-
11:31
บูชาธรรมถวายพระครูปลัดที่เด็กเรียกหลวงพี่องค์ยิ้ม เนื่องในวันคล้ายวันเกิด อนุโมทนาและอวยพร
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้เป็นการบูชาธรรมถวายพระครูปลัดรูปหนึ่ง (ชื่อและฉายาถอดเสียงได้ว่าพระครูปลัดภูเบศ ชนะพินโย ยังไม่ยืนยันการสะกด ท่อนต้นประโยคมีตัวเลข 139 ที่ถอดได้ไม่ชัดว่าหมายถึงอะไร) เนื่องในวาระวันคล้ายวันเกิด แล้วนำนักเรียนอนุโมทนาสาธุการ ขอให้ท่านมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วย อายุยืนยาว ได้สร้างบารมีไปนาน ๆ เป็นเนื้อนาบุญในพระศาสนา ทำวิชชาธรรมกายได้ มีบุญบารมีที่จะแสดงธรรมให้ญาติโยมงามทั้งเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย บริสุทธิ์บริบูรณ์ทั้งอรรถและพยัญชนะ ทั้งหมดต่อไปในรายการเป็นเรื่องเล่าชีวิตของท่านรูปนี้
-
18:34
หลวงพี่องค์ยิ้มสมัยหนุ่ม จบวิศวะ ขับรถบีเอ็ม เสน่ห์แรง แต่ครูไม่ใหญ่ชวนบวชด้วยคำว่าทางโลกไม่มีประโยชน์ ท่านตอบสั้น ๆ ว่าครับ
เรื่องเริ่มหลังช่องว่างที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที ต้นเรื่องจึงขาดไป ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตัวเองบวชตอนอายุยี่สิบห้า ส่วนท่านบวชตอนอายุยังไม่ถึงนั้น ตอนนั้นท่านยังหนุ่ม รูปงาม ขับรถบีเอ็ม จบวิศวะ เสน่ห์แรงมาก คารมคมคาย เป็นที่หมายปองของหลายคน แต่เสน่ห์ของครูไม่ใหญ่แรงกว่า จึงได้คุยกับท่านว่าจะอยู่ทางโลกไปทำไม ไม่มีประโยชน์ ชาติที่ผ่านมาเราก็เคยเป็นมาหมดแล้ว ถ้าดีจริงชาตินี้ก็ไม่ต้องมาอีก ต้องมีชีวิตที่ประเสริฐกว่านั้น มาบวชเถอะ ท่านตอบสั้น ๆ ว่าครับ แล้วออกแบบชีวิตของท่านเป็นสมณะ ชีวิตในเพศสมณะงดงามทั้งเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ตอนนี้ปลายเส้นผมบางเส้นเป็นสีดอกเลาแล้ว
-
20:36
คู่กับท่านมหาชิโต วิศวะคนละสถาบัน รักกันแบบคู่กัด คุมงานก่อสร้างวัดพระธรรมกายตั้งแต่ต้น ครึ่งศตวรรษไม่เคยว่างเว้นการสร้างบารมี
ตลอดชีวิตที่ผ่านมาท่านมีแต่งานสร้างบารมี คู่กับท่านมหาชิโตซึ่งจบวิศวะเหมือนกันแต่คนละสถาบัน ทั้งคู่รักกันมากแต่เป็นคู่กัด เพราะทำงานดูแลการก่อสร้างวัดพระธรรมกายมาตั้งแต่ต้น ต่างมีไอเดียของตัวเองแต่ก็ประนีประนอมกันได้ ลึก ๆ รักกันและร่วมสร้างบารมีกันมาก เวลาผ่านไปวัดได้สามสิบหกปีแล้ว อายุท่านก็น่าจะขึ้นเลขห้า แปลว่าครึ่งศตวรรษผ่านมาไม่เคยว่างเว้นจากการสร้างบารมีเลย ไม่ว่าในฐานะนายช่างควบคุมการก่อสร้างอารามและสถานที่ปฏิบัติธรรม หรือในฐานะพระอาจารย์สอนธรรมะ คำที่ออกจากปากท่านมีแต่เรื่องงานพระศาสนากับงานสอนธรรมะ ทั้งกับทีมงาน คนงาน และช่าง ท่านขวนขวายศึกษาพระไตรปิฎก ฝึกฝนเรียนรู้แล้วนำมาถ่ายทอด ค่อย ๆ แนะนำกันไป
-
22:24
ฐานะทางบ้านระดับคหบดี มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติพร้อม แต่ไม่สนเรียนต่อหรือธุรกิจครอบครัว ทุกจุดในวัดมีงานของท่าน
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าฐานะทางบ้านของท่านดีมาก อยู่ระดับคหบดี พูดง่าย ๆ คือเศรษฐี ท่านมีทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติพร้อมหมด ไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาสจึงมาบวช ท่านมีโอกาสมากที่จะไปเรียนต่อทางโลกหรือเป็นเจ้าของธุรกิจ เพราะที่บ้านมีธุรกิจส่วนตัว แต่ก็ไม่สนใจ ปลีกตัวมาทำงานใหญ่เพื่อมวลมนุษยชาติ ไม่มีที่ไหนในวัดที่ท่านไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้อง ตั้งแต่หน้าประตูวัดจนถึงหลังวัด ข้างวัด รวมทั้งต่างจังหวัด นั่นคือทางมาแห่งบุญของท่าน
-
25:40
เด็กแบ่งเป็นสองก๊ก ก๊กครูไม่ใหญ่กับก๊กของท่าน เด็กเรียกท่านว่าหลวงพี่องค์ยิ้ม นั่งยิ้มใต้โคนไม้ ผิวผ่องใส เห็นแล้วชื่นใจ
ครูไม่ใหญ่ว่าเด็กรักเพราะเรารักเด็กก่อน เด็ก ๆ แบ่งเป็นสองก๊ก คือก๊กครูไม่ใหญ่กับก๊กของพระครูรูปนี้ (ชื่อถอดเสียงเพี้ยนเป็นหลายแบบ) เด็ก ๆ เรียกท่านว่าหลวงพี่องค์ยิ้ม ตอนนั้นยังไม่มีงานก่อสร้าง ท่านยังยิ้มหวาน ครูไม่ใหญ่สงสัยว่าองค์ไหนเพราะมีหลวงพี่หลายองค์ ให้เด็กพาไปดู ก็พบท่านนั่งยิ้มอยู่โคนไม้ รูปหล่อ ชีวิตเรียบง่ายแต่มีความสุข ผิวพรรณผ่องใส ดูแล้วสบายใจ ไม่ได้หล่อแบบพระเอกหนังที่ต้องมองไกล ๆ แต่เห็นแล้วชื่นใจ ยิ้มสวย ยิ้มหล่อ สดชื่น
-
26:54
ขากลับท่านขอธุดงค์ต่อเพราะใจติดศูนย์กลางกาย ครูไม่ใหญ่ต้องตามไปถึงหัวหิน เจอแย้ออกจากรูมาผงกหัวว่าหล่อจริง ๆ
ขากลับท่านขออนุญาตไปเดินธุดงค์ต่อ เพราะใจติดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ไม่อยากกลับวัด ครูไม่ใหญ่ลำบากใจเพราะโยมแม่ของท่านฝากฝังให้ดูแล ท่านออกไปถึงหัวหิน ปฏิบัติธรรมอยู่อย่างที่ครูไม่ใหญ่เคยเล่า ครูไม่ใหญ่ต้องตามไป พบท่านอยู่นิ่ม ๆ สบาย มีแย้เป็นเพื่อน เพราะดินปนทรายแถวนั้นมีรูแย้ ครูไม่ใหญ่ไม่รู้จักแย้ นึกว่าเป็นกิ้งก่า แย้ออกจากรูเดินเข้ามาห่างราวหนึ่งเมตร เงยคอดูหน้าครูไม่ใหญ่ แล้วผงกหัวงึก ๆ เหมือนบอกว่าหล่อจริง ๆ แล้วท่านก็ยอมกลับมา
-
28:18
กลับมาแล้วจากหลวงพี่องค์ยิ้มกลายเป็นพระที่งานรัดตัว ฝนตกแดดออกเพิ่มขันติบารมี
เมื่อกลับมาวัด จากหลวงพี่องค์ยิ้มก็กลายเป็นหลวงพี่อีกแบบหนึ่ง (คำเรียกถอดเสียงได้ไม่ชัด) เพราะงานมาสารพัด ต้องทันทุกเรื่อง ทั้งฝนตกแดดออก ฝนเพิ่มขันติบารมีให้มากในยุคนั้น ช่วงนี้ถอดเสียงขาดเป็นท่อน ๆ มีเรื่องที่ต้องไปกราบเรียนคุณยายอาจารย์และคุณยายเตรียมกับข้าว ท่านสร้างทั้งงานและตัวเองมาจนถึงวันนี้ ครูไม่ใหญ่ว่าชื่นใจ แล้วว่าไปฝันดูแต่ฝันไม่ได้เกี่ยวกับท่าน การไปรู้เรื่องของคนอื่นก็เพื่อจะได้มีกำลังใจในการสร้างบารมี
-
29:49
ท่านมีหน้าที่เอาใจชาวบ้านจนถึงนกยูง นกยูงขาวมาหน้ากุฏิ ให้กล้วยแล้วอบรมว่าอยู่วัดต้องเลี้ยงง่าย ฝึกแมวนอนไขว่ห้าง
ครูไม่ใหญ่เล่าต่อว่าท่าน (ชื่อที่เรียกในช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนเป็นหลายแบบ น่าจะเป็นพระครูรูปเดียวกัน) มีหน้าที่เอาใจชาวบ้านตั้งแต่สร้างวัด จนถึงเอาใจนกยูง เมื่อวานก็เพิ่งอบรมนกยูง นกยูงขนขาวทั้งตัวมาที่หน้ากุฏิขณะท่านออกกำลังกาย มันยืนมองหน้าอยู่ห่างราวสองเมตรไม่พูดไม่จา ท่านนึกว่าหิวจึงไปหยิบกล้วยน้ำว้ามาให้ มันดมแล้วมองหน้าเฉย ท่านจึงอบรมว่ามาอยู่วัดต้องเลี้ยงง่าย มีอะไรให้กินก็ต้องกิน ไม่ใช่เลือกกิน ให้เชื่อเถอะว่าอร่อย มันก็ผงกหัวงึก ๆ แล้วค่อยกิน ครูไม่ใหญ่ว่าอยู่วัดต้องเลี้ยงง่าย มีอะไรก็กินอย่างนั้น แม้แต่แมวก็ต้องหัด มีพระอีกรูปหนึ่งฝึกลูกแมวให้นอนไขว่ห้าง เอาขาหน้าก่ายหน้าผาก แล้วอบรมให้หัดคิด เป็นแมวชาตินี้แล้วอย่าเป็นต่อไป
-
33:55
นิยายปรัมปราอดีตชาติ ท่านเคยเป็นขุนนางผู้ใหญ่คุมงานสร้างเมืองของพระราชาที่ออกบวช บวชตาม แล้วถูกส่งไปเป็นที่ปรึกษาสร้างอารามอีกแคว้น
ครูไม่ใหญ่บอกว่าไปดูมาหลายที แล้วกลับมาเล่า ย้ำว่าเป็นนิยายปรัมปรา เป็นผังเก่าของท่าน ในพุทธันดรที่ผ่านมาท่านเป็นขุนนางผู้ใหญ่ของพระราชาองค์หนึ่งที่ต่อมาออกบวช มีหน้าที่ดูแลคุมงานก่อสร้างเมือง เพราะพระราชาองค์นั้นชอบสร้างนั่นสร้างนี่ เมื่อพระราชาออกบวช ขุนนางผู้ใหญ่ก็บวชตามเพราะไม่มีชีวิตใดสู้ชีวิตสมณะได้ ทำความเพียร ดูแลการก่อสร้างอาราม ปฏิบัติธรรม สอนธรรมะเผยแผ่ จนวันหนึ่งหลานสาวของพระราชาองค์นั้นไปเป็นมเหสีของพระราชาแคว้นที่ติดกัน และทำให้พระราชาและพระบรมวงศานุวงศ์ในแคว้นนั้นเข้าใจเรื่องการสร้างบารมี พระราชาแคว้นนั้นเกิดศรัทธา มาพบพระมหาเถระซึ่งเคยเป็นพระราชาที่ออกบวช ศึกษาธรรมะ แล้วว่าจะกลับไปสร้างอารามในแคว้นของตนให้เป็นศูนย์กลางเผยแผ่พระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย พระมหาเถระจึงส่งท่านไปเป็นที่ปรึกษาการก่อสร้างอารามจนเสร็จ แล้วอยู่สอนธรรมะฉลองศรัทธาที่แคว้นนั้นระยะหนึ่ง ก่อนกลับคืนสู่อารามเดิมมาเผยแผ่ธรรมะ อบรมการปฏิบัติธรรม และบวชจนตลอดชีวิต จบด้วยเสียงสาธุซ้ำราวครึ่งนาที
-
38:27
ผังเดิมเรื่องก่อสร้างติดตัวมาชาตินี้ อายุ 55 พรรษา 33 เลขคู่ ถวายเป็นมุทิตาในวันคล้ายวันเกิด
ครูไม่ใหญ่ว่าผังเดิมนี้ติดตัวท่านมา มาถึงชาตินี้ก็ต้องมีเรื่องการก่อสร้างอีก ย้ำว่าเป็นนิยายปรัมปรา แล้วแซวว่ารอบหน้าไม่ต้องก่อสร้าง ทำวิชชากับเผยแผ่อย่างเดียวคงสนุกสนาน แล้วนับว่าอายุท่านตอนนี้ห้าสิบห้า ห้าหน้าห้าหลัง พรรษาสามสิบสาม เป็นเลขคู่ทั้งอายุและพรรษา ซึ่งว่ากันว่าจะดังและประสบความสำเร็จ นักเรียนหัวเราะกันสนุกสนาน เรื่องทั้งหมดเล่าสู่กันฟังเป็นนิยายปรัมปรา ถวายท่านในวาระวันคล้ายวันเกิด จบด้วยสาธุ