัวเองมาเป็นแม่ครัว แต่ไม่ได้ให้เกียรติอะไร พี่สาวต้องไปพักห้องเช่าและเดินทางมาทำงานตอนเช้ากลับตอนค่ำ เพราะน้องชายแท้ ๆ ไม่อนุญาตให้เข้ามาพักในบ้านด้วย ต่อมามีข่าวว่านายจ้างผู้ชายต้องย้ายครอบครัวไปอยู่เชียงใหม่และประกาศขายบ้านหลังเก่า ลูกจึงไม่ตามไปเพราะมีพี่คนหนึ่งมาติดต่องานใหม่ไว้ให้แล้ว